Αγία Βαρβάρα η Μεγαλομάρτυς

Αγία Βαρβάρα (Μεγαλομάρτυς)

Η Αγία Βαρβάρα, γνωστή ως Μεγαλομάρτυς, ήταν Χριστιανή αγία και μάρτυς, που έζησε κατά τον 3ο αιώνα μΧ.

Βίος

Στο βίο της αναφέρεται ότι η Αγία Βαρβάρα ήταν ένα όμορφο κορίτσι που έζησε στην πόλη της Νικομήδειας στη Μικρά Ασία, επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού .

Ο Διόσκορος ή Διόσορος, ο φανατικός εθνικός "ειδωλολάτρης" πατέρας της, την είχε κλεισμένη σε ένα πύργο προκειμένου να τη διαφυλάξει από μνηστήρες. Ωστόσο μυστικά προσηλυτίστηκε στο Χριστιανισμό. Ο πατέρας της όταν διέταξε να χτιστεί για αυτή ένα λουτρό, ούτως ώστε να μην χρειάζεται να χρησιμοποιεί τα δημόσια λουτρά, και ενώ το σχέδιο για το λουτρό προέβλεπε αρχικά 2 παράθυρα, η Βαρβάρα εγκατέστησε άλλο ένα για να τιμήσει την Αγία Τριάδα εκμυστηρεύοντας τον λόγο στον πατέρα της. Τότε ο πατέρας της , βλέποντας αυτή την αλλαγή, εξεμάνει και διέταξε να την παραδώσουν στον Ρωμαίο Έπαρχο κατά τους διωγμούς των Χριστιανών.

Ο Έπαρχος θαυμάζοντας την ομορφιά της προσπάθησε στην αρχή να την μεταπείσει, βλέποντας όμως ότι εκείνη ήταν ανένδοτη την υπέβαλε σε μαρτύρια, περισσότερο για να την σώσει από την οργή του πατέρα της που ήθελε να φονευθεί. Τελικά ο Έπαρχος διέταξε τον αποκεφαλισμό της, και όρισε την ποινή να εκτελέσει ο ίδιος ο πατέρας της που ήταν και επιθυμία του.

Σύμφωνα με τον βιογράφο αυτής Συμεών ο ίδιος ο πατέρας της την αποκεφάλισε ως "πατρικαίς χερσί τω πατρικώ ξίφει την τελείωσιν δέχεται". Την στιγμή όμως που είχε αποτελειώσει το έγκλημά του, έπεσε νεκρός χτυπημένος από κεραυνό κατά θεία δίκη. Η Ιουλιανή της Νικομηδείας μαρτύρησε μαζί με τη Βαρβάρα και τιμάται επίσης ως Αγία.

Ο τόπος αλλά και ο χρόνος του μαρτυρίου της Αγίας Βαρβάρας δεν είναι γνωστός. Έτσι κατ΄ άλλους φέρεται πως μαρτύρησε στη Νικομήδεια της Βιθυνίας το 210, κατ΄ άλλους στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου το 360 και κατ΄ άλλους (εκδοχή καθολικών) σε κάποια πόλη της Τοσκάνης

Η μνήμη της

Η σύνδεση της Αγίας με κεραυνό προκάλεσε την επίκλησή της έναντι κεραυνού και φωτιάς από συσχετισμό. Ανακηρύχθηκε επίσης ως προστάτιδα Αγία του πυροβολικού και των ορυχείων. Η ιερή μνήμη της εορτάζεται στις 4 Δεκεμβρίου.

Ιερά λείψανα

Κατά τον 9ο αιώνα έγινε ανακομοιδή των λειψάνων της και η μεταφορά τους από την Βιθυνία στην Κωνσταντινούπολη. Κατά δε το 991 ο Αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ δώρησε μέρος αυτών στους Βενετούς οι οποίοι και τα απόθεσαν στον Ναό του Αγίου Μάρκου.

Κατά το 12ο αιώνα, μέρος υπολοίπων λειψάνων της Αγίας μεταφέρθηκαν από την Κωνσταντινούπολη στο Μοναστήρι του Αγίου Μιχαήλ με τους Χρυσούς Τρούλους στο Κίεβο, όπου παρέμειναν ως το 1930, όταν μεταφέρθηκαν εκ νέου στον Καθεδρικό Ναό του Αγ. Βλαδίμηρου στην ίδια πόλη.

Ο εορτασμός της, στην Ορθόδοξη εκκλησία, λαμβάνει εξαιρετικό πανηγυρικό χαρακτήρα.

Λαογραφία

Η Αγία Βαρβάρα θεωρείται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σ΄ άλλες Χώρες Αγία προστάτιδα πυροβολικού. Στην Ελλάδα καθιερώθηκε ως Προστάτιδα του όπλου αυτού το 1828 όπου και αναφέρεται η πρώτη σχετική τελετή με δοξολογία και παράθεση στη συνέχεια γεύματος όπου έλαβαν μέρος αξιωματικοί και οπλίτες πυροβολητές.

Παλαιότερα "Αγία Βαρβάρα" ονόμαζαν οι ναυτικοί τις πυριτιδαποθήκες και τους χώρους πυρομαχικών των πολεμικών πλοίων.

Αγιογραφία

Στις αγιογραφίες φέρεται πάντα ιστάμενη προ πύργου με τρία παράθυρα καθώς και με σύμβολα πυροβολικού.

+

Από: el.wikipedia.org

Παλιό αλλά διαχρονικό.....για να μην ξεχνιώμαστε...

Ανοιχτή Επιστολή Προς Υποψηφίους Βουλευτές

Αγαπητοί Υποψήφιοι.

Χαίρομαι που για άλλη μια φορά αξιοκρατικώς πήρατε το χρίσμα, γιατί είστε οι καλύτεροι, κομματικών μηχανισμών που έχουν μάθει να ενδιαφέρονται για θέσεις, για προσωπικές επιδιώξεις και φιλοδοξίες, που έχουν μάθει να μαχαιρώνουν από πίσω, να λένε ψέματα και να ασχολούνται με τα ελάσσονα και ποτέ με τα μείζονα προβλήματα τους τόπου τους.

Είστε οι καλύτεροι γιατί τα ξέρετε όλα και μιλάτε, μιλάτε, μιλάτε αλλά ποτέ δεν μάθατε να ακούτε. Α!!!! όχι μάθατε να ακούτε, όταν σας ζητούν κάποιο ρουσφέτι που μπορείτε να κάνετε, για να διαιωνίσετε την παρουσία σας στην πολιτική ζωή του τόπου. Μιλάτε, γιατί αυτό σας δίνει λόγο ύπαρξης. Και μιλάτε ένα τόσο «όμορφο» ξύλινο λόγο που μόνοι σας τα λέτε και μόνοι σας τα καταλαβαίνετε. Γιατί δεν νομίζω να σας καταλαβαίνει κανείς, ούτε εγώ σας καταλαβαίνω σε τελική ανάλυση, που σας παρακολουθώ και χρόνια.

Στημένες ατάκες, χιλιοειπωμένες λέξεις, κλεμμένες από κάποια άλλη ομιλία, σε μια αναπαραγωγή λεξιλογίου της τάξης των 200 λέξεων.

Χρησιμοποιείται την λέξη μαζί, μα μόνοι σας προχωράτε μπροστά. Για την πάρτη σας.

Μιλάτε για αξιοκρατία και είστε οι πρώτοι που την καταπατάτε. Είτε προσωπικά, είτε με τους ρουσφετοβολεμένους σας.

Μιλάτε για κάθαρση της διαπλοκής και είστε οι πρώτοι που σκύβετε το κεφάλι, σ΄αυτούς που, «Θου Κύριε», είναι οι μεγαλοπαράγοντες. Εκείνοι που πουλούν νταϊλίκη και νταβατζιλίκη μέσα από μια εφημερίδα, ένα κανάλι ή ένα ραδιόφωνο. Εκείνοι που νομίζουν ότι έχουν την δύναμη να στηρίζουν ή να ρίχνουν τον έναν υποψήφιο ή τον άλλο, γιατί τους ακούν ή τους βλέπουν. Εκείνοι που τα δικά τους συμφέροντα κοιτούν. Επαγγελματίες είναι άλλωστε και μάλιστα κακοί τις περισσότερες φορές αφού δεν πληρώνουν τους εργαζόμενους τους σ’ αυτούς, αλλά ούτε και τις εισφορές τους στα ταμεία. Κι όμως αυτοί είναι που τελικά σας ανεβάζουν ή σας κατεβάζουν αγαπητοί υποψήφιοι. Αυτοί είναι που σας λένε τι να κάνετε κι όχι αυτοί που σας ψηφίζουν. Και μη μιλάτε για διαπλεκόμενα συμφέροντα από μεγαλεταιρείες( άλλο παρατράγουδο είναι αυτό) που είναι στα κέντρα. Εσείς τους ταΐζετε, εσείς τους συντηρείται και τους γιγαντώνεται.

