Αλέκα Κατσέλη

Αλέκα Κατσέλη

Η Αλέκα Κατσέλη, το γένος Μαζαράκη γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1917 και πέθανε στις 11 Σεπτεμβρίου 1994, υπήρξε σπουδαία δραματική Ελληνίδα ηθοποιός και διπλωματούχος καλλιτέχνης του χορού.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Στη θεατρική σκηνή εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Τέχνης το 1942, στη διάρκεια της κατοχής. Μετά την απελευθέρωση, και μετά από μια σειρά επιτυχιών της προσλήφθηκε το 1945 στο Εθνικό Θέατρο από την σκηνή του οποίου και έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως Πόρτσια στο έργο «Έμπορος της Βενετίας» του Σαίξπηρ σε διδασκαλία του λίγο αργότερα συζύγου της σκηνοθέτη Πέλου Κατσέλη.

Μετά διετία αποχωρώντας από το Εθνικό εμφανίσθηκε ως πρωταγωνίστρια της δραματικής σκηνής σε διάφορα δραματικά έργα άλλων θιάσων. Το 1950 επαναπροσλήφθηκε στο Εθνικό θέατρο εμφανιζόμενη σε βασικούς ρόλους της «Αγίας Ιωάννας» του Μπέρναρ Σω και των «Τριών κόσμων» του Διονυσίου Ρώμα.

Παράλληλα πρωταγωνίστησε στη κινηματογραφική ταινία «Λύκαινα» και έλαβε μέρος στα χοροδράματα «Μαρσύας» και «Μορφές μιας γυναίκας» του Ελληνικού Χοροδράματος του Μάνου Χατζιδάκι (1949), συνεχίζοντας μια πλούσια θεατρική καριέρα με αποκορύφωση το 1986 όπου πρωταγωνιστεί στο έργο «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.

Επίσης και στον ελληνικό κινηματογράφο στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο η συμμετοχή της μέχρι λίγα χρόνια πριν το θάνατό της, που συνέβη στις 11 Σεπτεμβρίου 1994, υπήρξε αξιόλογη.

Κόρη της Αλέκας Κατσέλη είναι η σημερινή ηθοποιός και πολιτικός Ελεωνόρα (Νόρα) Κατσέλη, όπως και η επίσης πολιτικός και οικονομολόγος Λουκία (Λούκα) Κατσέλη, σύζυγος του πρώην υπουργού Γεράσιμου Αρσένη.

Φιλμογραφία

Η Λύκαινα (1951) .... Λουκία

Ζαΐρα (1952) .... Ζαΐρα

Έτσι έσβησε η ζωή μου (1952) .... Καίτη Κουρούκλη

Οι ουρανοί είναι δικοί μας (1953)

Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955)

Η αρπαγή της Περσεφόνης (1956) .... Δήμητρα

Ταξίδι με τον έρωτα (1959)

Ποτέ την Κυριακή (1960)

Ηλέκτρα (1962) .... Κλυταιμνήστρα

Οι εχθροί (1965)

Ο Ψαρόγιαννος (1966)

Θέλω να ζήσω στον ήλιο (1966) .... Ελένη Γκολφίνου

Η επιστροφή της Μήδειας (1968) .... Άρτεμις

Σουλιώτες (1972) .... Μόσχω Τζαβέλλα

Κραυγή γυναικών (1978)

Τηλεοπτικές εμφανίσεις

Περίπλους τηλεοπτική σειρά (1975)

Ο βασιλιάς και το άγαλμα τηλεοπτική σειρά (1975) και

Μαύρη χρυσαλίδα τηλεοπτική σειρά (1990).

De Siris

Αντρέας Ντούζος

Αντρέας Ντούζος

O Αντρέας Ντούζος γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1936, είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ηθοποιός στη Σχολή Τάκη Μουζενίδη.

Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, κυρίως τη δεκαετία του '60, και θεωρήθηκε ως ζεν πρεμιέ της εποχής. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Στηβ και την Τέτα, τα οποία ακολούθησαν και αυτά για ένα διάστημα, με σημαντική επιτυχία, το επάγγελμα του ηθοποιού. Από το 1967 και για 13 χρόνια έμεινε με την οικογένεια του στην Αμερική όπου σπούδασε σκηνοθεσία.

Υπήρξε για αρκετό καιρό επιχειρηματίας του θεάτρου Μπρόντγουεϊ στην οδό Αγίου Μελετίου στην Κυψέλη, το οποίο αναγκάστηκε να παραχωρήσει στην ηθοποιό Κάτια Δανδουλάκη λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισε. Συμμετείχε ως guest star στις τηλεοπτικές σειρές "Κωνσταντίνου και Ελένης" και "Άκρως Οικογενειακόν". Η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε στην ταινία "Μια μέρα τη νύχτα" (2001).

Φιλμογραφία

Μαγική πόλις (1954)... Αποστολόπουλος

Μπαρμπα - Γιάννης, ο κανατάς (1957)... Στέφανος

Έξω οι κλέφτες (1961)... Ανδρέας Αδάμαντας

Αλίμονο στους νέους (1961)... Μανώλης

Όταν λείπει η γάτα (1962)... Άγγελος Φλωράς

Πληγωμένες καρδιές (1963)... Πάνος

Ο άσωτος (1963)... Γιώργος Ντόμπρος

Ο λουστράκος (1964)... Τάκης

Κόσμος και κοσμάκης (1964)... Άγγελος

Η βίλα των οργίων (1964) ... Αλέκος

Έξω φτώχια και καλή καρδιά(1964)... Κώστας Λυρίδης

Φωνάζει ο κλέφτης (1965)... Αντώνης Παπαδόπουλος

Υπάρχει και φιλότιμο (1965)... Γιώργος

Φουσκοθαλασσιές (1966)

