Κώστας Ιωσηφίδης

Κώστας Ιωσηφίδης

Ο Κώστας Ιωσηφίδης είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου 1952.

Βιογραφία

Αγωνιζόμενος στη θέση του αμυντικού, έκανε μεγάλη καριέρα στον ΠΑΟΚ και είναι ο ποδοσφαιριστής της ομάδας του ΠΑΟΚ με τα περισσότερα τρόπαια, τέσσερα στο σύνολο, καθώς έχει κερδίσει 2 Κύπελλα 1972, 1974 και 2 Πρωταθλήματα 1976, 1985. Είναι δεύτερος σε συμμετοχές στην ιστορία του ΠΑΟΚ με 397 και είναι αξιοσημείωτο ότι και στα δεκατέσσερα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής (1971-1985) έπαιξε αποκλειστικά και μόνο στην ομάδα του ΠΑΟΚ.

Από τις 28 Απριλίου 1974 υπήρξε διεθνής 51 φορές με την Εθνική ομάδα σκόραρε 2 γκολ και ήταν μέλος της ομάδας στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία. Μετά την λήξη της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία αρκετών ομάδων όπως το Πολύκαστρο, την Αναγέννηση Καρδίτσας, τον ΠΑΟΝΕ και την Αναγέννηση Κολινδρού (στη Γ' Εθνική), τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, τη Νάουσα, τον Πανσερραϊκό, τον Ιάλυσο Ρόδου και την Καλαμάτα (στη Β' Εθνική) καθώς και την ομάδα της Καβάλας στην Α' Εθνική. Από το 2005 μέχρι σήμερα βρίσκεται στο τεχνικό επιτελείο της αγαπημένης του ομάδας, του ΠΑΟΚ, στην θέση του γενικού αρχηγού.

De Siris

Ευθύμης Μπακατσιάς

Ευθύμης Μπακατσιάς

Ο Ευθύμης Μπακατσιάς, γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου 1968 στην Αθήνα, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ.

Καριέρα

Έγινε γνωστός με την ομάδα του Α.Ο. Παγκρατίου το οποίο βοήθησε να ανέβει στην Α1 το 1988 και να είναι αξιόμαχο έως το 1993 όταν με το συμπαίκτη του Παναγιώτη Καρατζά αποκτήθηκαν από τον Ολυμπιακό. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε 4 πρωταθλήματα (1994, 1995, 1996, 1997), 2 κύπελλα (1994, 1997) και την Ευρωλίγκα το 1997. Το 1997 με την κατάκτηση και τριών τίτλων έγινε κάτοχος του Τριπλ Κράουν. Το 1998 αγωνίστηκε για μια σεζόν στον Γ.Σ. Περιστερίου.

Στην εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 83 αγώνες σημείωσε 400 πόντους (4,8 μ.ο). Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1993, στο Μουντομπασκετ 1994, στο Ευρωμπάσκετ 1995 και στην Ολυμπιάδα του 1996.

De Siris

Γεώργιος Γεωργιάδης

Γεώργιος Γκουρτζίεφ 

Ο Γεώργιος Γκουρτζίεφ (Γεώργιος Γεωργιάδης), γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1866 και πέθανε στις 29 Οκτωβρίου 1949, ήταν Ελληνο-Αρμένιος μυστικιστής φιλόσοφος και πνευματικός δάσκαλος.

Βιογραφία

Ο Γκουρτζίεφ γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη (Gyumri), της σημερινής Αρμενίας (τότε περιοχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας), από πατέρα Πόντιο και Αρμένια μητέρα. Το ακριβές έτος της γέννησής του κυμαίνεται μεταξύ του 1866 και του 1877 και δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα. Μεγάλωσε στο Καρς της Τουρκίας και στα νεανικά του χρόνια ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου (Κεντρική Ασία, Αίγυπτος, Ρώμη, Ελλάδα και αλλού), πριν επιστρέψει στην Ρωσία το 1912.

Το 1912 ο Γκουρτζίεφ αρχίζει να συγκεντρώνει τους μαθητές του και να οργανώνει ομάδες στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη. Την ίδια χρονιά παντρεύεται την Julia Ostrowska. Το 1916 δέχεται ως μαθητή του τον Πήτερ Ουσπένσκυ. Την εποχή της Ρωσικής Επανάστασης (1917), μαζί με ομάδα μαθητών του, αφήνει την Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη και μετακινείται στην περιοχή του Καυκάσου και κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη.

Το 1922 εγκαθίσταται με πολλούς μαθητές του στο Παρίσι και ιδρύει εκεί το Ινστιτούτο για την αρμονική ανάπτυξη του Ανθρώπου. Το 1924 επισκέπτεται τις Η.Π.Α., και διαλύει το Ινστιτούτο του, χωρίς ωστόσο να σταματήσει να διδάσκει.

Ο Γκουρτζίεφ πέθανε τον Οκτώβριο του 1949 και κηδεύτηκε στο Παρίσι.

Διδασκαλία

Ο Γκουρτζίεφ ποτέ δεν αποκάλυψε την προέλευση της διδασκαλίας του και υποστήριζε ότι έχει ξεχωριστή προέλευση από κάθε άλλη γνωστή διδασκαλία. Πάντως σε αυτήν αναγνωρίζονται στοιχεία που υπάρχουν και σε θρησκείες όπως ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός και το Σουφικό Ισλάμ.

Η βασική του θέση και διδασκαλία είναι ότι ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια του βίου του ζει σε μία μορφή ύπνου και σχεδόν καθ' ολοκληρία μηχανικά χωρίς να έχει πραγματική γνώση ούτε της εξωτερικής αλλά κυρίως της εσωτερικής του πραγματικότητας. Από αυτή την κατάσταση ο άνθρωπος μπορεί να δραπετεύσει μέσω δικής του συνειδητής προσπάθειας και θεληματικής ταλαιπωρίας και με τη βοήθεια ανθρώπων που έχουν ήδη προχωρήσει πριν από αυτόν σε κάποιον βαθμό προς αυτή την κατεύθυνση. Η ανακάλυψη του τι ακριβώς σημαίνουν οι όροι "συνειδητή προσπάθεια" και "θεληματική ταλαιπωρία" που χρησιμοποιούσε ο Γκουρτζίεφ αποτελεί η ίδια τμήμα της διαδικασίας της εξέλιξης του κάθε ανθρώπου.