Σκεφτήκατε ποτέ κύριοι υποψήφιοι να μην βγείτε στην τηλεόραση ή τα ραδιόφωνα, αλλά να πάτε σε ένα σπίτι και να καθίσετε με μια απλή οικογένεια και να ακούσετε τα προβλήματα της, χωρίς κάμερες και δημοσιογράφους. Να γυρίσετε από σπίτι σε σπίτι, όχι για να ανταλλάξετε χειραψίες αλλά να ακούσετε να μοιραστείτε μαζί τους τα προβλήματα τους;

Πότε θα σταματήσετε να έχετε image makers για να σας δείχνουν αυτό που δεν είστε; Γιατί δεν δείχνετε τον πραγματικό σας εαυτό; Γιατί θέλετε φυλλάδια που δείχνουν αυτά που θέλετε και όχι την αλήθεια; Γιατί θέλετε αφίσες, ω νάρκισσοι!!!!!!

Αγαπητή υποψήφιοι,

Κάντε μια νέα αρχή. Ο τόπος δεν αντέχει πάλι μια από τα ίδια. Δουλέψτε λίγο για τον τόπο σας, δυναμώστε την φωνή του, διεκδικείστε και κοιτάξτε το μέλλον των άλλων κι όχι το δικό σας.

Αν θεωρείται ότι μπορείτε να το κάντε, ζητήστε την ψήφο μας, αν όχι γιατί δεν το αφήνεται σε κάποιον που μπορεί να το κάνει ανιδιοτελώς;

Φτάνει πια, δεν αντέχει ο τόπος, ούτε εμείς, λίγοι μεν αλλά με αυξητικές τάσεις!!!

Από:http://tizitao.blogspot.com

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ Ε ΚΑΙ???

Ή παπάς, παπάς ή ζευγάς, ζευγάς.

Πολύ κουβέντα το τελευταίο διάστημα για την περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδας κι αν πρέπει να πληρώσει φόρο ή όχι. Τελικά ο συνετός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών συμφώνησε με την πρόταση της κυβέρνησης και θα συνδράμει όπως κάθε άλλος πολίτης ή επιχειρηματίας στην ενίσχυση του κρατικού κορβανά για να καλυφθούν οι μαύρες τρύπες της οικονομίας. Βέβαια αναμένουμε και τους υπόλοιπους υπόχρεους να κάνουν το ίδιο κι όχι να φοροδιαφεύγουν ή να έχουν την υψηλή προστασία των κυβερνώντων.

Ο κ. Ιερώνυμος απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι πραγματικός πνευματικός ηγέτης και όχι άλλος ένας υλιστής και θιασώτης της εξουσίας και της αυτοπροβολής. Σε μια δύσκολη συγκυρία για τους Έλληνες έλαβε την σωστή απόφαση κι αν δεν είχε μαζί του τα βαρίδια, που συνοδεύουν κάθε ηγέτη στην Ελλάδα, θα είχαν αλλάξει πολλά δεδομένα στην πολύπαθη Εκκλησία της Ελλάδας.

Ο ρόλος της Εκκλησίας είναι καθορισμένος όχι από γραπτούς νόμους που κάποιοι επέλεξαν, να νομοθετήσουν, για να χειραφετήσουν την κάθε επιρροή που απορρέει από αυτή, προς τον απλό κόσμο, αλλά από νόμους πνευματικούς με κυρίαρχο στοιχείο την ελευθερία στη βούληση και την άδολη και ανιδιοτελή αγάπη προς τον Άνθρωπο.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε βίωσα ένα γεγονός που έχω την αίσθηση ότι γυρίζει πολλά χρόνια, την Εκκλησία αλλά και την κοινωνία, πίσω. Είχα δεχτεί την τιμή να βαφτίσω τον γιο ενός φίλου στην Αλεξανδρούπολη.

Ενώ όλα είχαν διευθετηθεί για το μυστήριο του βαφτίσματος όπου θα συμμετείχα ως ανάδοχος, ο πατέρας του παιδιού μου ζήτησε, επειδή του το ζήτησαν, το πιστοποιητικό του γάμου μου. Δεν ρώτησα τίποτα περισσότερο κι έστειλα το έγγραφο που μου ζήτησε. Το απόγευμα με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι υπάρχει πρόβλημα για τη βάφτιση διότι έχω κάνει πολιτικό γάμο.

Όταν ζήτησα περισσότερες διευκρινήσεις, μου είπε ότι ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως και Σαμοθράκης κ. Άνθιμος, δεν επέτρεπε στην περιφέρεια του τέλεση μυστηρίων από παντρεμένους με πολιτικό γάμο. Την επόμενη μέρα πήρα ο ίδιος τηλέφωνο στην Μητρόπολη, δεν κατάφερα να μιλήσω με τον κ. Άνθιμο, αλλά οι συνεργάτες του μου έκαναν σαφές ότι δεν μπορώ να κάνω την βάφτιση. Τους εξήγησα ότι δεν είμαι άθεος. Ότι δεν έχω παραβεί καμιά από τις 10 εντολές, και θα το καταλάβαινα αν τις είχα παραβεί, ότι θα να ήμουν κακό παράδειγμα ως ανάδοχος ενός νέου Χριστιανού. Όμως παρόλο που η επιχειρηματολογία μου ήταν ισχυρή δεν κατάφερα να τους πείσω. Τελικά η βάφτιση έγινε στην Κομοτηνή χωρίς κανένα πρόβλημα.

Προφανώς η Εκκλησία της Κομοτηνής είναι σε άλλο δόγμα και η μόνη Ορθόδοξη είναι της Αλεξανδρούπολης. Όμως ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω την λογική του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως. Είναι δηλαδή ικανός για ανάδοχος ένας μοιχός, ένας ψεύτης, ένας δολοφόνος αλλά όχι ένας που έχει κάνει πολιτικό γάμο. Για τον εν λόγω Μητροπολίτη η τέλεση πολιτικού γάμου είναι αδίκημα και μάλιστα πολύ πιο σοβαρό από τα προαναφερθέντα. Είναι ικανός ανάδοχος ένας δολοφόνος, αλλά όχι ένας παντρεμένος με πολιτικό γάμο. Και η απαγόρευση αυτή ισχύει για όλα τα μυστήρια. Αλήθεια αν πεθάνω θα με θάψουν κατά τα Χριστιανικά ήθη ή θα πάω αδιάβαστος; Να το ξέρω δηλαδή να πεθάνω αλλού.

Αλήθεια όμως, τα γνωρίζει αυτά το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που ανήκει τυπικά η Μητρόπολη, και η Εκκλησία της Ελλάδας στην οποία ανήκει ουσιαστικά; Με ποιο δικαίωμα ο εν λόγω Μητροπολίτης απαγορεύει σε έναν Χριστιανό να γίνει ανάδοχος, επειδή επέλεξε να κάνει πολιτικό γάμο; Πότε θα σταματήσει η ανάγκη χρήσης σε Δημόσιες Υπηρεσίες του βαφτιστήριου; Πότε θα υπάρξει ο πλήρης διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους; Πότε θα αποφασίσουν οι ιερείς να είναι ή παπάδες ή ζευγάδες;

Πότε θα πάρουμε απαντήσεις; Μάλλον ποτέ!!!!

O Sean Connery απαγγέλει την “Ιθάκη” του Καβάφη σε μουσική υπόκρουση Παπαθανασίου

O Sean Connery απαγγέλει την “Ιθάκη” του Καβάφη σε μουσική υπόκρουση Παπαθανασίου

Ο ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ

Ο ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ

Αν-αλητές...