Κορίτσια για φίλημα (Φίνος Φίλμς) (1965)... Ανδρέας Ράμογλου

Καρδιά μου πάψε να πονάς (1965)... Γιώργος

Η ιστορία μιας ζωής (1965)... Λάκης Παπαδόπουλος

Φουσκοθαλασσιές (1966)... Αυγουστής

Ραντεβού στον αέρα (1966)... Δημήτρης Νικολάου

Η κοροϊδάρα (1967)... Ανδρέας Ντούζος

Θηλυκό θηριοτροφείο (1984)... Αποστολόπουλος

De Siris

Πάνος Καπετανίδης

Πάνος Καπετανίδης

Ο Πάνος Καπετανίδης γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1958 στο Κερατσίνι. Σπούδασε θέατρο και από πολύ μικρός έμαθε την τέχνη του Καραγκιόζη , κοντά στον μεγάλο καραγκιοζοπαίκτη Ευάγγελο Κορφιάτη, γνωστότερο ως Βάγγο. Από το 1976 μέχρι το 1984 ασχολήθηκε με το θέατρο και ήταν ιδρυτικό μέλος της θεατρικής εταιρίας "Λαϊκό Θέατρο Πειραιά" όπου ερμήνευσε ρόλους από έργα κλασσικού ρεπερτορίου και έλληνες συγγραφείς. Το ίδιο διάστημα ασχολήθηκε και με το παιδικό Θέατρο.

Βίος

Το 1985, με το «Γάμο του Καραγκιόζη» που ανεβάζει στο Θέατρο Λυκαβηττού, δείχνει το μεγάλο του ταλέντο στο Θέατρο Σκιών. Η παράσταση αυτή παρουσιάστηκε και στην Κρήτη, στην βδομάδα «Γιάννη Μαρκόπουλου » όπου τα μουσικά μέρη έπαιξε 25μελής ορχήστρα υπό την διεύθυνση του συνθέτη, ενώ στο Καυτατζόγλειο Στάδιο Θεσσαλονίκης, για πρώτη φορά παρακολουθούν παράσταση Καραγκιόζη 30.000 θεατές μαζί. Ο «γάμος του Καραγκιόζη» επαναλήφθηκε το 1987 στην Καλλιθέα και το 1992 στο "Κατράκειο" στον Πολιτιστικό Αύγουστο. Από τότε δίνει πάνω από 200 παραστάσεις το χρόνο, σ` όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, χαρίζοντας το γέλιο σε μικρούς και μεγάλους.

Το 1989 παίζει στην ομογένεια στον Πολιτιστικό Μήνα Καναδά παίζει σε 10 πόλεις του Καναδάς , ενώ το 1990 επισκέπτεται το Βέλγιο την Γερμανία και την Ολλανδία, όπου δίνει δέκα παραστάσεις.

Στα 2 του ταξίδια 1994 και 1995 στην Προύσα της Τουρκίας υπερασπίστηκε στο εκεί διεθνές φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών, τον Ελληνικό Καραγκιόζη. Διατήρησε αρκετές χειμερινές σαιζόν και μόνιμα Θέατρα στον Πειραιά και στην Αθήνα ενώ τα καλοκαίρια δίνει παραστάσεις σε τρεις μόνιμους χώρους στο Κερατσίνι. Στην τηλεόραση διατέλεσε παραγωγός των εκπομπών της ΕΤ-2 «Καραγκιόζης» (1989 -‘90) και Διευθυντής παραγωγής της εκπομπής «Και μιλάει και λαλάει» που προβάλλονταν από την ΕΤ-2 (1994-'95).

Από το 1985 έως το 1998 εκλέγεται συνεχώς για 13 χρόνια Πρόεδρος του «Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών» όπου προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες για το μέλλον του Ελληνικού Καραγκιόζη την αναβίωσή, το ξαναζωντάνεμα και την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος του Καραγκιοζοπαίκτη. Από τον Σεπτέμβρη του 2005 είναι και πάλι Πρόεδρος.

Από το 1988 μέχρι το 1993 γράφει την σατυρική στήλη «Καραγκιοζάκια για μεγάλους», σε τοπική εφημερίδα και αργότερα σε μηνιαίο περιοδικό, σατιρίζοντας τη σύγχρονη επικαιρότητα μέσα από πρόσωπα του Καραγκιόζη. Το 1992 ιδρύει με συνεργάτες του την μη κερδοσκοπική εταιρία "Θέατρο των Σκιών" ενώ εγκαινιάζει στον κυβερνοχώρο την πρώτη πλήρη ιστοσελίδα για τον Ελληνικό Καραγκιόζη.

Το 1993 διατελεί Διευθυντής και εκπαιδευτής προγράμματος επαγγελματικής κατάρτισης, επιδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ενωση, πάνω στο Θέατρο Σκιών για άνεργους νέους.

Το 1996, ’97 και ’98 δίδαξε παιδιά του δημοτικού σχολείου την τέχνη του Καραγκιόζη, σε σχετικό πρόγραμμα του Π.Κ. Δήμου Βύρωνα. Τη χειμερινή περίοδο 1997 - ’98, για πρώτη φορά στήνει τον μπερντέ του σε κεντρικό Αθηναϊκό Θέατρο, στο Θέατρο «Χατζηχρήστου», όπου δίνει 2 παραστάσεις κάθε Κυριακή όλη τη χειμερινή σεζόν, ενώ την άνοιξη του 1998 παίζει στο Θέατρο Καλιφόρνια (Αγ. Σοφία Πειραιάς) Το καλοκαίρι του 1999 στήνει το πρώτο του Θερινό θεατράκι το «Πανόραμα» στο Πευκί Ευβοίας, όπου σημειώνει μεγάλη επιτυχία.

Τον χειμώνα του 1999 και χειμώνα του 2000 συμμετείχε στο «7ο και 8ο Διεθνές φεστιβάλ θεάτρου κούκλας και σκιών» στην Αθήνα και Καλλιθέα αντίστοιχα, και στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών Πάτρας .