Το σύστημα διδασκαλίας που πρότεινε, απευθύνεται στην πλειονότητα των ανθρώπων, χωρίς να τίθεται ζήτημα φύλου, καταγωγής, θρησκείας, κ.λ.π..

Για τους περισσότερους μελετητές ο Γκουρτζίεφ θα παραμένει ένα αίνιγμα, κάτι που ίσως αποτελούσε και την επιθυμία και του ίδιου, χωρίς αυτό σε καμία περίπτωση να σημαίνει απομάκρυνση από τον κοινό άνθρωπο, αλλά το αντίθετο. Άλλωστε μια από τις φράσεις - διδασκαλία του είναι "Αν θες κάτι δικό σου για πάντα, δώρησε το", μια φράση κλειδί για την προσφορά στον συνάνθρωπο.

Βιβλιογραφία

Βιβλία του ιδίου

Γ.Γκουρτζίεφ, Ιστορίες του Βεελζεβούλ στον εγγονό του, εκδ. Πύρινος Κόσμος (3 τόμοι)

Γ.Γκουρτζίεφ, Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους, εκδ. Χατζηνικολή

Γ.Γκουρτζίεφ, Η ζωή είναι πραγματική μόνο όταν «Είμαι», εκδ. Πύρινος Κόσμος

Γ.Γκουρτζίεφ, Ο Γκουρτζίεφ μιλά στους μαθητές του, εκδ. Πύρινος Κόσμος (συλλογή ομιλιών του Γκουρτζίεφ)

Ενδεικτική βιβλιογραφία άλλων συγγραφέων

Τζων Μπένετ, Γκουρτζίεφ, ένα πολύ μεγάλο αίνιγμα, εκδ. Σωμανους

Μωρίς Νικόλ, Ψυχολογικά σχόλια στην διδασκαλία του Γκουρτζίεφ, εκδ. Γαβριηλίδης

Πήτερ Ουσπένσκυ, Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού, εκδ. Πύρινος Κόσμος

Πήτερ Ουσπένσκυ, Ο τέταρτος δρόμος, εκδ. Πύρινος Κόσμος

Πήτερ Ουσπένσκυ, Η ψυχολογία της δυνατής εξέλιξης του ανθρώπου, εκδ. Πύρινος Κόσμος

Πήτερ Ουσπένσκυ, Η κοσμολογία της εξελικτικής δυνατότητας του ανθρώπου, εκδ. Πύρινος Κόσμος

Τόμας ντε Χαρτμαν, Η ζωή μας με τον κύριο Γκουρτζίεφ, εκδ. Δίον

Συλλογικό, Γκουρτζίεφ, εκδ. Ζήτρος

Κινηματογράφος

Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους. Κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Γκουρτζίεφ. Σκηνοθεσία: Πήτερ Μπρουκ, 1979

De Siris

Δημήτριος Σέμσης

Δημήτριος Σέμσης

Ο Δημήτριος Σέμσης ή Σαλονικιός γεννήθηκε το 1883 και πέθανε στις 13 Ιανουαρίου 1950, βιρτουόζος παραδοσιακός βιολιστής. Γεννήθηκε Κουκουδέας Δημήτριος το 1883 στη Στρώμνιτσα η οποία την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας ανήκε στο βιλαέτι της Θεσσαλονίκης.

Βιογραφία

Ο πατέρας του και ο παππούς ήταν Ομπρελάδες και επίσης βιολιστές. Στα τέλη του δεκάτου εννάτου αιώνα, συμμετείχε στη μπάντα ενός τσίρκου, το οποίο περιόδευε σε όλα τα Βαλκάνια. Αργότερα εντάχθηκε σε άλλες περιοδεύουσες ορχήστρες και έπαιξε στην Τουρκία, Συρία, Αίγυπτο, Σουδάν και αλλού. Μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Στρώμνιτσα πέρασε στο Βασίλειο της Σερβίας. Στο τέλος του 1919 η οικογένεια του Δημήτριου Σέμση μετανάστευσε στη Θεσσαλονίκη. Το 1923 παντρεύτηκε τη Δήμητρα Κανούλα και απέκτησε 4 παιδιά. Στις αρχές του 1927 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Αυτή την εποχή έλαβε το προσωνύμιο Σαλονικιός, μάλλον επειδή κάποιοι παράγοντες των δισκογραφικών εταιρειών νόμιζαν ότι καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη. Είναι ο πρώτος οργανοπαίκτης που το όνομά του αναγράφεται στις ετικέτες δίσκων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο Δημήτρης Σέμσης ήταν Διευθυντής Ηχογράφησης στην ΗΜV και στην Columbia, θέσεις με μεγάλη επιρροή, τις οποίες και διατήρησε και στις δεκαετίες του 1930 και 1940. Συμμετείχε σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις παραδοσιακών, σμυρναϊκών και ρεμπέτικων τραγουδιών στο διάστημα 1924 - 1931, παρουσίασε γύρω στο 1928 τα πρώτα του τραγούδια και το 1931 ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση της His Master's Voice, θέση που κράτησε μέχρι το θάνατό του. Eγραψε πάνω από 100 τραγούδια.

Τη δεκαετία του 1930, ο Δημήτρης ηχογραφούσε με τη Ρόζα Εσκενάζι γνωρίζοντας μεγάλες επιτυχίες. Συχνά, την συνόδευε στις ταβέρνες μαζί με τους Τομπούλη, Λάμπρο Σαββαΐδη και Λάμπρο Λεοναρίδη. Οι συνθέσεις του ηχογραφούνταν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής εκείνης, όπως η Ρίτα Αμπατζή, ο Στελλάκης Περπινιάδης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Έγραψε ρεμπέτικα και δημοτικά τραγούδια, καθώς και σμυρνέικα και αμανέδες.