Αν-αλητές.....

Τι συμβαίνει με τους πολιτικούς αναλυτές; Έχουν χάσει τη μπάλα ή μου φαίνεται; Η αποτυχία τους να καταγράψουν την λαϊκή βούληση στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις που έγιναν το 2009(ευρωεκλογές, βουλευτικές και εσωκομματικές της ΝΔ) δείχνει ότι ο τράχηλος του Έλληνα αναλυτές δεν υπομένει....

Με το πέρας και της τρίτης τους αποτυχίας, στο να βρουν το ακριβές αποτέλεσμα, βγήκαν ως άλλοι μετά Χριστών προφήτες, να εξηγήσουν γιατί έχασε η μια και κέρδισε ο άλλος. Μα είναι δυνατόν να τους παίρνουμε στα σοβαρά, όλους αυτούς που αμείβονται ο Θεός ξέρει με πόσα, για να εξηγήσουν ότι δεν κατάλαβαν. Και σαν να μην φτάνει η ξετσιπωσιά τους, ως άλλοι Καίσαρες καθήμενοι στον θρόνο τους, αναλύουν που έκαναν λάθος οι μονομάχοι, κι όχι που έκαναν λάθος αυτοί. Αυτοί οι αλάθητοι. Θεέ μου σώσε με σε παρακαλώ από την ηλιθιότητα αυτών των ανθρώπων.

Έχω την πεποίθηση ότι οι αναλυτές έχουν πάθει ότι και οι πολιτικοί. Έχουν ανέβει τόσο ψηλά που δεν μπορούν να δουν την πραγματικότητα. Ο κόσμος το είχε τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι, ότι τα πράγματα άλλαξαν και οι απόψεις τους είναι ντεμοντέ. Αν όλοι αυτοί κάναν μια βόλτα στην επαρχία, στα στέκια όπου δεν πίνουν τον espresso με 5 ευρώ, εκεί όπου το να βρεις δουλειά δεν περνάει από κανένα πολιτικό γραφείο, να μιλήσουν με τους ανθρώπους που έχουν αξιοπρέπεια και είναι περισσότεροι από αυτούς που δεν έχουν (που ως άλλοι γυμνοσάλιαγκες τριγυρνάν από πολιτικό γραφείο σε πολιτικό γραφείο πουλώντας εκδούλευση), αυτοί που θέλουν να μας ποδηγετούν και να μας κατευθύνουν εκεί που θέλουν, θα είχαν καταλάβει προς τα που πηγαίνει το πράγμα.

Ο κόσμος κουράστηκε. Δεν σταμάτησε βέβαια να θέλει να βολέψει το παιδί του στο δημόσιο, ούτε να εξυπηρετηθεί εκτός σειράς. Αλλά κατάλαβε ότι αν όλα μπουν σε σειρά από ανθρώπους που δεν πηδάν σειρές και δεν διακρίνονται για νεποτισμό ή υποκλίνουσα συμπεριφορά έναντι των συμφερόντων, τότε υπάρχει περιθώριο για μια νέα τάξη πραγμάτων αξιοκρατίας και ισονομίας. Απλά είναι τα πράγματα για όσους θέλουν να δουν, όπως και για όσους θέλουν να ακούσουν. Γιατί να μιλάμε θέλουμε όλοι και όχι να ακούμε, πολύ δε περισσότερο οι πολιτικοί και όλοι αυτοί οι αναλυτές που μας έχουν πάρει τα αυτιά. Να βλέπουμε όλοι θέλουμε, μέσα όμως από χρωματιστά γυαλιά, κομματικά ή συμφεροντολογικά κι όχι από το διάφανο κρύσταλλο των ματιών μας.

Κύριοι αναλυτές και κυρίες και κύριοι βουλευτές, ξεφουσκώστε το αερόστατο λίγο και πλησιάστε στην Γη, να δείτε την πραγματικότητα. Μην κατέβετε όμως κάτω γιατί μπορεί να σας φαν οι ημιάγριοι που κατοικούν σ’ αυτόν τον πλανήτη.

Βίοι παρόμοιοι.....

Ο Γιωργάκης και ο Αποστάτης.....Βίοι παρόμοιοι.....

Στις 4 Οκτωβρίου ο Γιωργάκης, έγινε Γιώργος και ορκίστηκε Πρωθυπουργός της Ελλάδας, μετά την μεγάλη, σε διαφορά, νίκη του ΠΑΣΟΚ επί της Νέας Δημοκρατίας. Με διαφορά 55 μέρες ο Αποστάτης Αντώνης Σαμαράς έγινε ο νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, της παράταξης που επί 16 χρόνια τον κατηγορούσαν ότι έριξε από την εξουσία.

Δυο αστοί, συμφοιτητές και φίλοι, έχουν αυτή την στιγμή στα χέρια τους την τύχη των δυο μεγαλύτερων κομμάτων στην Ελλάδα. Έχουν το 78% του Ελληνικού Λαού στο πλάι τους και σε αυτούς μεταβιβάστηκε η ευθύνη για να οδηγήσουν την Ελλάδα σε μια νέα εποχή. Ο Γιώργος Παπανδρέου από την θέση του Πρωθυπουργού, ο Αντώνης Σαμαράς από την θέση του ηγέτη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Οι διαφορές που τους χωρίζουν ιδεολογικά είναι πολλές, όμως το όραμα και των δυο είναι το ίδιο. Μια νέα Ελλάδα, σύγχρονη, δημοκρατική, με σεβασμό στον πολίτη, για ισονομία, αξιοκρατία, δικαιοσύνη. Ο τρόπος μερικές φορές δεν μετράει. Σημασία έχει το αποτέλεσμα να είναι εκείνο που χρειάζεται ο τόπος.

Η εκλογική συμπεριφορά των πολιτών έδειξε, με έμφαση, ότι κουράστηκε να κυβερνάται από συμφέροντα, από φαυλότητα και αναξιοκρατία. Ο Έλληνας έχει πολιτικό αισθητήριο για το τι είναι καλό γι αυτόν. Το ξέρει και ξέρει ότι δεν πήγαινε άλλο με τον συγκεκριμένο τρόπο διακυβέρνησης. Ο Έλληνας αποφάσισε να πάρει στα χέρια του την ζωή του και το απέδειξε ψηφίζοντας το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου για κυβέρνηση.

Θεωρώ ότι δεν ψηφίστηκε ο Παπανδρέου για αυτά που υποσχέθηκε ότι θα δώσει, γιατί στην πραγματικότητα ποτέ δεν υποσχέθηκε ότι θα κάνει παροχές, αλλά γιατί έδειξε ότι είναι ένας πολιτικός με διαφορετική νοοτροπία κι αυτό ήταν που μέτρησε περισσότερο απ’ όλα. Η απομάκρυνση όλων αυτών που ενεπλάκησαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε σκάνδαλα κακοδιαχείρισης και η ανάδειξη νέων ανθρώπων( όχι βέβαια και ικανότερων) σε θέσεις βουλευτών, είναι το ξεκίνημα της αλλαγής στο πολιτικό σκηνικό. Ο Παπανδρέου θέλει να πετύχει και ο κόσμος θέλει και θα τον βοηθήσει. Όχι το κόμμα, γιατί εκεί θα έχει την μεγαλύτερη αντιπολίτευση.

Αυτή την στιγμή πραγματοποιείται ένα μεγάλο πείραμα στην Ελλάδα και η ΕΕ που βρίσκεται από πίσω θέλει να πετύχει. Είναι η ευκαιρία, για όλους και περισσότερο για την ΕΕ να αποκτήσει και να λειτουργήσει, αυτό που θα βγει ως αποτέλεσμα από τις δυο χώρες που γίνεται το πείραμα της νέας οικονομικο-πολιτικο-κοινωνικής πρακτικής. Πορτογαλία και Ελλάδα είναι τα πειραματόζωα στο νέο όραμα του αιώνα που διανύουμε για την Ενωμένη Ευρώπη. Και είναι συναπόφαση όλων των ηγετών της. Λίγοι ίσως να το ξέρουν και πολλοί λιγότεροι που το έχουν καταλάβει.