Από το καλοκαίρι του 2000 ο δάσκαλός του Βάγγος, του εμπιστεύεται την συνέχεια της 30χρονης παράδοσής του στο Θέατρο «Βοτσαλάκια» στην Καστέλα του Πειραιά, όπου δίνει παραστάσεις τα δύο επόμενα καλοκαίρια. Από τον χειμώνα του 2001 έως 2003 πραγματοποιεί για τρεις σεζόν παραστάσεις σε μία από τις 20 αίθουσες στο Village Park Ρέντη, κάθε Κυριακή πρωί. Από το καλοκαίρι του 2002 παίζει τρεις φορές την εβδομάδα (Ιούνιο και Ιούλιο) στο θεατράκι του πάρκου «Α. Παπανδρέου» στο Κερατσίνι. Από το 1998 μέχρι σήμερα είναι μέλος της «Επιτροπής Απονομής Τιμητικών Συντάξεων» του Υπουργείου Πολιτισμού.

De Siris

Κωνσταντίνος Ρέντης

Κωνσταντίνος Ρέντης

Ο Κωνσταντίνος Ρέντης γεννήθηκε το 1884 και πέθανε στις 18 Οκτωβρίου 1958, ήταν Έλληνας δικηγόρος, διπλωμάτης και πολιτικός.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μελίσσι Κορινθίας το 1884. Ήταν γιος του αξιωματικού μηχανικού Θεοφάνη Ρέντη και της Σοφίας Κ. Ράδου, εγγονός του Θεοχαράκη Ρέντη, προεστού της Πελοποννήσου και Φιλικού στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Σπούδασε νομικά και την περίοδο 1907-1910 προσλήφθηκε υπάλληλος στο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Την επόμενη δεκαετία 1910-1920 υπήρξε διπλωμάτης. Υπό την ιδιότητα αυτή μετείχε τους Βαλκανικούς πολέμους διατελώντας γενικός γραμματέας της επαναστατικής επιτροπής της Βορείου Ηπείρου υπό τον Χρηστάκη Ζωγράφο. Υπηρέτησε επίσης ως διπλωματικός εκπρόσωπος Ελλάδας στο Βασίλειο του Μαυροβουνίου και ως γραμματέας πρεσβείας στη Βιέννη, τη Ρώμη, ως επιτετραμμένος στη Στοκχόλμη και στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής πολιτικών υποθέσεων στο υπουργείο Εξωτερικών (Αθήνα).

Μετά τα γεγονότα του 1922 αναμίχθηκε με την πολιτική όπου και αναδείχθηκε πληρεξούσιος της Κορινθίας στη Δ΄ Συντακτική Συνέλευση (1924-1925). To 1925 διετέλεσε εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Κοινωνία των Εθνών. Αργότερα στη Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή (1936) εκλέχθηκε βουλευτής. Το 1938 συνελήφθη από το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά θεωρούμενος να έχει ανάμιξη στο κίνημα του 1938 και εκτοπίσθηκε στη Σέριφο.

Στη κατοχή (Μάιος 1944) διέφυγε στη Μέση Ανατολή όπου εκπροσώπησε το Κόμμα των Φιλελευθέρων στο συνέδριο του Λιβάνου. Εκεί και ανέλαβε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στη κυβέρνηση του Καΐρου Με την απελευθέρωση επέστρεψε και συμμετείχε βουλευτής στη Δ΄ αναθεωρητική Βουλή (1946-1950).

Στη δίκη των δοσιλόγων στην Αθήνα το Φεβρουάριο του 1945 κατέθεσε για τους κατηγορούμενους "Κατα την γνώμη μου έπρεπε να σχηματισθή Κυβέρνησης κατοχής δια να εξυπηρετήση τον λαόν, τον προστατεύση απο τα δεινοπαθήματα και μετριάση τας συμφοράς. Οι πολιτικοί δεν ανέλαβον απο εγωιστικούς λόγους.

Η κυβέρνησις Τσολάκογλου ήτο υπηρεσιακή, απεφευχθη δε δια ταυτης το Ιταλικόν προτεκτοράτον και ο Ιταλός "Gauleiter". Ουδείς εκ των υπουργών εξυπηρέτησε τους Γερμανούς. Ο νόμος περι τιμωρίας των αναχωρούντων δια το εξωτερικόν εγένετο δια να καλύψουν οι κυβερνώντες τας αληθείς προθέσεις των''."

Όταν επρόκειτο να αναχωρήση δια τη Μέση Ανατολη, συνήντησε τον τότε υπουργό κ. Β. Καραπάνο, ο οποίος του είπε αποχαιρετώντας τον "στο καλο και η Παναγιά μαζί σου". Εξήγησε έπειτα στο δικαστήριο ότι κατα τη γνώμη του η Κυβέρνησις αυτή ουσιαστικώς βοηθούσε τους φευγοντας δια τη Μέση Ανατολη και πολλές φορές διευκόλυνε την αναχώρηση τους, παρείχε και στις οικογένειες τους τα μέσα της ζωής, συντάξεις και βοηθήματα.

Το 1946 ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών όπου εκπροσώπησε την Ελλάδα στη πρώτη συνέλευση του ΟΗΕ στο Λονδίνο.

Στις 24 Νοεμβρίου του 1948 διετέλεσε προσωρινός αντιπρόσωπος της Κυβέρνησης. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής με το Κόμμα των Φιλελευθέρων (1950-1951) και ΕΠΕΚ (1951-1952).

Ο Κωνσταντίνος Ρέντης πέθανε στην Αθήνα το 1958 μετά από αυτοκινητικό δυστύχημα που συνέβη στην εθνική οδό Αθηνών – Κορίνθου. Γιος του Κωνσταντίνου Ρέντη ήταν ο πολιτικός Θεοχάρης Κ. Ρέντης

Υπουργικά καθήκοντα

Υπουργός Δικαιοσύνης από 14 Νοεμβρίου 1922 – 28 Δεκεμβρίου 1922 στην Κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά

Υπουργός Εξωτερικών (προσωρινός) (14 Νοεμβρίου 1922 – 28 Δεκεμβρίου 1922 παράλληλα με προηγούμενο

Υπουργός Εξωτερικών (18 Ιουνίου 1924 – 27 Ιουλίου 1924 και 1 Ιουλίου 1925 – 21 Οκτωβρίου 1925).