Όπως φαίνεται από τις ηχογραφήσεις, ο Δημήτρης ήταν, χωρίς αμφιβολία, ο μεγαλύτερος βιολιστής που ηχογράφησε στο χώρο του ρεμπέτικου/σμυρνέικου. Ηχογράφησε πολλές εκατοντάδες δίσκους και πολλοί από αυτούς επανακυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια. Το 1972, σε μια συνέντευξή της, η Ρόζα Εσκενάζι είπε ότι ο Δημήτρης έπαιζε "το καλύτερο βιολί του κόσμου".

Μετά από μια σύντομη νοσηλεία, ο Δημήτρης Σέμσης πέθανε από καρκίνο στην Αθήνα, στις 13Ιανουαρίου του 1950. Έχει, σήμερα, απογόνους στην Ελλάδα.

De Siris

Ανδρέας Παπαγιαννακόπουλος

Ανδρέας Παπαγιαννακόπουλος

Ο Ανδρέας Παπαγιαννακόπουλος γεννήθηκε στο Λειβάρτζι  το 1845 και πέθανε στην Αθήνα στις 12Ιανουαρίου 1911, ήταν δικηγόρος και βουλευτής Καλαβρύτων και Αχαΐας.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Λειβάρτζι αλλά εγκαταστάθηκε νωρίς στην Πάτρα. Σπούδασε νομικά και ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία, όπου εξέδωσε τις εφημερίδες «Πέλοπας», το 1874, και «Τοξότης», το 1876. Το 1883 διορίστηκε δημοτικός αστυνομικός αλλά τον επόμενο χρόνο παύθηκε.

Το 1885 εκλέχτηκε βουλευτής Καλαβρύτων και στη συνέχεια, από το 1887 έως το 1910 βουλευτής Αχαΐας. Το 1907 έθεσε υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο της Πάτρας χωρίς επιτυχία.

Απεβίωσε στις 12 Ιανουαρίου 1911 στην Αθήνα στον Ευαγγελισμό. Ο επικήδειος εκφωνήθηκε από τον Λουκά Ρούφο.

De Siris

Στέλλα Καλτσίδου

Στέλλα Καλτσίδου

H Στέλλα Καλτσίδου, γεννημένη στις 12 Ιανουαρίου 1983 στη Θεσσαλονίκη, είναι Ελληνίδα διεθνής καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 1,88 μέτρα αγωνίζεται ως Small Forward και Power Forward.

Βιογραφικά στοιχεία

Συλλογικό επίπεδο

Η Καλτσίδου ξεκίνησε την καριέρα της με την ομάδα του Γαλαξία Θεσσαλονίκης. Για ένα χρόνο αγωνίστηκε στο σύλλογο της Προποντίδας, μέχρι τη μεταγραφή της στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης το 1999. Το επόμενο καλοκαίρι επέλεξε μία ακόμη ομάδα της συμπρωτεύουσας, το Μέγα Αλέξανδρο, με τα χρώματα του οποίου αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Την περίοδο 2002-03 αποτέλεσε παίκτρια του Α.Ν.Ο. Γλυφάδας. Μετά τη συγχώνευση του τελευταίου με τις Εσπερίδες, ο Καλτσίδου συνέχισε την καριέρα της στην ομάδα αυτή της Καλλιθέας.

Με τα χρώματα των Εσπερίδων πανηγύρισε μεγάλες επιτυχίες: την κατάκτηση δύο Πρωταθλημάτων Ελλάδας (2006 · 2008) και τεσσάρων Κυπέλλων Ελλάδος (2006 · 2007 · 2008 · 2009). Αναδείχτηκε μάλιστα MVP του τελικού του Κυπέλλου του έτους 2006.

Το καλοκαίρι του 2009 πραγματοποίησε το αποφασιστικό βήμα συνέχισης της καριέρας της στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη γαλλική ομάδα Bourges Basket. Μαζί κατέκτησαν το Κύπελλο Γαλλίας, ενώ έχασαν για λίγο το Πρωτάθλημα Γαλλίας από την Ταρμπ. Η διεθνής φόργουορντ αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ της ομάδας της στην EuroLeague (έφτασαν στους «16») με 139 πόντους σε 12 αγώνες και τέταρτη σκόρερ του Μπουρζ στη Γαλλία με μέσο όρο 9,3 πόντους ανά αγώνα (24 παιχνίδια). Η παίκτρια ανανέωσε το συμβόλαιό της και για την επόμενη χρονιά.

Στην ψηφοφορία της FIBA Europe για την ανάδειξη της κορυφαίας παίκτριας της Ευρώπης για το 2010, στην οποία συμμετείχαν ειδικοί και φίλαθλοι, κατέλαβε την 16η θέση.

Το 2012 υποβλήθηκε σε εγχείρηση χιαστών μετά από τον σοβαρό της τραυματισμό.

Τροπαιοθήκη

2005-06: Πρωτάθλημα & Κύπελλο Ελλάδος (Εσπερίδες)

2006-07: Κύπελλο Ελλάδος (Εσπερίδες)

2007-08: Πρωτάθλημα & Κύπελλο Ελλάδος (Εσπερίδες)

2008-09: Κύπελλο Ελλάδος (Εσπερίδες)

2009-10: Κύπελλο Γαλλίας (Bourges Basket)

Εθνική Ελλάδος

Η Στέλλα Καλτσίδου έχει αποτελέσει μέλος της Εθνικής Ελλάδος όλων των ηλικιακών βαθμίδων. Με την Εθνική Ελλάδος Γυναικών έχει συμμετάσχει στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001 και στα Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (EuroBasket) του 2007 και του 2009. Το 2010 αναμένεται να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που θα διεξαχθεί στην Τσεχία.

De Siris

Κωνσταντίνος Θ’ ο Μονομάχος

Κωνσταντίνος Θ’ ο Μονομάχος

Ο Κωνσταντίνος Θ΄ ήταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου από τις 11 Ιουνίου 1042 έως τις 11 Ιανουαρίου 1055, γνωστός ως Κωνσταντίνος ο Μονομάχος.