Στα δικά μας η αλλαγή ήρθε με την εκλογή του Παπανδρέου στην κυβέρνηση και του Αντώνη Σαμαρά στην Αντιπολίτευση, όπως προαναφέρθηκε. Το παλιό σιγά-σιγά αποχωρεί και το νέο έρχεται. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από το 2004 μεθοδικά και παρ’ όλες τις ήττες και την αμφισβήτηση που δέχτηκε, ξεκαθάρισε τον κομματικό μηχανισμό από εκείνα τα στοιχεία που λειτουργούσαν ως βαρίδια και καθόρισε αυτός το πολιτικό παιχνίδι. Βέβαια πολλοί απ’ όσους συμμετέχουν στην Βουλή με το ΠΑΣΟΚ δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει και τι αλλαγές επέρχονται. Οι αλλαγές στον εκλογικό χάρτη με τον Καποδίστρια 2 και το νέο εκλογικό σύστημα θα κάνει επισφαλείς τις θέσεις τους. Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο κοινοβουλευτικό σχήμα θα είναι αλλαγμένο κατά το μεγαλύτερο ποσοστό του στις επόμενες εκλογές, αφού το νέο αίμα που θα επανδρώσει το κίνημα είναι έτοιμο και έχει αναλάβει δράση. Ένα πρώτο δείγμα πιστεύω ότι θα φανεί στις επερχόμενες εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας τα πράγματα θα εξελιχθούν με παρόμοιο τρόπο, αφού ο νέος Πρόεδρος ξέρει πολύ καλά τα προβλήματα που υπάρχουν τόσο στα οργανωτικά όσο και στο στελεχιακό δυναμικό. Και οι αλλαγές θα είναι άμεσες και χωρίς ενοχές. Αυτό σημαίνει ότι το πολιτικό σκηνικό αλλάζει άρδην και η Ελλάδα είναι σε πορεία, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ανάπτυξης.

Βέβαια ο χρόνος δεν είναι με το μέρος των δυο ηγετών αλλά έχουν έναν σύμμαχο σημαντικό και αυτός ο σύμμαχος δεν είναι άλλος από τους πολίτες που τους ψήφισαν. Είναι η μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα, σε μια περίοδο δύσκολη για την χώρα μόλις ένα βήμα πριν από την οικονομική κατάρρευση.

Οι Έλληνες έχουμε αποδείξει ότι τα καταφέρνουμε στα δύσκολα. Αποφασίσαμε για τους ηγέτες που θέλουμε και τις αλλαγές που πρεσβεύουν. Είναι υποχρέωση μας όμως και να τους βοηθήσουμε αλλάζοντας την νοοτροπία μας.

Στα τέλη του Φθινοπώρου έχω την αίσθηση ότι άνθισαν τα όνειρα μας.

Κώστας Καρυωτάκης

Κώστας Καρυωτάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1896 στην Τρίπολη. Ο πατέρας του ήταν νομομηχανικός κι έτσι στα παιδικά του χρόνια αναγκάστηκε να αλλάζει συνέχεια τόπο διαμονής. Πέρασε από το Αργοστόλι, τη Λευκάδα, τη Λάρισα, την Καλαμάτα, την Αθήνα, μέχρι και από τα Χανιά.

Από το 1912 δημοσιεύει ποιήματα σε διάφορα παιδικά περιοδικά. Αφού πήρε το δίπλωμα της Νομικής Σχολής των Αθηνών, διορίστηκε υπάλληλος στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης. Η ελεύθερη φύση του δεν μπορούσε να δεχθεί την γραφειοκρατία της κρατικής μηχανής, την όποια και καυτηριάζει όποτε μπορεί (χαρακτηριστικό το πεζό: ΚΑΘΑΡΣΙΣ). Γι' αυτό και μετατέθηκε πολλές φορές διωκόμενος από ανωτέρους του. Στη διάρκεια αυτών των μεταθέσεων γνωρίζει την ανία και τη μιζέρια της επαρχίας, πράγμα που τον στιγματίζει.

To Φεβρουάριο του 1919 εκδίδει την πρώτη του συλλογή: "Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων", η οποία τυγχάνει αδιάφορης ή υποτιμητικής κριτικής. Τον ίδιο χρόνο εκδίδει μαζί με τον φίλο του Άγη Λεβέντη (με τα ψευδώνυμα Μίμης Χλαπάτσας και Νίκος Τσαπατσούλιας, αντίστοιχα) το σατιρικό περιοδικό "Η Γάμπα", που παρά την επιτυχία του κυκλοφόρησε μόνο σε έξι τεύχη γιατί η αστυνομία απαγόρευσε την έκδοσή του.

Το 1921 κυκλοφορεί τη δεύτερη συλλογή του τα "Νηπενθή". Εκείνο τον καιρό συνδέεται με την ποιήτρια Μ.Πολυδούρη, συνάδελφό του στη Νομαρχία Αττικής. Πολλοί ισχυρίζονται ότι οι σχέσεις τους ήταν ερωτικές. Το 1924 ταξιδεύει στο εξωτερικό, στην Ιταλία και τη Γερμανία. Το Δεκέμβριο του 1927 κυκλοφορεί η τελευταία του συλλογή, "Ελεγεία και Σάτιρες".

Το Φεβρουάριο του 1928 ο Καρυωτάκης αποσπάται στην Πάτρα και τον Ιούνιο στην Πρέβεζα. Από εκεί στέλνει απελπισμένα γράμματα σε συγγενείς και φίλους, περιγράφοντας την αθλιότητα που κυριαρχεί σ' αυτήν την πόλη (χαρακτηριστικό το ποίημα ΠΡΕΒΕΖΑ). Στις 20 Ιουλίου πηγαίνει στο Μονολίθι και γυμνός πέφτει στην θάλασσα προσπαθώντας - επί δέκα ώρες - να πνιγεί, μάταια όμως γιατί ήταν καλός κολυμβητής. Το πρωί της 21, γυρνώντας σπίτι του, πίνει ήρεμος το γάλα που του προσφέρει η σπιτονοικοκυρά του, ξαναφεύγει, αγοράζει ένα περίστροφο και πάει σ' ένα καφενεδάκι, όπου φυτεύει μια σφαίρα στην καρδιά του. Στην τσέπη του βρίσκεται το τελευταίο σημείωμά του :

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.

Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι.

Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές !!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος.

Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέσει την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.

Κ.Γ.Κ.

[Υ.Γ.] Και για ν' αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Όλη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ορισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.

Κ.Γ.Κ.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

1896 30 Οκτωβρίου: Γέννηση Κ.Γ.Κ στην Τρίπολη· δευτερότοκο παιδί του νομομηχανικού Γεωργίου Κ. Καρυωτάκη (από τη Συκιά της Κορινθίας) και της Τριπολιτσιώτισσας Κατήγκως Αθ. Σκάγιαννη. Έχει μια αδελφή ένα χρόνο μεγαλύτερή του, τη Νίτσα, και το 1899 θα αποκτήσει έναν αδελφό, το Θάνο. Λόγω των μεταθέσεων του πατέρα, περνά τα παιδικά χρόνια σε διάφορες πόλεις: Λευκάδα, Αργοστόλι, Λάρισα, Καλαμάτα.

1909 (13 ετών) Στην Πάτρα, έως το 1911;

1910 (14 ετών) Αύγουστος: Μνημονεύεται σε διαγωνισμό διηγήματος της Διαπλάσεως των Παίδων

1912 (16 ετών) Στα Χανιά, έως το Σεπτέμβριο 1913 -- Πρώτοι στίχοι -- Αρχή συνεργασίας με λαϊκά περιοδικά της Αθήνας: Ελλάς, Παρνασσός κ.α., έως το 1916

1913 (17 ετών) Ερωτεύεται τη Χανιώτισσα Άννα Σκορδύλη· ο δεσμός τους θα συνεχιστεί, με διακοπές, τουλάχιστον ως το 1922 -- Αποφοιτά (“λίαν καλώς”) από το Γυμνάσιο Χανίων -- Σεπτέμβριος: Στην Αθήνα, για Νομικά.

1914 (18 ετών) Παραθερίζει στα Χανιά -- Επιτρέφοντας στην Αθήνα, πιάνει μοναχικό δωμάτιο στη Νεάπολη -- Αρχή φιλίας με τον Άγη Λεβέντη.