Υπουργός Εξωτερικών (29 Ιανουαρίου 1946 – 4 Απριλίου 1946)

Υπουργός Δημοσίας Τάξεως (7 Σεπτεμβρίου 1947 – 18 Νοεμβρίου 1948).

Υπουργός Στρατιωτικών (18 Νοεμβρίου 1948 – 20 Νοεμβρίου 1949)

Υπουργός Δημοσίας Τάξεως (20 Ιανουαρίου 1949 – 6 Ιανουαρίου 1950)

Υπουργός Εθνικής Αμύνης (28 Αυγούστου 1950 – 13 Σεπτεμβρίου 1950)

Υπουργός Εσωτερικών (27 Οκτωβρίου 1951 – 11 Οκτωβρίου 1952).

De Siris

Αργύρης Μπάρας

Αργύρης Μπάρας

Ο Αργύρης Μπάρας γεννήθηκε το 1924 στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης και πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 2005, ήταν παλαίμαχος αγωνιστής της Αριστεράς, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη .

Από μικρός δούλευε στα χωράφια πλάι στον πατέρα του. Η δολοφονία του αδελφού του Αποστόλη από τους Γερμανούς στο Σιδηρόκαστρο μεγάλωσε το μίσος του εναντίον των κατακτητών. Η δημιουργία του ΕΑΜ και η φλογερή διακήρυξή του τον βρήκαν ψυχικά έτοιμο και αποφασισμένο να αγωνιστεί για τη συντριβή των ναζί και την απελευθέρωση του λαού και της πατρίδας.

Οργανώθηκε στο ΚΚΕ, πήρε ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση, συμμετέχοντας στη λαϊκή πολιτοφυλακή και στην Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών. Ξεχωριστή, τολμηρή πράξη του στάθηκε η οργάνωση και απαγωγή Γερμανού αξιωματικού επικεφαλής Γερμανοπροδοτών που καταδίωκαν στελέχη της Αντίστασης και τρομοκρατούσαν την περιοχή.

Μετά την Κατοχή υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο 1ο Τάγμα Σκαπανέων, όπου αξιωματικοί-τσιράκια του Τσαούς Αντών τον βασάνιζαν για τρεις βδομάδες για να αποκηρύξει το ΕΑΜ και το ΚΚΕ. Φυσικά μάταια. Μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο Αγίου Νικολάου Κρήτης, σε καθεστώς εσωτερικής επιτήρησης, από όπου και δραπέτευσε, παίρνοντας το δρόμο για τα βουνά, όπου αντάμωσε τα αντάρτικα τμήματα του ΔΣΕ.

Από τον Απρίλη του 1947 μέχρι το Σεπτέμβρη του 1953 πέρασε μαζί με τους άλλους συναγωνιστές του ανείπωτες δυσκολίες, αντιμετωπίζοντας τη συνεχή καταδίωξη από τα τμήματα της χωροφυλακής. Τελικά έπεσε σε ενέδρα, τραυματίστηκε και στη συνέχεια έζησε 67 μέρες βασανιστήρια πραγματικής κόλασης. Οδηγήθηκε πάνω σε φορείο στο στρατοδικείο Χανίων και καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο και τρεις φορές ισόβια. Εμεινε έντεκα χρόνια στη φυλακή.

Μετά την απελευθέρωσή του, το 1964, ο Αργύρης Μπάρας στρατεύεται στον αγώνα για τα δίκαια του λαού ως μέλος της Γραμματείας της Νομαρχιακής Επιτροπής Θεσσαλονίκης της ΕΔΑ. Παίρνει μέρος στο μεγάλο αγροτικό συλλαλητήριο στις 10 του Ιούλη του 1966 και τραυματίζεται σοβαρά στο κεφάλι.

Το βράδυ του πραξικοπήματος της 21ης Απρίλη του '67, πενήντα αστυνομικοί και ΤΕΑτζήδες επιχειρούν να τον συλλάβουν, ρίχνοντας στο ψαχνό για να τον σκοτώσουν αλλά, τελικά, τους ξεφεύγει. Περνά στην παρανομία, δημιουργώντας Κομματικές Οργανώσεις και φίλους του αντιδικτατορικού αγώνα, μαζί με άλλους συντρόφους του στη Θεσσαλονίκη. Δουλεύει 13 μήνες στην παρανομία, ως μέλος του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας και μέλος του Γραφείου της ΚΟΘ του ΚΚΕ, αναπτύσσοντας σημαντική αντιδικτατορική δράση. Συλλαμβάνεται στις 9 του Μάη 1968, περνάει τα πιο φρικτά βασανιστήρια στο Γ΄ Σώμα Στρατού και στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Του σπάσανε τα χέρια, πολλά πλευρά και τον μεταφέρανε με φορείο στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο με συνεχείς αιμοπτύσεις.

Εζησε πολύ έντονα την απάνθρωπη κι άνανδρη δολοφονία από τα όργανα της χούντας του Γραμματέα της ΚΟΘ του ΚΚΕ Γιώργη Τσαρουχά. Κράτησε πάντα σωστή κομματική, αγωνιστική στάση σε όλες τις δίκες στα στρατοδικεία σκοπιμότητας, υπερασπίζοντας την τιμή του ΚΚΕ και των συντρόφων του, καταγγέλλοντας τους δολοφόνους του Γιώργη Τσαρουχά, του Γιάννη Χαλκίδη, του Μπεκροδημήτρη και τα βασανιστήρια σε βάρος χιλιάδων αγωνιστών της Θεσσαλονίκης και της υπόλοιπης περιοχής.