Η επιλογή του στο Αυτοκρατορικό αξίωμα

Μετά την φυγή του Μιχαήλ Ε΄ η αυτοκράτειρα Ζωή έμεινε η μόνη κυρίαρχη στο Παλάτιον. Πρώτη της φροντίδα ήταν να απομακρύνει την αδελφή της Θεοδώρα ώστε να μείνει μόνη στην διακυβέρνηση της αυτοκρατορίας. Επειδή όμως ο λαός αντέδρασε και την υποχρέωσε να συμβασιλεύει με την αδελφή της, σκέφθηκε να παντρευτεί κάποιον που στην συνέχεια θα αναγόρευε Βασιλέα για να μπορεί μέσω αυτού να κυβερνά ανενόχλητη. Υποψήφιος για τον ρόλο αυτό ήταν ο Κατεπάνω Κωνσταντίνος ο Αρτοκλίνης ο οποίος ήταν παντρεμένος. Όταν όμως η σύζυγός του έμαθε της προθέσεις της Ζωής έσπευσε να τον δηλητηριάσει. Έτσι η Ζωή έστρεψε την προσοχή της στον Κωνσταντίνο τον Μονομάχο. Τον ανακάλεσε από την εξορία του στην Λέσβο και τον διόρισε Δικαστή Ελλήνων. Στην συνέχεια τον παντρεύτηκε και την επομένη 11 Ιουνίου 1042, τον έστεψε Βασιλέα.

Οικονομική και διοικητική πολιτική

Ο Κωνσταντίνος Θ΄ ήταν άνθρωπος μετριοπαθής, που η τύχη τον ανάγκασε να αντιμετωπίσει, χωρίς επιτυχία όμως, τις μεγάλες δυσκολίες της εποχής του. Για να γίνει αγαπητός στον λαό της Κωνσταντινούπολης άρχισε να μοιράζει άφθονα χρήματα στο πλήθος και στην προσπάθεια εξασφάλισης χρημάτων, καθιερώνει την συνήθεια της εκμίσθωσης των φόρων σε ιδιώτες. Εφάρμοσε επίσης την πρακτική εξαγοράς της στρατιωτικής θητείας ενώ πιθανότατα εισάγεται και ο θεσμός της «πρόνοιας». Οι εκμισθωτές των φόρων πλήρωναν άμεσα στην αυτοκρατορία τους φόρους που έπρεπε να καταβάλει μια περιοχή και στη συνέχεια τους εισέπρατταν οι ίδιοι από τους φορολογούμενους. Το μέτρο αυτό αποδείχθηκε ολέθριο αφού οι ιδιώτες εισέπρατταν από τους πολίτες ποσά πολύ μεγαλύτερα από εκείνα που σύμφωνα με τους νόμους έπρεπε να καταβληθούν. Ο εξαργυρισμός της θητείας, η δυνατότητα δηλαδή των πολιτών να εξαγοράζουν τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, αποδυνάμωνε τους στρατούς των Θεμάτων και αύξανε τις ανάγκες σε μισθοφόρους.

Τέλος η «πρόνοια», η παραχώρηση δηλαδή μεγάλων κρατικών εκτάσεων σε σημαντικούς πολίτες, με την υποχρέωση να παρέχουν προστασία στους κατοίκους αυτών των περιοχών, επιδείνωσε τη θέση του κράτους, της εκκλησίας και των πολιτών διότι οι προστάτες θα συνέλεγαν τους φόρους των περιοχών για δικό τους όφελος.

Στάσεις στο εσωτερικό της Αυτοκρατορίας

Η επανάσταση του Στέφανου Βόϊσλαβ

Ο Μονομάχος αφού εξόρισε όσους ήταν αντίθετοι στην πολιτική της Ζωής, έστρεψε την προσοχή του στον Σέρβο επαναστάτη Στέφανο Βόϊσλαβ ο οποίος επιχειρούσε επιδρομές στα εδάφη της αυτοκρατορίας. Ανάθεσε την αντιμετώπισή αυτής της στάσης στον άρχοντα του Δυρραχίου, Μιχαήλ. Αυτός μη έχοντας πολεμική πείρα, ξεκίνησε με εξήντα χιλιάδες στρατό και αφού λεηλάτησε την Σερβία αποφάσισε να επιστρέψει χωρίς να έχει αντιμετωπίσει τον επαναστάτη ο οποίος όμως του επετέθη, αποδεκατίζοντας το Βυζαντινό στράτευμα.

Η επανάσταση του στρατηγού Γεωργίου Μανιάκη.

Ο στρατηγός Μανιάκης είχε σταλθεί από την Ζωή για να ανακτήσει τη Σικελία και την Κάτω Ιταλία για λογαριασμό των Βυζαντινών. Η διαφθορά όμως στο παλάτι, η υπέρογκη φορολόγηση, η ασυδοσία του αυτοκρατορικού περιβάλλοντος και των αξιωματούχων της αυλής, τον οδήγησαν σε ανταρσία όταν το 1042, ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ο στρατηγός ξεκίνησε με τον στρατό του για να ανατρέψει τον Μονομάχο, αλλά σκοτώθηκε το 1043 στην μάχη με τα αυτοκρατορικά στρατεύματα γύρω από τον Οστροβό.

Επιδρομή των Ρώσων

Στα μέσα του 1043 έγινε η τελευταία μεγάλη επίθεση των εκχριστιανισμένων πια Ρώσων του Κιέβου κατά της Κωνσταντινούπολης. Λαβαίνοντας αφορμή την δολοφονία ενός Ρώσου εμπόρου στην Πόλη, ο ηγεμόνας τους Γιαροσλάβ, έστειλε τον γιο του Βλαδίμηρο με στρατιά 100.000 ανδρών που κατέπλευσε στο λιμάνι που βρίσκονταν στο στόμιο του Πόντου και απείλησε πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Ο Μονομάχος προσπάθησε να έλθει σε διαπραγματεύσεις οι οποίες όμως απέτυχαν. Έτσι ο Βυζαντινός στόλος εισπλέοντας στο λιμάνι όπου βρίσκονταν οι Ρώσοι, έκαψε επτά πλοία τους με το υγρόν πύρ και βύθισε άλλα τρία. Οι Ρώσοι πανικοβλήθηκαν και έχοντας αντίθετο τον άνεμο οδήγησαν τα πλεούμενά της στην στεριά όπου εξώκειλαν στα βράχια. Ελάχιστα πλοία διασώθηκαν και πήραν τον δρόμο της επιστροφής, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα των στρατιωτών ξεκίνησαν την επιστροφή τους πεζή. Στην Βάρνα οι βυζαντινοί τους επιτέθηκαν σκοτώνοντας τους περισσοτέρους ενώ αιχμαλώτισαν 800 και τους έστειλαν στην Πόλη. Το 1046 Βυζαντινοί και Ρώσοι υπέγραψαν νέα εμπορική συνθήκη ειρήνης.