1915 (19 ετών) Γάμος Άννας Σκορδύλη -- Αρχή φιλίας με το Χαρίλαο Σακελλαριάδη -- Μάρτιος: Δύο ποιήματά του δημοσιεύονται στην εφημερίδα Ακρόπολη, με επαινετικά σχόλια του Βλάση Γαβριηλίδη.

1916 (20 ετών) Ιανουάριος: Απαγγέλλει τρία ποιήματά του στο σύλλογο “Αρμονία” -- Μάρτιος: Διάλεξή του περί Ερεντιά στο Σύλλογο εμποροϋπαλλήλων Αθηνών -- Παύει να δημοσιεύει, ως το 1919 -- Νοέμβριος: Κατατάσσεται στη Φοιτητική Φάλαγγα -- Ο πατέρας του απολύεται ως αντιβενιζελικός· θα αποκατασταθεί στα 1917.

1917 (21 ετών) Δεκέμβριος: Πτυχιούχος Νομικής (“λίαν καλώς”)

1918 (22 ετών) Επισκέπτεται τους γονείς του στη Θεσσαλονίκη -- Επιστρατεύεται, μα εγγράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και παίρνει αναστολή.

1919 (23 ετών) Ιανουάριος: Πρώτη συνεργασία στο νουμά, με ποιητική μετάφραση -- Παίρνει άδεια δικηγόρου μα δε βρίσκει πελάτες -- Φεβρουάριος: Εκδίδει τη συλλογή Ο πόνος του Ανθρώπου και των Πραγμάτων -- Ιούνιος: Πρώτη πρωτότυπη συνεργασία στο Νουμά. -- Αύγουστος: Στη στήλη αλληλογραφίας του Νουμά δημοσιεύεται ανώνυμα “Ο Μιχαλιός” με τίτλο “Στρατός” -- Σεπτέμβριος: Εκδίδει με τον Άγη Λεβέντη, το σατιρικό περιοδικό Η Γάμπα -- Οκτώβριος: Κατάσχεση του τίτλου της Γάμπας -- Νοέμβριος: Αναλαμβάνει υπηρεσία στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης ως Γραμματεύς Α' του Υπουργείου Εσωτερικών -- Πρώτη συνεργασία στο Λόγο (Κων/πόλεως) -- Βραβεύεται από το Νουμά σε διαγωνισμό ποιημάτων για παιδιά.

1920 (24 ετών) Φεβρουάριος: Στρατεύεται -- Μάιος: Βραβεύεται στον Φιλαδέλφειο Διαγωνισμό για την ανέκδοτη συλλογή Τραγούδια της Πατρίδας· ποιήματά της θα περιληφθούν στα Νηπενθή -- Ιούλιος: Στην Κρήτη, με δίμηνη αναρρωτική άδεια -- Γράφει το φαντεζίστικο μονόπρακτο Ο Άρρωστος (σήμερα χαμένο) -- Σεπτέμβριος: Απαλλάσσεται, για λόγους υγείας, από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις -- Νοέμβριος: Μετατίθεται στη Νομαρχία Άρτης όπου ασκεί χρέη νομάρχη -- Δημοσιεύει “Το καύκαλο” -- Πιθανώς αρχίζει να χρησιμοποιεί ναρκωτικά -- Τρία ποιήματά του συμπεριλαμβάνονται στην ανθολογία του Τέλλου Άγρα, Οι Νέοι.

1921 (25 ετών) Ιούνιος: Πρώτη συνεργασία στη Μούσα -- Γράφει, με τον Σακελλαριάδη και με μουσική του εξαδέλφου του Θόδωρου Δ. Καρυωτάκη, τη θεατρική επιθεώρηση Πελ-Μελ (δεν ανεβάστηκε) -- Αύγουστος: Εκδίδει τα Νηπενθή -- Σεπτέμβριος: Μετατίθεται στη Νομαρχία Κυκλάδων (Σύρος) -- Δεκέμβριος: Μετατίθεται στη Νομαρχία Αττικής -- Πρώτη συνεργασία στο περιοδικό Παιδική Χαρά.

1922 (26 ετών) Απρίλιος: Η Μαρία Πολυδούρη ερωτεύεται τον Καρυωτάκη, μα ο δεσμός του με τη Σκορδύλη φαίνεται να συνεχίζεται -- Γράφει το “Υστεροφημία” -- Αύγουστος: Εξετάσεις στον Άρειο Πάγο (“λίαν καλώς”) -- Οκτώβριος: Η Πολυδούρη του προτείνει να παντρευτούν, αν και της έχει δηλώσει πως πάσχει από σύφιλη -- Πρώτη συνεργασία στον Έσπερο (Σύρου) -- Ένα ποίημά του συμπεριλαμβάνεται στην Ανθολογία των Νέων Ποιητών μας του Φ.Γιοφύλλη, με την πληροφορία πως ο ποιητής κατάγεται από την Κρήτη.

1923 (27 ετών) Απρίλιος: Διορίζεται έκτακτος υπάλληλος του Υπουργείου Υγιεινής, Πρόνοιας και Αντιλήψεως -- Γράφει το “Τραγούδι παραφροσύνης” [=“Ωχρά σπειροχαίτη”] -- Πρώτη συνεργασία στη Νέα Ζωή (Αλεξάνδρειας) -- Ιούνιος: Προάγεται σε εισηγητή στη Νομαρχία Αττικής -- Οκτώβριος: Διορίζεται μόνιμος εισηγητής στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγιεινής -- Νοέμβριος: Προϊστάμενος του Β' Γραφείου Εποπτείας Εγκαταστάσεως Προσφύγων.

1924 (28 ετών) Φεβρουάριος: Μετέχει στη συλλογική σύνταξη του περιοδικού Εμείς -- Αύγουστος: Ταξιδεύει στη Γερμανία (Βερολίνο, Λειψία) και την Ιταλία (Νεάπολη, Ρώμη, Βενετία) -- Σκέπτεται να παραιτηθεί από τη δημόσια υπηρεσία και να γίνει παραγγελιοδόχος -- Τρία ποιήματά του συμπεριλαμβάνονται στην Εκλογή Νεοελληνικών Ποιημάτων του Γ.Ε.Αυλωνίτου.

1925 (29 ετών) Σεπτέμβριος: Τοποθετείται στο Τμήμα Κοινωνικής Υγιεινής ως Γραμματέας του Ιατροσυνεδρίου (= Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου)

1926 (30 ετών) Ιανουάριος: Κατάργηση του Υπουργείου Υγιεινής -- Φεβρουάριος: Τοποθετείται στη Διεύθυνση Υγιεινής του Υπουργείου Εσωτερικών -- Αύγουστος: Επανίδρυση του Υπουργείου Υγιεινής -- Οκτώβριος: Ταξιδεύει στη Ρουμανία -- Δεκέμβριος: Τοποθετείται στο Τμήμα Αγαθοεργών Ιδρυμάτων -- Πρώτη Συνεργασία στην Κυριακή του Ελεύθερου Βήματος -- Δύο ποιήματά του περιλαμβάνονται στην ανθολογία των Ι.Μ Παναγιωτόπουλου και Π.Χάρη, Διάλογοι και ποιήματα για παιδιά.

1927 (31 ετών) Μάιος: Πρώτη συνεργασία με τη Νέα Εστία. Παρακολουθεί τις Δελφικές Εορτές -- Σεπτέμβριος: Δημοσιεύει το “Ιδανικοί Αυτόχειρες” -- Νοέμβριος: Απολογείται για άγνωστο πειθαρχικό αδίκημα -- Δεκέμβριος: Εκδίδει το Ελεγεία και Σάτιρες -- Ο υπουργός Μιχ. Κύρκος του επιβάλλει πρόστιμο ίσο προς το ήμισυ του μισθού του -- Μετακινείται στο Τμήμα Λοιμωδών Νόσων.

