Αλέκος Σακελλάριος

Αλέκος Σακελλάριος

Ο Αλέκος Σακελλάριος γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1913 και πέθανε στις 29 Αυγούστου 1991, ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Οι νομικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών εκτοπίστηκαν από πολύ νωρίς από τις ζωηρές δημοσιογραφικές του ανησυχίες. Εργάστηκε σε όλες τις μεγάλες εφημερίδες, Ελεύθερη Ελλάδα, Ακρόπολις, Καθημερινή, Απογευματινή, Μάχη, Ελεύθερος Κόσμος, Εθνικός Κήρυξ, Ελεύθερος Τύπος κ.ά. άλλοτε ως ρεπόρτερ, άλλοτε ως χρονογράφος και πότε ως ευθυμογράφος.

Το 1935 έγραψε το πρώτο θεατρικό του έργο με τον τίτλο «Ο βασιλιάς του Χαλβά». Εργάστηκε, επίσης, στον κινηματογράφο ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης και έγραψε έργα για το θέατρο. Συνεργάστηκε κυρίως με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο κι έγραψε μόνος ή σε συνεργασία με αυτόν 200 θεατρικά έργα και 60 κινηματογραφικά σενάρια. Γνωστότερα απ' αυτά είναι: Οι Γερμανοί ξανάρχονται, Θανασάκης ο πολιτευόμενος, Δεσποινίς ετών 39, Η θεία απ' το Σικάγο, Δικοί μας άνθρωποι, Ένα βότσαλο στη λίμνη, Καλώς ήλθε το δολάριο, Τα κίτρινα γάντια, Όταν λείπει η γάτα, Η σωφερίνα, Χτυποκάρδια στο θρανίο, Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο, Αλίμονο στους νέους.

Έγραψε επίσης 2000 τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως Σπιτάκι μου παλιό, Παλιά γειτονιά, Άστα τα μαλλάκια σου ανακατεμένα, Θα σε πάρω να φύγουμε, "Μάρω-Μάρω μια φορά είν' τα νιάτα", "Να καθόμουνα πλάι σου", "Λες και ήταν χθες" κ.ά. και μαζί με τον Χρ. Γιαννακόπουλο "Το μονοπάτι", "Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα", "Ένα βράδυ που 'βρεχε" και πολλά άλλα.

Επίσης είχε τιμηθεί με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία.

Πέθανε το 1991 και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών σε οικογενειακό τάφο. Τα τελευταία χρόνια τού συμπαραστεκόταν η σύζυγός του, Τίνα. Είχε δύο κόρες.

De Siris

Λεωνίδας Κύρκος

Λεωνίδας Κύρκος

Ο Λεωνίδας Κύρκος γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1924 και πέθανε στις 28 Αυγούστου 2011, ήταν Έλληνας πολιτικός της Αριστεράς, και είχε εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής. Διετέλεσε πρόεδρος του ΚΚΕ Εσωτερικού και της Ελληνικής Αριστεράς.

Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1924 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Γιος του πολιτικού Μιχαήλ Κύρκου, ο οποίος μαζί με τον Ιωάννη Πασαλίδη και με άλλες προσωπικότητες από τον χώρο της Αριστεράς ίδρυσαν την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ). Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του λόγω των επανειλημμένων πολιτικών διώξεων. Κατά την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου φυλακίστηκε κατ' επανάληψη: το 1946 για 8 μήνες και το 1948 (φυλακίστηκε εκ νέου). Το 1949 καταδικάστηκε σε θάνατο. Η απόφαση του Εκτάκτου Στρατοδικείου δεν εκτελέστηκε λόγω της διεθνούς αντίδρασης διότι μεταξύ των καταδικασθέντων ήταν και ο Μανόλης Γλέζος. Αποφυλακίσθηκε το 1953.

Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην πολιτική αριστερή εφημερίδα Αυγή, πρώτα ως ρεπόρτερ και αργότερα ως διευθυντής (1958-1961).