Προσάρτηση της Μεγάλης Αρμενίας στο Βυζάντιο

Πριν τον θάνατό του ο Βασίλειος Β΄ εξασφάλισε ότι ο μάγιστρος Ιωβανεσίκης, ισόβιος άρχοντας του Ανίου και της Μεγάλης Αρμενίας θα κληροδοτούσε τα εδάφη του στο Βυζάντιο. Ο γιος του Ιωβανεσίκη όμως , Κακίκιος, δεν παρέδωσε τα εδάφη στο Βυζάντιο μετά τον θάνατο του πατέρα του. Ο Μονομάχος διέταξε τότε τον στρατηγό της Ιβηρίας Μιχαήλ Ιασίτη να πολεμήσει τον Κακίκιο και να καταλάβει τα εδάφη του. Ο Μιχαήλ νικήθηκε. Έτσι ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε να στείλει άλλο στράτευμα υπό τον Στρατηγό Κεκαυμένο ζητώντας ταυτόχρονα και την βοήθεια του Μωαμεθανού ηγεμόνα της Περσαρμενίας Αβουλσεβάρ για την από κοινού κατάκτηση της Αρμενίας πράγμα που επιτεύχθηκε το 1044.

Ίδρυση της νομικής Σχολής στην Κωνσταντινούπολη

Η σχολή, που με τα σημερινά δεδομένα θα χαρακτηρίζονταν σαν το πρώτο Πανεπιστήμιο, ιδρύθηκε το 1045 στην Κωνσταντινούπολη και είχε σαν αποστολή την εκπαίδευση ανωτάτων υπαλλήλων που θα θέτονταν στην υπηρεσία της αυτοκρατορίας και νομικών. Ήταν χωρισμένη σε δύο τομείς, τον φιλοσοφικό με προϊστάμενο τον ύπατο των φιλοσόφων, θέση την οποία υπηρέτησε ο λόγιος Μιχαήλ Ψελλός, και τον νομικό με προϊστάμενο τον νομοφύλακα.

Επιθέσεις των Πετσενέγων

Γύρω στα 1045 μερικές φυλές Πετσενέγων αφού επιτέθηκαν κατά της αυτοκρατορίας συνθηκολόγησαν, έγιναν Χριστιανοί και εγκαταστάθηκαν μόνιμα ως φοιδεράτοι σε αυτοκρατορικά εδάφη.

Πρώτη επέλαση των Τούρκων στη Μικρά Ασία

Το 1045 οι Σελτζούκοι Τούρκοι κυρίευσαν μέρος της Περσίας και ο ηγεμόνας τους Τογρουλβέγ (ή Τογρούλ Μπεγ) αναγορεύτηκε Σουλτάνος με έδρα το Χαμαντάν. Το 1048 ο Σουλτάνος Τογλουβέγ έστειλε τον ανεψιό του Ασλάν με 20.000 άνδρες να κυριεύσει την Μηδία. Αντιμετωπίστηκε όμως από τους Στρατηγούς Ααρών και Κεκαυμένο και σκοτώθηκε στην Μάχη. Ο Σουλτάνος εξαγριώθηκε και έστειλε τον ετεροθαλή αδελφό του Ιμπραήμ Ινάλ με 100.000 στρατιώτες για την κατάκτηση της Μηδίας. Οι Βυζαντινοί λόγω διχογνωμίας στην τακτική, καθυστέρησαν να τους αντιμετωπίσουν. Έτσι οι Τούρκοι με την άνεσή τους κυρίεψαν μία από τις πλουσιότερες πόλεις της περιοχής. Σε μάχη που έγινε στις 18 Σεπτεμβρίου 1048 κοντά στο φρούριο Καπετρού οι Βυζαντινοί νικήθηκαν. Ήταν η πρώτη επέλαση των Τούρκων στην Μικρά Ασία.

Το Σχίσμα του 1054

Κατά την διάρκεια της Βασιλείας του Κωνσταντίνου του Μονομάχου, ο Πάπας Λέων Θ΄, αντιδρώντας στην ένταξη μητροπόλεων της νότιας Ιταλίας στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, ανακίνησε τις δογματικές, λειτουργικές και εθιμικές διαφορές (το filioque, το πρωτείο του Πάπα κλπ.) μεταξύ των δυο Εκκλησιών. Οι αντιπρόσωποι της παπικής Εκκλησίας που ήλθαν στην Πόλη για να συνομιλήσουν με τον Πατριάρχη Μιχαήλ Κηρουλάριο και τους θεολόγους της Ανατολής, δεν κατέληξαν τελικά σε συνεννόηση. Η αντιπαράθεση οδήγησε σε αμοιβαίους αναθεματισμούς και στο οριστικό σχίσμα, το οποίο επηρέασε κατά τους επόμενους αιώνες τις πολιτικές εξελίξεις σε Δύση και Ανατολή.

Θάνατος του Κωνσταντίνου Θ΄

Ο Κωνσταντίνος Θ΄ ο Μονομάχος πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 1055 ενώ προετοιμαζόταν για εκστρατεία κατά των Τούρκων.

De Siris

Κώστας Σκανδαλίδης

Κώστας Σκανδαλίδης

Ο Κώστας Σκανδαλίδης, γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1953, είναι Έλληνας πολιτικός, ανεξάρτητος βουλευτής προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ και πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης της Ελλάδας.

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Καρδάμαινα της Κω. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών). Δραστηριοποιήθηκε στο ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του το 1974. Διετέλεσε αναπληρωτής γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Ο Κώστας Σκανδαλίδης συνεργάστηκε και με τους τρεις προέδρους του κινήματος και επιδίωξε πάντοτε τους χαμηλούς εσωκομματικούς τόνους.