1928 (32 ετών) Ιανουάριος: Εκλέγεται Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. της Ενώσεως Δημοσίων Υπαλλήλων Αθηνών -- Αποσπάται στη Νομαρχία Πατρών -- Μετέχει ενεργά στην Οικονομική Επιτροπή της Συνομοσπονδίας Δημοσίων Υπαλλήλων Ελλάδος: συνεργάζεται για τη σύνταξη, προγραμματικής προκήρυξης και στη μελέτη για σοβαρές οικονομικές περικοπές στον Κρατικό Προϋπολογισμό -- Φεβρουάριος: Δημοσιεύει το άρθρο “Ανάγκη Χρηστότητος: Το Δημοσιουπαλληλικόν Ζήτημα” -- Παραιτείται από Γεν. Γραμματέας της Ε.Δ.Υ.Α. και αναλαμβάνει υπηρεσία στην Πάτρα -- Μάρτιος: Ο Μιχ. Κύρκος του επιβάλλει πρόστιμο ίσο προς τις αποδοχές του δέκα ημερών, γιατί δεν επήγε εμπρόθεσμα στην Πάτρα -- Μεταφράζει το διήγημα “Ο Χαρτοπαίκτης” του E.T.A. Χόφμαν, αρχίζοντας την επ' αμοιβή συνεργασία του στο Περιοδικόν της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας -- Απρίλιος: Ταξιδεύει στο Παρίσι για "απονενοημένες" ιατρικές εξετάσεις -- Μάιος: Μετατίθεται στη Νομαρχία Πρεβέζης -- Τελειώνει τα “Αισιοδοξία” και “Όταν κατέβουμε...” -- 18 Ιουνίου: Φθάνει στην Πρέβεζα, ελπίζοντας ότι ως τα τέλη του μηνός θα έχει μετατεθεί στην Αθήνα -- Καθαρογράφει έξι πεζογραφήματα, και γράφει το: “Η ζωή του” καθώς και το ποίημα “Πρέβεζα” -- 21 Ιουλίου: Αφού προσπάθησε να πνιγεί στη θάλασσα, αυτοκτονεί με πιστόλι.

Κώστας Καρυωτάκης

“Πρέβεζα ” 1928

Θάνατος είν' οι κάργες που χτυπιούνται

στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,

θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται

καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι

με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,

ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη ο ήλιος,

θάνατος μέσα στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει,

για να ζυγίσει, μιά "ελλιπή" μερίδα,

θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι

κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις, Φρουρά, Εξακονταρχία Πρεβέζης.

Την Κυριακή θ' ακούσουμε τη μπάντα.

Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης,

πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,

"υπάρχω;" λες, κι ύστερα: "δεν υπάρχεις!"

Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.

Ίσως έρχεται ο κύριος Νομάρχης.

'Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς,

ένας επέθαινε από αηδία...

Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,

θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.

Δημήτρης Ψαθάς

Δημήτρης Ψαθάς

Ο Δημήτρης Ψαθάς γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1907 και πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1979, υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος, χρονογράφος, ευθυμογράφος,και θεατρικός συγγραφέας.

Βιογραφία

Καταγόταν από την Τένεδο και γεννήθηκε στη Τραπεζούντα του Πόντου τον Οκτώβριο του 1907 και το 1923 μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τελειώνοντας τις σπουδές του αφιερώθηκε τόσο στη δημοσιογραφία και ιδιαίτερα στην ευθυμογραφία όσο και στο θέατρο. Εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελεύθερο Βήμα», σε ηλικά 18 ετών, όπου άρχισε να δημοσιογραφεί στο δικαστικό ρεπορτάζ. Ακολούθησαν τα «Αθηναϊκά Νέα», για πολλά χρόνια στα «Νέα» ως χρονογράφος και τελευταία στην «Ελευθεροτυπία». Το 1937 εξέδωσε το πρώτο του χιουμοριστικό βιβλίο με τον τίτλο «Η θέμις έχει κέφια» και τον επόμενο χρόνο το δεύτερο βιβλίο του «Η Θέμις έχει νεύρα». Το έργο που τον έκανε όμως πανελλήνια γνωστό ήταν το «Μαντάμ Σουσού».

Εργογραφία

Χειμώνας του 41 (1945)

Αντίσταση (1945)

Το χιούμορ μια εποχής (1946)

Οι Πιτσιρίκι

Σ΄αυτά περιγράφει τα δύσκολα χρόνια της Ιταλογερμανικής κατοχής.

Κάτω από τους Ουρανοξύστες (1950)

Στη Χώρα των μυλόρδων (1951)

Παρίσι Σταμπούλ και άλλα εύθυμα ταξίδια (1951)

Τα τρία τελευταία αποτελούν περισσότερο εντυπώσεις από τα ταξίδια του στην Αμερική, Αίγυπτο, Κωνσταντινούπολη και Αγγλία με πολλά ευθυμογραφικά στοιχεία εμπλουτισμένα και με διάφορα σχόλια πολιτικά και κοινωνικά. «Οικογένεια Βλαμένου» (1956), χιουμοριστικό μυθηστόρημα και μια σειρά εύθυμων διηγημάτων με τίτλο «Έτοιμοι να γελάσουμε» (1960). Επίσης επιλογή χρονογραφημάτων περιέλαβε στα βιβλία του «Από την εύθυμη πλευρά», «Στο καρφί και στο πέταλο» και «Πέρα βρέχει» (1960).

Τα θεατρικά του έργα, κωμωδίες, παίχτηκαν απ΄ όλους σχεδόν τους θιάσους της Αθήνας και με τους καλλίτερους έλληνες ηθοποιούς. Σπουδαιότερα εξ αυτών ήταν: «Το στραβόξυλο» (1940), «Ο εαυτούλης μου» (1941), «Οι ελαφρόμυαλοι» (1942), «Μαντάμ Σουσού» (1942), «Σκίτσα της εποχής» (1944), «Φον Δημητράκης» (1947), «Η ζωή μου είναι ωραία» (1952), Ζητείται ψεύτης (1953), «Μικροί Φαρισαίοι» (1954), «Ο φαύλος κύκλος» (1954), «Ένας βλάκας και μισός» (1956), «Προς Θεού μεταξύ μας» (1957), «Φωνάζει ο κλέφτης» (1958),«Εταιρεία θαυμάτων» (1959), «Η Μαίρη τα λέει όλα» (1960), «Εξοχικόν κέντρον ο Έρως» (1960), «Εμπρός να γδυθούμε» (1962), η «Χαρτοπαίχτρα» (1963), «Ξύπνα Βασίλη» (1965), ο «Αχόρταγος» (1966), «Ο Κουτσομπόλης» (1968), «Προίκα μου αγαπημένη» (1968), «Οι ατίθασοι» (1970), «Ο αφελής» (1973), «Το ανθρωπάκι» (1974) κ.α. Έγραψε επίσης χρονικό από την ζωή του, τους διωγμούς και την αντίσταση της ιδιαίτερης πατρίδας του, το «Γη του Πόντου». Τελευταία του βιβλία ήταν «Σε ήχο πλάγιο» (1973) και «Μαίηντ ιν Αμέρικα».

Υπήρξε σύμβουλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων καθώς και μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Μιλούσε αγγλικά και γαλλικά. Ήταν κάτοικος Φιλοθέης. Πέθανε στις 13 Νοεμβρίου του 1979.

De Siris

Ψήφισμα

ΨΗΦΙΣΜΑ

Οι Μακεδονικές Οργανώσεις καθώς και οι φορείς που υποστηρίζουν τις θέσεις και τις απόψεις των τριών εκατομμυρίων Μακεδόνων, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό, έχοντας επίγνωση της κρισιμότητας στην οποία έχει περιέλθει η διαπραγμάτευση για το όνομα της ΠΓΔΜ, καλούν την Κυβέρνηση καθώς και τους πολιτικούς Αρχηγούς και Βουλευτές όλων των κομμάτων, όπως διαφυλάξουν τα εθνικά συμφέροντα και την εθνική αξιοπρέπεια από την επιβουλή των Σλάβων των Σκοπίων κατά της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Μακεδονίας και συνακόλουθα της Ελλάδος.

ΔΗΛΩΝΟΥΝ ότι δεν πρόκειται να δεχθούν την συμπερίληψη του όρου Μακεδονία στο όνομα του κράτους των Σκοπίων.

ΖΗΤΟΥΝ από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία.