De Siris

Μιχάλης Καψής

Μιχάλης Καψής

Ο Μιχάλης Καψής είναι διεθνής ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 18 Οκτωβρίου 1973 και αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Είναι γιος του παλιού ποδοσφαιριστη του Παναθηναϊκού Άνθιμου Καψή.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Άρη Νικαίας, κατόπιν έπαιξε για την Αναγέννηση Άρτας και εν συνεχεία αγωνίστηκε στον Εθνικό. Το 1998 αποκτήθηκε από την ΑΕΚ και τη σεζόν 2002-2003 εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις του στο Τσάμπιονς Λιγκ όπου η ΑΕΚ αποκλείστηκε μετά από 6 αγώνες χωρίς να γνωρίσει την ήττα.

Στα προκριματικά του Euro 2004 οι εμφανίσεις του απέναντι στο Ραούλ και το Σεφτσένκο ήταν υποδειγματικές και έτσι συμμετείχε στα τελικά του Euro στη βασική ομάδα της Εθνικής Ελλάδος. Μαζί με τον Τραϊανό Δέλλα δημιούργησαν ένα αχτύπητο αμυντικό δίδυμο με αποτέλεσμα η Εθνική Ελλάδος να μη δεχθεί γκολ μετά τη φάση των ομίλων έως το τέλος της διοργάνωσης απέναντι μάλιστα σε μερικούς από τους καλύτερους επιθετικούς της Ευρώπης (Ανρί, Μπάρος, Κ. Ρονάλντο)

Πανηγύρισε την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και αμέσως μετά μετακόμισε στη Γαλλία και τη Μπορντό, όπου συνέχισε τις σταθερά καλές εμφανίσεις του. Οι τρυματισμοί που τον ταλαιπωρούσαν συχνά στην καριέρα του δεν τον άφησαν να αναδείξει τη μεγάλη αξία του έτσι δεν αναζήτησε παραπάνω διακρίσεις στο εξωτερικό και το 2005 επέστρεψε στην Ελλάδα, στον Ολυμπιακό.

Στον Ολυμπιακό δεν κατάφερε να καθιερωθεί λόγω τραυματισμών, αλλά και της αδυναμίας του να ταιριάξει με τη νοοτροπία του συλλόγου. Μετά από 1,5 χρόνο στην αφάνεια αποκτήθηκε από τον ΑΠΟΕΛ, όπου και αγωνίστηκε στα μισά της σεζόν 2006-2007. Και στην Κύπρο πάντως δεν ταίριαξε για διάφορους λόγους. Το καλοκαίρι του 2008 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του με την ομάδα του Λεβαδειακού μέχρι το 2009, σήμερα αγωνίζεται στον Εθνικός Πειραιώς.

Τίτλοι

Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2006, 2007

Κύπελλο Ελλάδας: 2000,02,06

Πρωτάθλημα Κύπρου: 2007

De Siris

Γιώργος Χρονάς

Γιώργος Χρονάς

Ο Γιώργος Χρονάς γεννήθηκε στον Πειραιά στις 17 Οκτωβρίου 1948 και είναι συγγραφέας, ποιητής, εκδότης δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Παρακολούθησε μαθήματα στην Ανωτάτη Εμπορική, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Ίδρυσε το 1981 το περιοδικό «Οδός Πανός», που σήμερα αριθμεί 138 τεύχη, καθώς και τις ομώνυμες εκδόσεις και τις Εκδόσεις Σιγαρέτα, οι οποίες έχουν στο ενεργητικό τους πάνω από 270 τίτλους. Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από κορυφαίους Έλληνες συνθέτες (Μάνος Χατζιδάκις, Γιάννης Μαρκόπουλος κ.ά.).

Από το 1979 εργάζεται στο ραδιόφωνο. Ξεκίνησε από το Τρίτο Πρόγραμμα του Χατζιδάκι, με την εκπομπή Οδός Πανός 17, συνέχισε στο Δεύτερο με τις εκπομπές Πρόσωπα και Μες στον Καθρέφτη (1981-1987) και στο Πρώτο Πρόγραμμα με την εκπομπή Χάρτινη Εξέδρα (1989-1996). Από το 2002, επέστρεψε στο Τρίτο, με την εκπομπή Ξενοδοχείο Βαλκάνια.

Η Σωτηρία Μπέλλου ήταν εκείνη που τον μύησε στο σινεμά της Μονρόε, κεντρικής μορφής στην προσωπική του μυθολογία· όμως υπάρχουν και άλλα πρόσωπα, γνωστά και άγνωστα, με τα οποία συνομίλησε εκ βαθέων, εστιάζοντας στις σκοτεινές και τραγικές πλευρές της ζωής τους. Χαρακτηριστικά είναι τα βιβλία που έχει αφιερώσει στην Καίτη Γκρέυ (1983), τον Τζαίημς Ντην (1988) και τη Γυναίκα της Πάτρας (1989)- βιογραφία μιας πόρνης της πόλης.

Η μυθική τραγουδίστρια της δεκαετίας του ΄50, που πέθανε φτωχή και άγνωστη, χαρίζει τον τίτλο της στο 20ό βιβλίο του Χρονά- έργο αλλόκοτο και σαγηνευτικό. Εδώ εφτά γυναίκες (Λούλα Αναγνωστάκη, Μαλβίνα Κάραλη, Λένα Πλάτωνος, Μπέμπα Μπλανς, Γιώτα Γιάννα, Σεβάς Χανούμ, η γυναίκα της Πάτρας) και ένας δημοσιογράφοςταξιδιώτης της νύχτας προσπαθούν να εξευμενίσουν τη Σφίγγα, την «άγρια τραγουδίστρια», όπως την αποκαλεί ο Σοφοκλής στον Οιδίποδα Τύραννο.

Ποίηση που σκόπιμα εστιάζει σε πρόσωπα του περιθωρίου, σε αντισυμβατικές συμπεριφορές και «αναιδή» πάθη, άκρως ερωτική και ηδυπαθής, κομψά σκηνοθετημένη, διατυπωμένη σε γλώσσα θερμή και εξομολογητική, αναδύει ένα άρωμα μοναξιάς αλλά και ανθρώπινης δύναμης. Η ζωή μπορεί να είναι βάλτος, αλλά μέσα του ανθίζουν κρίνα.