Επιλέχθηκε από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ως υποψήφιος για το Δήμο Αθηναίων για τις δημοτικές εκλογές του 2006 όπου θα αναμετρηθεί εκλογικά με τον υποψήφιο της Ν.Δ. Νικήτα Κακλαμάνη. Στις 13 Σεπτεμβρίου παραιτήθηκε από βουλευτής δηλώνοντας ότι επιθυμεί να αφοσιωθεί στα προβλήματα της Αθήνας. Τη θέση του κατέλαβε ο Γεράσιμος Αρσένης, ως πρώτος επιλαχών του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στην Α' εκλογική περιφέρεια Αθηνών .

Στις 28 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά ο ίδιος την υποψηφιότητά του για τη θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ . Αναδείχθηκε τελικά τρίτος σε αριθμό ψηφοδελτίων στις εσωκομματικές εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, με τον Γιώργο Παπανδρέου να εκλέγεται και πάλι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και τον Ευάγγελο Βενιζέλο να λαμβάνει την δεύτερη θέση.

Είναι παντρεμένος με τη Βασιλική (Μπέτυ) Παναγοπούλου από το 1989 και έχουν ένα γιο. Είναι συγγραφέας πολιτικών και λογοτεχνικών βιβλίων από τα οποία ξεχωρίζει το Μέσα από την Ελλάδα (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2003).

Πολιτικά αξιώματα

Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ 1977-2004

Υπεύθυνος Τύπου του Δήμου Αθηναίων 1979-1981

Σύμβουλος Υπουργού στα Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας, Πολιτισμού και Τύπου 1981-1985

Διευθυντής της εφημερίδας "Εξόρμηση" 1985-1990

Βουλευτής Δωδεκανήσου 1989-2000

Υπουργός Αιγαίου 1993-1994

Υπουργός Εσωτερικών 1994-1995

Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ 1995-2001

Βουλευτής Α' Αθήνας 2000-2006

Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 2001-2004

Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ 2005-2012

Βουλευτής Α' Αθήνας - 2007-σήμερα

Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων 2010-2012

De Siris

Juan Gilberto Funes

Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες 

Ο Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1963 και πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 1992, ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής.

Οι πρώτες του ομάδες ήταν οι τοπικές ομάδες της Αργεντινής Huracan, Estudiantes de La Plata, Sarmiento de Junin, Jorge Newbery, Gimnacia y Esgrima. Αγωνίστηκε στη Μιλιονάριος της Κολομβίας το 1984. Το 1986 κέρδισε το Κόπα Λιμπερταδόρες με τη Ρίβερ Πλέιτ.

Το 1987 ο Γιώργος Κοσκωτάς τον έφερε στον Ολυμπιακό όπου αγωνίστηκε για 2 χρόνια και εντυπωσίασε με την άψογη τεχνική αλλά και για την εκτελεστική δεινότητα που τον διέκρινε. Αγαπήθηκε από τους φιλάθλους και για τις θεαματικές ντρίμπλες και πάσες του που ενθουσίαζαν την εξέδρα.

Μετά τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε στη Γαλλία στη Νανσύ και τη Ναντ όμως τα προβλήματα που είχε με την καρδιά του τον ανάγκασαν να επιστρέψει στην Αργεντινή και να αγωνιστεί στη Vélez Sársfield στερώντας του την ευκαιρία να ενταχθεί στην Μπόκα Τζούνιορς.

Έχασε τη ζωή του λόγω των καρδιακών προβλημάτων στις 11 Ιανουαρίου 1992 σε ηλικία 29 ετών. Το στάδιο της γενέτειράς του Σαν Λουίς της Αργεντινής ονομάστηκε προς τιμήν του στάδιο Φούνες.

Ο Χουάν Φούνες ήταν 4 φορές διεθνής με την Εθνική Αργεντινής.

De Siris

Γρηγόριος Νύσσης

Γρηγόριος Νύσσης

Ο άγιος Γρηγόριος ήταν Επίσκοπος Νύσσης, μιας μικρής Επισκοπής, την οποία όμως ανέδειξε μεγάλη και περιφανή με την αγιότητα της πολιτείας του. Γεννήθηκε στην Νεοκαισάρεια του Πόντου το 335 μ. Χ. από γονείς ευσεβείς, τον Βασίλειο και την Εμμέλεια. Σπούδασε στην Νεοκαισάρεια η την Καισάρεια. Λόγω του θανάτου του πατέρα του δεν μπόρεσε να συνεχίση τις σπουδές του σε Σχολές εκτός της πατρίδας του, όπως ο αδελφός του Μέγας Βασίλειος. Μαθήτευσε κοντά στον σοφιστή Λιβάνιο, αλλά την συστηματικότερη παιδεία την έλαβε από τον αδελφό του Μέγα Βασίλειο, την μητέρα του Εμμέλεια, την αδελφή του Μακρίνα, και την γιαγιά του Μακρίνα, η οποία ήταν μαθήτρια του αγίου Γρηγορίου του θαυματουργού, ο οποίος φανερώθηκε «εν οράματι» στον άγιο Γρηγόριο Νύσσης και του απήγγειλε το Σύμβολον της πίστεως που συνέταξε.

Νυμφεύθηκε την Θεοσεβεία, την πρόωρη κοίμηση της οποίας αντιμετώπισε με μεγάλη ανδρεία.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης ήταν ισχυρή προσωπικότητα. Έλαβε μέρος στην Β Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 381 μ. Χ. και με την θεολογική του κατάρτιση, αλλά και την ρητορική του δεινότητα ανεσκεύασε την διδασκαλία των Πνευματομάχων και συνεπλήρωσε το Σύμβολον της πίστεως που συνέταξε η Α Οικουμενική Σύνοδος, προσθέτοντας τα άρθρα περί του Αγίου Πνεύματος και τα υπόλοιπα. Ήταν ο εισηγητής της Συνόδου και ο λόγος του, καθώς και η εν γένει παρουσία του, προξένησαν μεγάλη εντύπωση. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας, εκφράζοντας τον θαυμασμό και την εκτίμησή του, τον απεκάλεσε στύλο της Ορθοδοξίας. Τέσσερεις αιώνες αργότερα η Ζ Οικουμενική Σύνοδος, «για να δείξη την ακεραιότητά του στην έκθεση και την υποστήριξη της Ορθοδόξου πίστεως», τον ονόμασε «πατέρα πατέρων». Πρόκειται για σπάνιο τιμητικό τίτλο.