ΚΑΛΟΥΝ την Κυβέρνηση να αρνηθεί την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΠΓΔΜ, καθώς και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ ή σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, στους όποίους η χώρα μας έχει το δικαίωμα της αρνησικυρίας, προτού λυθούν τα προβλήματα του ονόματος, της εθνότητας, της υπηκοότητας και της γλώσσας.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

Παμμακεδονική Ένωση Αμερικής Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας Παμμακεδονική Ένωση Καναδά Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής Κέντρο Μακεδονικών Σπουδών (ΗΠΑ) Διεθνές Ίδρυμα Μνημείου Μεγάλου Αλεξάνδρου Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης Φιλόπτωχος Αδελφότης Κυριών Θεσσαλονίκης Σωματείο ΑΧΕΠΑ «Μέγας Αλέξανδρος» Φίλοι του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα Περιφερειακή Εφορεία Προσκόπων Θεσσαλονίκης Πανελλήνιος Ομοσπονδ. Μικρασιατικών Σωματείων Ροταριανός Όμιλος Θεσσαλονίκης Παμμακεδονική Οργάνωση Γυναικών Σωματείο Φίλων Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης Λέσχη Ελλήνων Καταδρομέων INNER WHEEL LIONS Εγνατίας Σύλλογος Φίλες της ΕΛΕΠΑΠ Μέριμνα του Παιδιού Λαογραφική Εταιρεία Νομού Πέλλας Κίνηση Δημοτών Έδεσσας «Ίων Δραγούμης» Σύλλογος Φίλων Αρχαιοτήτων Έδεσσας «Οι Τημενίδες» Φιλεκπαιδευτικός Όμιλος Φλωρίνης «Αριστοτέλης» Φιλανθρωπικός Σύλλογος «Φίλοι Νεότητας Υπαίθρου» Ινστιτούτο «Αριστοτέλης» Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού Καρίπειο Ίδρυμα Μελετών Μακεδονίας – Θράκης Ίδρυμα Φιλόπτωχου Αδελφότητας Κυριών Θεσσαλονίκης Ίδρυμα Δημητρίου και Μαρίας Δελιβάνη Βοήθεια Ζωής προς το Ειδικό Παιδί Φίλες Ορφανοτροφείου «Μέλισσα» Οι εν Χριστώ Φίλοι των Μαθητών του χωριού Θυγατέρες της Πηνελόπης «Ολυμπιάδες» Μορφωτικός Σύλλογος Ίδα «Ιων Δραγούμης» Ιδρυτικός Σοροπτιμιστικός Όμιλος Σοροπτιμιστικός Όμιλος «Βυζάντιο» Σύλλογος Πολυγυρινών Σύλλογος Καστοριέων κυριών «Το Κέλετρον»

Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης Πανελλήνιος Ομοσπονδία Θρακικών Σωματείων Ομοσπονδία Δυτικομακεδονικών Σωματ. Θεσ/νίκης Παμμακεδονική Συνομοσπονδία Αθηνών Πανελλήνιος Ομοσπονδία Ειδικών Δυνάμεων Λύκειο Ελληνίδων Θεσσαλονίκης Παγκρήτια Αδελφότης Μακεδονίας «Ομάδα 21» Μακεδονίας – Θράκης Ένωση Ποντίων Μακεδονίας Μέριμνα Ποντίων Κυριών Σωματείο «Παναγία Σουμελά» Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού Περιφέρειας Θεσ/κης Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματ. Ανατ. Ρωμυλίας Σύνδεσμος Θεσσαλονικέων (Αθήνας) Ηπειρωτική Εστία Θρακική Εστία Θεσσαλονίκης Σύλλογος Κοζανιτών «Ο Άγιος Νικόλαος» Σύλλογος των εν Θεσσαλονίκης Μπαλτζανών Κυνηγετικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης Πανελλήνιος Σύλλογος Απογόνων Μακεδονομάχων «Ο Παύλος Μελάς» Σύλλογος «Ο Αίσωπος» Σύλλογος Λημνίων Θεσσαλονίκης «Ο Ήφαιστος» Πολιτιστικός Σύλλογος Κάτω Γραμματικού «Πατριάρχης Χρύσανθος» Βοϊακή Εστία «Ιωνική Εστία» Θεσσαλονίκης Σύλλογος Σαρακατσαναίων Θεσ/νίκης «Η Ένωσις» Σύνδεσμος Μοναστηριωτών «Καρτερία» Σύλλογος Σιατιστέων Σύλλογος Τσοτιλιωτών και φίλων Τσοτιλίου Σύλλογος Απογόνων Μακεδονομάχων Ν. Πέλλας Μακεδονικός Χορ. Πολιτιστικός Σύλ.«Αμύντας» Σωματείο «Άγιος Βασίλειος - Βασιλειάδα» Σύνδεσμος Μοναστηριωτών «Η Ελπίς» Σύλλογος Απανταχού Πισοδεριτών «Η Αγία Τριάς» Ιστορική & Λαογραφική Ετ. Γιαννιτσών Ο Φίλιππος Σπίτι της Ευρώπης Ένωση Ρουμελιωτών Βορ. Ελλάδος Μορφ/κός Περιβ/ικός Όμιλος Πέλλας Αρχαία Πέλλα Πολιτιστική Εταιρεία Πανελλήνων «Μακεδνός» Ομοσπονδία Συλλόγων Κεντρικής Μακεδονίας Όμιλος Πολιτιστικής Ανάπτυξης Θες/νίκης

Το ψήφισμα εστάλη στους κ.κ. Πρόεδρο Δημοκρατίας, Υπουργούς, βουλευτές, Έλληνες ευρωβουλευτές και ΜΜΕ.

Καρδίτσα

Τα τσιφλικόσπιτα του νομού Καρδίτσας

Τέσσερα είναι τα πλέον σημαντικά κονάκια (τσιφλικόσπιτα) στο νομό Καρδίτσας, τα οποία διακρίνονται για τη μοναδική αρχιτεκτονική τους. Σε ειδική έκδοση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Καρδίτσας, με τίτλο "Οδοιπορικό στα μνημεία του νομού Καρδίτσας", παρουσιάζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που διακρίνουν το κάθε κονάκι, με στοιχεία του αρχιτέκτονα-μηχανικού, Δημήτρη Παλιούρα.

Κονάκι Αγναντερού

Το κονάκι Αγναντερού είναι χτισμένο σ' ένα μεγάλο οικόπεδο στα ανατολικά όρια του οικισμού. Πρόκειται για μεγάλων διαστάσεων τσιφλικόσπιτο, διώροφο, λιθόκτιστο και στεγασμένο με ξύλινη τετράκλινη στέγη, καλυμμένη με κοίλα κεραμίδια βυζαντινού τύπου.

Στη νοτιοδυτική του γωνία προβάλλει ο αμυντικός πυργίσκος, ενώ μαρτυρείται η ύπαρξη ενός δεύτερου, ο οποίος κατεδαφίστηκε γύρω στα 1940.

Κτίστηκε την τελευταία περίοδο της τουρκοκρατίας και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα οχυρής κατοικίας, όπως αυτή διαμορφώθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, στην περιοχή της πεδινής Θεσσαλίας.

Στην αρχική του μορφή είχε αμυντική οργάνωση, με ελάχιστα μικρά παράθυρα στο ισόγειο, που πληθαίνουν εντυπωσιακά στον πάνω όροφο, πολλές πολεμίστρες περιμετρικά του κτιρίου, ενισχυμένη εξώπορτα με μεταλλικό έλασμα και αμυντικούς πυργίσκους διάτρητους από πολεμίστρες, που συμπλήρωναν την αμυντική του θωράκιση.

Η κύρια είσοδός του βρίσκεται στο κέντρο της δυτικής όψης και έχει τοξωτή διαμόρφωση, με καλοδουλεμένο λίθινο περιθύρωμα, το οποίο φέρει λιθαναάλυφο διάκοσμο από ροζέτες, πεντάλφες κ.ά..

Το κονάκι αυτό αγοράστηκε από τον Εφέντη Χρηστάκη Ζωγράφο, πλούσιο Βορειοηπειρώτη και Εθνικό Ευεργέτη, μαζί με το τσιφλίκι της περιοχής, προφανώς λίγο πριν από την απελευθέρωση της Θεσσαλίας στα 1881, όταν πολλοί Τούρκοι εκποιούσαν τις περιουσίες τους και μετακόμιζαν σε άλλες, ασφαλέστερες γι' αυτούς, περιοχές της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Στο κονάκι αυτό διέμεινε από την άνοιξη του 1879 έως το 1889 και ο συγγραφέας Χρήστος Χρηστοβασίλης, όταν εξορίστηκε από την Ήπειρο και εργάστηκε ως γραμματέας πλάι στο θείο του Σπυράκη Βασιλείου, που ήταν επιστάτης στα κτήματα του Χρηστάκη Ζωγράφου.