De Siris

Αλέξανδρος Νικολαΐδης

Αλέξανδρος Νικολαΐδης

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1979 και είναι αθλητής του τάε κβον ντο. Ανήκει στο Αθλητικό Σωματείο "Μέγας Αλέξανδρος" της Θεσσαλονίκης. Έχει στο ενεργητικό του αρκετές διακρίσεις σε διεθνείς και ευρωπαϊκές διοργανώσεις του αθλήματος, με σημαντικότερη τα αργυρά μετάλλια στην κατηγορία των +80 κιλών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο. Προπονητής του είναι ο Κώστας Τζιδημόπουλος. Ψηφίστηκε με 1.875 ψήφους ως κορυφαίος αθλητής για το 2008 από τον ΠΣΑΤ, το Δεκέμβριο του 2008.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ο πατέρας του ήταν επίσης πρωταθλητής στο τάε κβο ντο. Έκανε σπουδές Φυσικής Αγωγής στο ΑΠΘ.  Άρχισε το τάε κβο ντο το 1982, σε ηλικία τριών ετών και το επάγγελμά του είναι πυροσβέστης.

Παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 υπέστη κάταγμα στην κνημιαία ακρολοφία, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης επί δύο χρόνια. Επανήλθε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, το 2004. Στη διοργάνωση αυτή, αγωνίστηκε στην κατηγορία των +80 κιλών και έφθασε μέχρι τον τελικό, που έγινε στις 29 Αυγούστου του 2004. Ο αθλητής ηττήθηκε από τον Κορεάτη Ντάε Μουν με νοκ άουτ στον πρώτο γύρο, με αποτέλεσμα να κατακτήσει το αργυρό μετάλλιο.

Το 2008 στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα που έγινε στη Ρώμη και προηγήθηκε χρονικά κατά 3 μήνες των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των +87 κιλών στον τελικό με τον Γάλλο πρωταθλητή Pascal Gentil.

Η επόμενη συμμετοχή του σε Ολυμπιακούς Αγώνες έγινε τον Αύγουστο του 2008 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο. Ο Νικολαΐδης στις 23 Αυγούστου του 2008 προκρίθηκε πανηγυρικά στον τελικό (στην κατηγορία των +80 κιλών), όπου όμως γνώρισε και πάλι την ήττα στις λεπτομέρειες (5-4) από τον Νοτιοκορεάτη, Ντονγκμίν Τσα.Στην ολυμπιάδα του Λονδίνου ο Νικολαϊδης αποκλείστηκε νωρίς και δεν διεκδήκισε μετάλλιο.

Στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα που έγινε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των +87 κιλών, χάνοντας στον ημιτελικό από τον Αζέρο Ταβαγκούλ Μπαϊράμοβ.

Σημαντικές διακρίσεις

2010 - Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα - 3ος Χάλκινο μετάλλιο

2009 - Παγκόσμιο πρωτάθλημα - 5ος

2008 - Ολυμπιακοί Αγώνες - 2ος Αργυρό μετάλλιο

2008 - Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα - 1ος Χρυσό μετάλλιο

2004 - Ολυμπιακοί Αγώνες - 2ος Αργυρό μετάλλιο

2004 - Παγκόσμια Πανεπιστημιάδα - 1ος Χρυσό μετάλλιο

1998 - Παγκόσμιο πρωτάθλημα Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας- 3ος (Χάλκινο μετάλλιο)

1998 - Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα - 5ος

1997 - Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων - 1ος (Χρυσό μετάλλιο)

1997 - Μεσογειακοί Αγώνες - 2ος (Αργυρό μετάλλιο)

1996 - Παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων - 1ος Χρυσό μετάλλιο

1996 - Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων - 1ος Χρυσό μετάλλιο

De Siris

Γιάννης Ντουνιάς

Γιάννης Ντουνιάς

Ο Γιάννης Ντουνιάς γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1943 κι είναι λαϊκός τραγουδιστής. Ξεκίνησε την καριέρα του με το τραγούδι «Έμπαινε Γιώργο έμπαινε" που ήταν ο πρώτος του δίσκος και η πρώτη μεγάλη του επιτυχία. Στη συνέχεια ακολούθησαν κι άλλες επιτυχίες όπως : «Του άντρα του πολλά βαρύ» ( που έδωσε τον τίτλο στην ομώνυμη επιθεώρηση στο θέατρο "ΠΑΡΚ" όπου και τραγουδούσε το τραγούδι αυτό.) "Ο Ταρζάν" "Το κρασί είναι γιατρός μου" "Νύχτα ονειρομάνα" "Τα παιδιά της νύχτας" "Να σε ζηλεύουν πιο καλά" "Κυκλοφορώ με ένα μωρό" κι άλλες πολλές .

Έχει τραγουδήσει συνθέσεις των: Γ.Καραμπεσίνη Γ.Ζαμπέτα, Γ.Μαρκόπουλου, Γ.Χατζηνάσιου, Ν.Πετρίδη, Α.Πάνου, Μ.Πλέσσα, Γ.Κατσαρού, Χ.Νικολόπουλου, Τ. Μουσαφίρη, Αλέκου Χρυσοβέργη, Θ.Καμπουρίδη, Ν.Καρανικόλα και πολλών άλλων. Σε στίχους των: Πυθαγόρα, Μ.Μπιζάνη, Β.Παπαδόπουλου, Σ.Γιατρά, Β.Ξανθοπούλου, Ε.Θαλασσινού, Γ.Λευκαδίτη και πολλών άλλων.

Έχει τραγουδήσει σε πολλές ταινίες. Μας έχει δείξει όμως και το υποκριτικό του ταλέντο (ως πρωταγωνιστής) μαζί με τη Δούκισσα στην ταινία που είχε τον τίτλο «Που πας χωρίς αγάπη». Έχει εμφανιστεί στα καλύτερα νυχτερινά κέντρα της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και στις πιο πολλές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. Την άνοιξη του 2006 επανήλθε δισκογραφικά με ένα C.D με δώδεκα γνήσια λαїκά τραγούδια σε στίχους και μουσική του Βαγγέλη Κορακάκη με τον τίτλο «Γλυκοχαράματα» που κυκλοφόρησε από την δισκογραφική εταιρία «Δίκτυο».