Εξορίσθηκε από τους Αρειανούς, αλλά μετά τον θάνατο του αρειανού αυτοκράτορα Ουάλη, το 378, και την ανάληψη της εξουσίας από τον Ορθόδοξο αυτοκράτορα Γρατιανό, επέστρεψε και πάλι στην Επισκοπή του. Την χαρά του όμως αυτή διαδέχθηκε η θλίψη για την κοίμηση του αδελφού του Μεγάλου Βασιλείου.

«Ετελειώθη εν ειρήνη» το έτος 395 μ. Χ.

Κατέλιπε πλούσιο συγγραφικό έργο με κείμενα ερμηνευτικά, δογματικά, κατηχητικά, λόγους ηθικούς, εορταστικούς, εγκωμιαστικούς, επιταφίους και επιμνημόσυνο λόγο στον αδελφό του Βασίλειο. Μεταξύ των σπουδαιοτέρων έργων του είναι οι λόγοι «περί Παρθενίας», «εις τον βίον του Προφήτου Μωϋσέως», που στην πραγματικότητα είναι πραγματεία για τον βίο της αρετής και της τελειότητος, ο βίος της αδελφής του οσίας Μακρίνας, ο Μ. Κατηχητικός λόγος κ. α.

Έχει ανακηρυχθεί άγιος και η μνήμη του τιμάται στις 10 Ιανουαρίου από την Ορθόδοξη, στις 9 Μαρτίου από την Καθολική, στις 14 Ιουνίου από την Λουθηρανική, και στις 19 Ιουλίου από την Αγγλικανική εκκλησία.

De Siris

Carlo Ponti

Κάρλο Πόντι  

Ο Κάρλο Πόντι γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 11 Δεκεμβρίου 1912 και πέθανε στη Γενεύη στις 10 Ιανουαρίου2007, ήταν Ιταλός παραγωγός, ο οποίος έγινε διάσημος από τη συνεργασία του αλλά και από το γάμο του με τη Σοφία Λόρεν.

Αρχικά ασχολήθηκε με τη Νομική και εξάσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Σύντομα όμως τον κέρδισε η έβδομη τέχνη και αρχικά ήταν παραγωγός ανάλαφρων κωμωδιών. Το 1956 θεωρείται σταθμός στην πορεία του, καθώς τη χρονιά αυτή αναλαμβάνει τη συμπαραγωγή του "Λα Στράντα" του Φεντερίκο Φελίνι, από κοινού με τον Ντίνο ντε Λαουρέντις. Τα επόμενα χρόνια θα καθιερώσει τη σταρ σύζυγό του, Σοφία Λόρεν, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. 

Μερικές ταινίες που έχουν τη σφραγίδα του είναι "Δόκτωρ Ζιβάγκο", "Η ατιμασμένη", "Ευρώπη '51" και "Οι νύχτες της Καβίρια". Μια σκοτεινή πλευρά στη ζωή του συνδέεται με τις περιπέτειες που είχε με το νόμο στα τέλη της δεκαετίας του '70, όταν του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για φοροδιαφυγή και παράνομη εξαγωγή συναλλάγματος και έργων τέχνης, κατηγορίες από τις οποίες αργότερα απαλλάχθηκε. Πέθανε στη Γενεύη της Ελβετίας, σε ηλικία 94 ετών.

Φιλμογραφία

Una Giornata Particolare - Μια Ξεχωριστή Μέρα (1978)

Brutti Sporchi e Cattivi - Βίαιοι, Βρώμικοι και Κακοί (1976)

What? - Τι; (1972)

I Girasoli - Το Ηλιοτρόπιο (1970)

Zabriskie Point (1970)

Hori, ma Panenko - Φωτιά... Πυροσβέστες (1969)

Blowup (1966)

Doctor Zhivago - Δόκτωρ Ζιβάγκο (1966)

Matrimonio all`Ιtaliana - Γάμος αλά Ιταλικά (1966)

Le mepris - Contempt (1963)

Une Femme est une Femme (1961)

La Strada - Ο Δρόμος (1957

De Siris

Τάμτα

Τάμτα

Η Τάμτα Γκοντουάτζε, γνωστή ως Tamta, γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1981, είναι τραγουδίστρια στην Ελλάδα, με καταγωγή από την Γεωργία.

Η Τάμτα ξεκίνησε το τραγούδι από πέντε χρονών. Για έξι χρόνια ήταν η βασική τραγουδίστρια σε παιδικά συγκροτήματα, ενώ παράλληλα έκανε μαθήματα πιάνο και μπαλέτο. Έχει συμμετάσχει με σημαντικές διακρίσεις σε μια σειρά παιδικών φεστιβάλ τραγουδιού στην γενέτειρά της την  Γεωργία, ενώ από τα δώδεκα έως τα δεκατέσσερα χρόνια της είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε μουσικές θεατρικές παραστάσεις. Στις σπουδές της έχουν προστεθεί η Ρωσική και Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Ξένων Γλωσσών της Γεωργίας.

Το 2003 λαμβάνει μέρος στο Super Idol. Εκεί κερδίζει τη δεύτερη θέση και τις εντυπώσεις του τηλεοπτικού κοινού και αρχίζει να γίνεται ευρύτερα γνωστή. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε μαζί με τον Σταύρο Κωνσταντίνου το single "Είσαι το άλλο μου μισό" από την Minos Emi, το οποίο έγινε γρήγορα ραδιοφωνική επιτυχία.

Αν και λίγα χρόνια στην Ελλάδα, η φωνή της έχει συγκινήσει σπουδαία ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Τον χειμώνα 2004-2005 συνεργάστηκε με τον Γιώργο Νταλάρα και τον Αντώνη Ρέμο στο Αθηνών Αρένα, ενώ το 2006 εμφανίζεται με τον Θάνο Πετρέλη, την Κατερίνα Στανίση και την Αποστολία Ζώη στον Απόλλωνα. To καλοκαίρι του 2006 εμφανίζεται με την Πέγκυ Ζήνα στην ‘’Πολιτεία’’ στην Θεσσαλονίκη.