Κονάκι Προδρόμου

Το κονάκι του Προδρόμου είναι χτισμένο στα ανατολικά όρια του οικισμού, πάνω στο λόφο του Αγίου Ιωάννη και αποτελεί ένα από τα αξιολογότερα και αντιπροσωπευτικότερα δείγματα τσιφλικόσπιτου του κάμπου της δυτικής Θεσσαλίας. Χτίστηκε πριν από την απελευθέρωση της Θεσσαλίας από τους Τούρκους στα 1881 και ήταν ιδιοκτησία του Εκρέμ Mπέη.

Πρόκειται για διώροφο λιθόκτιστο και κεραμοσκεπές κτίριο, με προεξέχοντα τριώροφο πύργο, ο οποίος χρησίμευε και ως παρατηρητήριο των γειτονικών εκτάσεων που ανήκαν στο τσιφλίκι.

Η κάτοψή του έχει σχήμα πεπλατυσμένου σταυρού και διαθέτει δύο εισόδους. Η μία βρίσκεται στον πύργο του κτιρίου, όπου ήταν χωροθετημένο και το κλιμακοστάσιο για την κάθετη επικοινωνία των ορόφων και η δεύτερη, η βοηθητική, στην ανατολική κεραία του σταυρού, όπου υπήρχε η κουζίνα του σπιτιού.

Οι όψεις του ήταν λιτές και στην αρχική τους μορφή διαμορφώνονταν από τα ορατά υλικά δομής τους, ενώ προοριζόταν να επιχριστεί ολόκληρο. Πιθανώς, όμως, να μην ολοκληρώθηκε ποτέ η κατασκευή του, λόγω των πολεμικών γεγονότων της εποχής.

Το κτίριο αυτό ήταν υπερσύγχρονο για την εποχή του, με τουαλέτα στο εσωτερικό του και ειδικό σύστημα καθαρισμού της, κουζίνα και δεξαμενή νερού με ειδικό σύστημα περισυλλογής του νερού της βροχής.

Κονάκι Αστρίτσας

Η Αστρίτσα είναι Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Φύλλου, έχει περί τους 200 μόνιμους κατοίκους και απέχει από την πόλη της Καρδίτσας περίπου 23 χλμ.. Αποτελεί ένα τυπικό χωριό του θεσσαλικού κάμπου, χωρίς κανένα ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ή πολεοδομικό ενδιαφέρον, αφού όλα σχεδόν τα κτίσματά του έχουν ανανεωθεί μετά το 1950.

Το μόνο παλιό και αξιόλογο κτίσμα που σώζεται στο χωριό είναι το κονάκι "Κοέν", χαρακτηριστικό τσιφλικόσπιτο του κάμπου, το οποίο σήμερα βρίσκεται στην ιδιοκτησία της οικογένειας Καραγιώτα. Είναι κτισμένο στο κέντρο του χωριού, στη μέση ενός μεγάλου οικοπέδου, ελεύθερο από άλλα κτίσματα γύρω του. Είναι ογκώδες σε σχέση με τα υπόλοιπα κτίσματα του χωριού και δεσπόζει σ' αυτό, δηλώνοντας έτσι την αίγλη και την υπεροχή του τσιφλικά έναντι των υποτελών κολίγων. Πρόκειται για μία πλούσια κατασκευή, καθώς είναι εξ ολοκλήρου φτιαγμένη από καλοδουλεμένους λίθους, υλικό δυσεύρετο και ακριβό εκείνη την εποχή στον κάμπο. Κατασκευάστηκε τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, ενδεχομένως από Τούρκους τσιφλικάδες της περιοχής, οι οποίοι, φεύγοντας το 1881 με την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, πούλησαν το τσιφλίκι τους στον Εβραίο Ηλία Κοέν. Στη συνέχεια, το 1920, λίγο πριν από τις απαλλοτριώσεις των μεγάλων τσιφλικιών της Θεσσαλίας, αγοράστηκε από την οικογένεια Καραγιώτα, στην ιδιοκτησία της οποίας βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για διώροφη, λιθόκτιστη οικοδομή που στην αρχική της μορφή ήταν στεγασμένη με ξύλινη τετράκλινη στέγη, καλυμμένη με χειροποίητα κεραμίδια βυζαντινού τύπου, η οποία σήμερα έχει καταστραφεί.

Είναι λιτό στη μορφολογία του, χωρίς πρόσθετα διακοσμητικά στοιχεία και η πρόσοψή του διαμορφώνεται από την καλά αρμολογημένη λιθοδομή, τις καλοδουλεμένες κατασκευαστικές λεπτομέρειες και από τα ανοίγματα που είναι συμμετρικά τοποθετημένα στον κατακόρυφο άξονα συμμετρίας. Στο κέντρο του ισογείου υπάρχει η μοναδική είσοδος του σπιτιού. Πάνω από την είσοδο του κτιρίου, στην αρχική του μορφή, υπήρχε μικρό ξύλινο μπαλκόνι, το οποίο σήμερα έχει καταστραφεί.

Κονάκι Λαζαρίνας

Στη μέση ενός μεγάλου και κατάφυτου από αιωνόβια δένδρα οικοπέδου, στη Λαζαρίνα της Καρδίτσας, βρίσκεται το κονάκι του μεγαλοκτηματία Ζωγράφου, το οποίο αποτελείται από την κυρίως κατοικία και τα βοηθητικά του προκτίσματα, τις αποθήκες, το εργοστάσιο επεξεργασίας ρυζιού κ.ά., στα οποία σήμερα στεγάζεται η επιχείρηση της "ΙΠΠΟ-ΤΟΥΡ".

Η ακριβής χρονολογία κατασκευής του δεν μας είναι γνωστή. Μπορούμε, όμως, να το τοποθετήσουμε χρονολογικά, αμέσως μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας και την απόκτηση της γης από την οικογένεια Ζωγράφου.

Το κτίριο αυτό υπήρξε κατοικία του Γεωργίου Ζωγράφου, ο οποίος έφερε στη Λαζαρίνα την επιστημονική καλλιέργεια της γης, της δενδροκομίας και της κτηνοτροφίας και ίδρυσε τα Ζωγράφεια εργοστάσια σακχάρεως, ορύζης και βάμβακος.

Υπήρξε διδάκτωρ του Δικαίου του Πανεπιστημίου του Μονάχου και επί σειρά ετών Βουλευτής Καρδίτσας και Αθηνών, υπουργός Εξωτερικών, Γενικός Διοικητής του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα και Συνδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος στις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας.

Το κτίριο του κονακιού είναι μεγάλων διαστάσεων, διώροφο, με σοφίτες και ενισχυμένο στη νοτιοδυτική γωνία του με πολυγωνικό πύργο, διάτρητο από πολεμίστρες για την αμυντική του θωράκιση.

Ο όγκος του διασπάται σε επιμέρους τμήματα, ισόγεια, διώροφα και τριώροφα, σε εσοχή και προεξοχή, δημιουργώντας μια έντεχνη πλαστικότητα στη διάρθρωση των όγκων του και ένα παιχνίδισμα γραμμών και σχημάτων, τα οποία εναρμονίζονται απόλυτα με το πλούσιο φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Στο ισόγειο είναι χωροθετημένα τα δωμάτια των επισκεπτών, το γραφείο του ιδιοκτήτη, η κουζίνα, οι χώροι υποδοχής και άλλοι βοηθητικοί χώροι. Ο όροφος αποτελούσε τον κύριο χώρο διαμονής των ιδιοκτητών, ενώ στη σοφίτα διέμενε το υπηρετικό προσωπικό.

Στο κτίριο αυτό, κατά την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης στεγάστηκε το στρατηγείο των Εγγλέζων στην περιοχή και μία πτέρυγά του διαμορφώθηκε σε νοσοκομείο.

Από το κτίριο αυτό πέρασε και ο Άρης Βελουχιώτης με τους Ιταλούς αιχμαλώτους, τους οποίους έκλεισε στους στάβλους και στο περιβόλι του κονακιού.