Ακολούθησε ένα CD με τίτλο «Πάντα Λαϊκά» που κυκλοφόρησε από την «General» με 20 τραγούδια που είχε τραγουδήσει ο Στέλιος Καζαντζίδης στον οποίο ο Γιάννης Ντουνιάς πάντα είχε μεγάλη αδυναμία. Η πιο πρόσφατη δισκογραφική του δουλειά είναι ένα CD με 13 λαϊκά τραγούδια με τίτλο «Ο Σεβντάς» που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2010 και που υπογράφουν οι δημιουργοί: Πάρις Μήτσου, Β.Παπαδόπουλος, Άκος Δασκαλόπουλος και Βέτα Ξανθοπούλου, για τους στίχους και οι Θανάσης Βασιλάς, Μανώλης Καραντίνης Δημήτρης Παπαδόπουλος, Παντελής Αμπαζής, Βασίλης Κορακάκης και ο Βαγγέλης Κορακάκης για την μουσική.

Πεποίθησή του ο απόλυτος σεβασμός στον ακροατή-θεατή.

De Siris

Αιμιλιανός Λαζαρίδης

Αιμιλιανός Λαζαρίδης

Ο Μητροπολίτης Γρεβενών Αιμιλιανός Λαζαρίδης γεννήθηκε το 1877 στα Πέρματα, κωμόπολη της επαρχίας Ικονίου ένα ελληνικό τουρκόφωνο χωριό του Ικονίου, από ευσεβείς καί φιλοπάτριδες γονείς, τόν Χαράλαμπο καί τή Θεανώ, ανάμεσα σέ άλλα οκτώ αδέλφια, έμαθε τά πρώτα γράμματα στήν ιδιαίτερη πατρίδα του. Στή Μεγάλη του Γένους Σχολή αργότερα καί φοιτητής στή Θεολογική Σχολή της Χάλκης, νεοχειροτονηθείς στή Μητρόπολη Κυζίκου, πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης καί ενεργό μέλος της Όργάνωσης Θεσσαλονίκης , Επίσκοπος Πέτρας στή Μητρόπολη Μοναστηρίου· άπ' όπου περνά καταθέτει τή μαρτυρία του.

Χαρακτηριστικό είναι πώς όταν κάποτε οι Βούλγαροι ετοιμάζονταν νά επιτεθούν, Δεκαπενταύγουστο ανήμερα, στό ναό της Κλαμπουτίστης, γιά νά εγκαταστήσουν Βούλγαρο παπά, ό Αιμιλιανός έσπευσε νά κλειστεί ολονυχτίς στό ναό μέ τούς λίγους Χριστιανούς του χωριού. Κι απαντούσε στους Τούρκους αστυνομικούς πού τόν καλούσαν καί στους Βούλγαρους πού μαζεμένοι ωρύονταν άπ' εξω: «Μόνο νεκρός βγαίνω από μέσα!».

Στά Γρεβενά τοποθετείται ώς Μητροπολίτης, όταν οί Τούρκοι απαίτησαν τή μετάθεση του προκατόχου του Άγαθαγγέλου. Σύσσωμος τότε ό λαός τών Γρεβενών ξεχύθηκε νά υποδεχτεί μέ πανηγυρισμούς τόν νέο ποιμενάρχη του κι άς ξεσηκώθηκαν άπ' τίς πρώτες κιόλας μέρες οί λυμαινόμενοι τόν Ελληνισμό. Παρεμποδίζουν οί Τούρκοι τίς περιοδείες του στά χωριά μέ την πρόφαση ότι εισηγείται στους χωρικούς νά μην παραδώσουν τά όπλα τους. Κι ό καϊμακάμης (υποδιοικητής) Γρεβενών τόν ψέγει ότι δήθεν διέταξε τούς ιερείς νά μή δηλώνουν γάμους καί γεννήσεις. Τόνι απειλούν μέ πρόστιμα. Κι άπό τήν άλλη οί Ρουμάνοι αρπάζουν άποθρασυμένοι όποια εκκλησία ή σχολείο θέλουν, αφήνοντας τούς Έλληνόπαιδες στό ύπαιθρο ή εξαναγκάζοντας τους νά παρακολουθούν τό ρουμανικό σχολείο. Πράος καί φιλήσυχος ό Δεσπότης, μά συνάμα ανυποχώρητος κι ακέραιος. Περιέρχεται τά χωριά της επαρχίας του, λειτουργεί, κηρύττει, παρηγορεί, στηρίζει. Όργανώνει μέ προσοχή εθνικές ομάδες. Δηλώνει νομοταγής, μά δέν παύει νά εργάζεται μέ ζήλο γιά τήν ελευθερία. Διαμαρτύρεται, άξιοι κι επιτυγχάνει τήν ίδρυση καί συντήρηση ελληνικών σχολείων κι ορθόδοξων ναών.

Μπήκε έτσι ο Οκτώβρης του 1911. Πρωτομηνιά λειτούργησε στό Σνίχοβο (σήμερα Δεσπότης). Κι έφυγε κατά τό μεσημέρι άπό κει μέ τό διάκονο Δημήτριο Άναγνώστου καί τόν αγωγιάτη Αθανάσιο Φασούλα. Τήν επαύριο, Κυριακή, θά λειτουργούσαν στους Γριντάδες (σήμερα Αιμιλιανός), μία ώρα δρόμο μέ τό υποζύγιο. Ειδοποιημένοι, βγήκαν οί κάτοικοι σέ προϋπάντηση καί τόν έβλεπαν νά κατεβαίνει τήν πλαγιά, ώσπου κρύφτηκε ή συνοδεία μέσα στό ρουμάνι της χαράδρας πού χώριζε τά δυό χωριά. Αυτό τό πέρασμα φοβούνταν οί χωρικοί κι ήθελαν νά τόν εμποδίσουν, μά στάθηκε αδύνατο νά τόν μεταπείσουν. Περνούσε η ώρα κι ή συνοδεία δέν ανέβαινε πρός τούς Γριντάδε.