Η Τάμτα έκανε το ντεμπούτο της με το τραγούδι "Φταις", βασισμένο στο Faraway της Gala, με ελληνικούς στίχους του Ποσειδώνα Γιαννόπουλου. Ήταν το πρώτο single από το άλμπουμ της με γενικό τίτλο "Ταmτα", που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο 2006 από την Minos Emi. Aπό το ίδιο cd ξεχώρισαν οι επιτυχίες ‘’ Δεν τελειώνει έτσι η αγάπη’’ καθώς και το ντουέτο με τον  Mihai Traistaru  με τίτλο Tornero – Tromero.

Τον Νοέμβριο του 2006, εμφανίζεται στο νεανικό σχήμα του VOX  μαζί με την Δόμνα Κουντούρη, τον Ησαΐα Ματιάμπα, τον Νίκο Μίχα, τον Γρηγόρη Πετράκο, την Σοφία Στρατή καθώς και την Ραλλία Χρηστίδου. Την ίδια χρονιά, η Τάμτα  βραβεύεται ως η καλύτερη πρώτο - εμφανιζόμενη τραγουδίστρια στα MAD AWARDS καθώς και στα βραβεία Αρίων. Την ίδια περίοδο η Audio Visual επέλεξε την Τάμτα ως μία από τις βασικές φωνές στην μεταγλωττισμένη έκδοση της παιδικής ταινίας του Luc Besson « Arthur and the Mini Mois ».

Τον Ιανουάριο του 2007 η κρατική τηλεόραση ανακοίνωσε την συμμετοχή της Τάμτα  ως υποψήφια στον προκριματικό διαγωνισμό της 52ης eurovision   με το τραγούδι  ‘’ With Love’’. Την άνοιξη του 2007 κυκλοφορεί το δεύτερο ολοκληρωμένο album  με τίτλο «Αγαπησέ με» το οποίο εμπεριέχει το τραγούδι « With Love» με το οποίο συμμετείχε στα προκριματικά της Eurovision. Από την συγκεκριμένη δισκογραφική δουλειά, έκαναν το ραδιοφωνικό γύρο όλης της Ελλάδας το ομότιτλο τραγούδι, καθώς και  το «Αγαπώ».

Το καλοκαίρι του 2008 εμφανίζεται στο  «Θάλασσα» στο πλευρό του Γιώργου Μαζωνάκη. Τον χειμώνα της ίδιας χρονιάς, η Τάμτα πραγματοποιεί εμφανίσεις στο «Κέντρο Αθηνών» μαζί με τον Γιάννη Πλούταρχο, την Αποστολία Ζώη και τον Γιάννη Βαρδή. Παράλληλα, η Τάμτα ερμηνεύει το soundtrack της εβδομαδιαίας σειράς ‘’ Λατρεμένοι μου Γείτονες’’ με τίτλο «Έλα στο ρυθμό». Το συγκεκριμένο σήριαλ σημειώνει μεγάλα ποσοστά ακροαματικότητας και το τραγούδι γίνεται μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία.

Την ίδια εποχή, η Τάμτα  ερμηνεύει το τραγούδι «Μια στιγμή εσύ κι εγώ» , το οποίο θα συνοδεύει ‘’ακουστικά’’ την διαφημιστική καμπάνια της LACTA, ενώ γίνεται το πρόσωπο των SKECHERS,  αφού επιλέγεται να διαφημίσει τα προϊόντα της συγκεκριμένης εταιρίας. Τον Δεκέμβριο, η Τάμτα επανακυκλοφορεί το album « Αγαπησέ με» εμπλουτίζοντάς το με το «Έλα στον ρυθμό» και το «Μια στιγμή εσύ κι εγώ».

Η Τάμτα συμμετέχει στην εκστρατεία για την ίδρυση του πρώτου ογκολογικού νοσοκομείου.

Το καλοκαίρι κάνει συναυλίες στην Ελλάδα και την Κύπρο ενώ ο χειμώνας 2008-2009 την βρίσκει στον Βοτανικό με τον Γιώργο Μαζωνάκη και την Νατάσα Θεοδωρίδου. Παράλληλα κυκλοφορεί το τραγούδι με τίτλο ‘’ Κοίτα με’’ σε μορφή digital single ως προπομπός του τρίτου ολοκληρωμένου άλμπουμ.

Το καλοκαίρι πραγματοποιεί μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία με τους Cabin 54, ενώ ο Σεπτέμβριος την βρίσκει στη Θεσσαλονίκη στην Πύλη Αξιού live clubbing στο πλευρό του Γιώργου Μαζωνάκη.

Η Τάμτα γίνεται η πρέσβειρα της εταιρείας καλλυντικών AVON για την εκστρατεία κατά του καρκίνου του μαστού για την περίοδο 2009 – 2010 ενώ παράλληλα ξεκινάει μια σειρά ιδιαίτερα επιτυχημένων εμφανίσεων με τον Σάκη Ρουβά στην Αθήνα και αργότερα στην Θεσσαλονίκη. Τον χειμώνα του 2010 κυκλοφόρησε το τρίτο προσωπικό album της με τίτλο «Θάρρος ή Αλήθεια».

Το καλοκαίρι του 2010 πραγματοποιεί για ακόμα μια φορά μια μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία με τους cabin 54. Η χρονιά 2010 – 2011 θα την βρει να εμφανίζεται στο πασίγνωστο musical “RENT”. Το καλοκαίρι του 2011 εμφανίζεται, με ιδιαίτερη επιτυχία, στο πλάι του Σάκη Ρουβά στο νυχτερινό κέντρο «Θάλασσα» στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβριο 2011 το σχήμα ταξιδεύει στην Θεσσαλονίκη και στο δυναμικό του προστίθεται και η Ελένη Φουρέιρα!

Τον Ιανουάριο του 2012 η Τάμτα εμφανίζεται για ακόμα μια φορά στο πλάι του Γιώργου Μαζωνάκη στο κέντρο διασκέδασης με την επωνυμία ΝΑϊΤ και παράλληλα κυκλοφορεί το νέο digital single της «Νοιώσε την Καρδιά». Το καλοκαίρι την βρίσκει να κάνει περιοδεία στην Ελλάδα και την Κύπρο μαζί με τους Cabin54!

De Siris