Άργά τό απόγευμα ακούστηκαν κάποιοι πυροβολισμοί. Καθυστερημένα, νωχελικά σά βούρκος κινήθηκαν οι αρχές. Έπρεπε νά χαθούν τά ίχνη μιας δολοφονίας, πού βάραινε πασιφανώς τίς τουρκικές αρχές καί τό ρουμανικό κατεστημένο. Τέσσερις μέρες ζητούσαν άδεια οι Χριστιανοί ν' αναζητήσουν τόν Δεσπότη. Ή παράδοση λέει ότι τά σεπτά λείψανα ανακάλυψε κατά θεία υπόδειξη ένας βοσκός. Είδε τή νύχτα σάν καντήλι ένα φως μές στό δάσος. Κι όταν πλησίασαν οι χωριανοί, αντίκρισαν τά τρία μαρτυρικά λείψανα. Φαίνεται πώς τούς δύο τούς βασάνισαν φρικτά επί ώρες, γιά ν' αποσπάσουν ίσως ομολογίες. Έλειπαν κι όλα τά έγγραφα πού έφεραν πάνω τους οί μάρτυρες. Τόν αγωγιάτη τόν σκότωσαν για να ναι ή πράξη τους αμάρτυρη.

De Siris

Κωνσταντίνος Σεβαστόπουλος

Κωνσταντίνος Σεβαστόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Σεβαστόπουλος ήταν μεγάλος νησιώτης, έμπορος και εθνικός ευεργέτης. Γεννήθηκε στη Χίο το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα. Μετά την τουρκική εισβολή και την καταστροφή του νησιού, έφυγε πρόσφυγας στην Αγγλία.

Το ανήσυχο επιχειρηματικό του πνεύμα γρήγορα βρήκε διέξοδο στο ολοένα αυξανόμενο εμπόριο της χώρας εκείνης, με αποτέλεσμα, πριν περάσουν πολλά χρόνια, να σχηματίσει τεράστια περιουσία.

Πέθανε την 1^η Οκτωβρίου 1907. Πεθαίνοντας, αφιέρωσε όλη του την περιουσία σε κοινωφελή έργα, που αποκορύφωμά τους είναι η ίδρυση, με τα χρήματα της διαθήκης του, της Σεβαστοπουλείου Τεχνικής Σχολής.

Η Σεβαστοπούλειος Τεχνική Σχολή, που βρίσκεται κοντά στο γήπεδο του Π.Α.Ο., ιδρύθηκε το 1909, με αντικειμενικό της σκοπό την παροχή τεχνικής κι επαγγελματικής εκπαίδευσης στους νέους. Είναι αναγνωρισμένη από το κράτος και περιλαμβάνει τμήματα ηλεκτροτεχνιτών, επιπλοποιών, μηχανουργών και άλλα.

De Siris

Θοδωρής Χατζηθεοδώρου

Θοδωρής Χατζηθεοδώρου

Ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου γεννήθηκε την 1^η Οκτωβρίου 1976, είναι περιφερειακός παίκτης του πόλο. Έχει ύψος 1.92 μ. και αγωνίζεται στην ομάδα της Χίου, έχοντας μεταγραφεί το 2011 από την Παρτιζάν Βελιγραδίου. Στην τελευταία είχε πάει έπειτα από δεκαπενταετή παρουσία στην ομάδα του Ολυμπιακού, της οποίας ήταν και αρχηγός. Αποτελεί μέλος της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης και έχει μεγάλες (προσωπικές και ομαδικές) επιτυχίες στο ενεργητικό του.

Βιογραφικό

Πρώτη του ομάδα ήταν ο Ηλυσιακός, ενώ στη συνέχεια πήγε στον Ολυμπιακό, στον οποίο αγωνίστηκε με το νούμερο 5 στο σκουφάκι του.

Με την εθνική ομάδα έχει 156 συμμετοχές και ήταν 4ος (2004) και 6ος ολυμπιονίκης (1996).

Στις 19 Ιουνίου 2010 έγραψε ιστορία, καθώς έγινε ο αθλητής με τους περισσότερους τίτλους (27) στην ιστορία του ελληνικού ομαδικού αθλητισμού. Τον Ιούνιο του 2011, όταν μεταγράφηκε στη Χίο είχε ήδη 31 τίτλους στο ενεργητικό του.

Συλλογικοί Τίτλοι - Διακρίσεις

Εθνική Ανδρών

Έκτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1996

Δέκατη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2000

Τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2003

Χάλκινο μετάλλιο στο World League 2004

Τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004

Χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2005

Ολυμπιακός

12 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1996, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010)

11 Κύπελλα Ελλάδας (1997, 1998, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010)

2 Σούπερ Καπ Ελλάδας (1997, 1998)

1 Πρωτάθλημα Ευρώπης (2002)

1 Σούπερ Καπ Ευρώπης (2002)

Δεύτερη Θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ (2001)

Παρτιζάν

1 Κύπελλο Σερβίας (2010)

Ευρωλίγκα (2011)

Ατομικοί Τίτλοι - Διακρίσεις

4 Φορές Πολυτιμότερος Παίκτης του Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Ελλάδας (2001, 2002, 2006, 2010)

2 Φορές Πρώτος Σκόρερ του Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Ελλάδας (2000, 2001)

Καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη το 2001

Μία συμμετοχή στη Μικτή Κόσμου

Δύο συμμετοχές στη Μικτή Ευρώπης

Είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές (13) σε τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας (1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010)

Είναι ο παίκτης με τα περισσότερα Πρωταθλήματα Ελλάδας (12) μαζί με το Σάκη Πλατανίτη

Είναι ο παίκτης με τα περισσότερα Κύπελλα Ελλάδας (11)

Είναι ο παίκτης με τα περισσότερα τέρματα (17) στους τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας μαζί με το Γιώργο Αφρουδάκη

De Siris