Ο Λεωνίδας Κύρκος μπήκε στην πολιτική και εκλέχτηκε μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου το 1961, 1963 και 1964 με την ΕΔΑ. Με την διάσπαση του ΚΚΕ, πήρε το μέρος των λεγόμενων ανανεωτικών δυνάμεων και βοήθησε στην καθιέρωση του ευρωκομμουνιστικού ΚΚΕ Εσωτερικού. Στις 21 Απριλίου 1967 συνελήφθη και παρέμεινε στη φυλακή για 5 χρόνια.

Μετά την μεταπολίτευση εκλέχτηκε βουλευτής, το 1974 και το 1977, και ευρωβουλευτής το 1981 και το 1985. Ο Κύρκος ήταν Πρόεδρος και γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτ. μέχρι τον Απρίλιο του 1987, οπότε εντάχθηκε στην Ελληνική Αριστερά (Ε.ΑΡ.) της οποίας εκλέχτηκε Πρόεδρος. Μαζί με τον Χαρίλαο Φλωράκη, ίδρυσε τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, του οποίου υπήρξε γραμματέας μέχρι τον Μάρτιο του 1991. Από το 1989 μέχρι το 1993 ήταν βουλευτής με τον Συνασπισμό. Έγινε στόχος σφοδρής κριτικής από το χώρο του ΠΑΣΟΚ για την συμμετοχή του Συνασπισμού στην κυβέρνηση Τζανετάκη.

To 2000 προτάθηκε τιμητικά από το κόμμα του Συνασπισμού για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, όμως η Βουλή εξέλεξε τον ανθυποψήφιό του, Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.

Το 2010, με επιστολή του δήλωσε στήριξή στο νέο κόμμα Δημοκρατική Αριστερά.

Το τελευταίο διάστημα λόγω των προβλημάτων με την υγεία του είχε αποστασιοποιηθεί από την ενεργό πολιτική, αν και συχνά κατέθετε την άποψή του δημόσια. Είχε δύο γιους. Πέθανε στις 28 Αυγούστου 2011 σε ηλικία 87 ετών.

De Siris

28 Αυγούστου Σαν Σήμερα

28 Αυγούστου Σαν Σήμερα

28 Αυγούστου 2001 - Ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ανακοινώνει ότι 3.000.000 πολίτες ψήφισαν υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, στο άτυπο δημοψήφισμα που διενήργησε η Εκκλησία της Ελλάδος.

Γεγονότα

475 - Ο Ρωμαίος στρατηγός Ορέστης υποχρεώνει τον αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ιούλιο Νέπο να εγκαταλείψει τη Ραβέννα.

1521 - Οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν το Βελιγράδι.

1826 - Μάχη του Πολυαράβου: Οι οπλαρχηγοί της Μάνης νικούν τον κύριο όγκο των δυνάμεων του Ιμπραήμ. Οι Οπλαρχηγοί της Μάνης με 2.000 περίπου άνδρες αντιμετωπίζουν τον κύριο όγκο των δυνάμεων του Ιμπραήμ, οι οποίες τρέπονται σε φυγή, εγκαταλείποντας 200 νεκρούς. Έτσι η Μάνη δεν υποκύπτει στον Ιμπραήμ και μένει ελεύθερη μέχρι τέλους.

1828 - Οι Ρώσοι νικούν τους Τούρκους στη Μάχη του Αχαλτζίκ

1829 - Η Υψηλή Πύλη αποδέχεται την συνθήκη Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος.

1904 - Ο Ανθλγός Πυροβολικού Παύλος Μελάς διέρχεται την ελληνοτουρκική μεθόριο και αρχίζει τον αγώνα του κατά των Κομιτατζήδων της Δυτ. Μακεδονίας.

1907 - Ο 19χρονος Τζιμ Κέισι με 100 δολάρια δανεικά δημιουργεί μία μικρή εταιρεία ταχυμεταφορών. Η εταιρεία θα μετεξελιχθεί στον γίγαντα United Parcel Service (UPS).

1916 - Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Ιταλία παρά τον συμμαχικό της δεσμό προς τις Κεντρικές Δυνάμεις (Τριπλή συμμαχία Γερμανίας Ιταλίας Αυστροουγγαρίας) κηρύσσει το πόλεμο κατά της Γερμανίας, τασσομένη παρά το πλευρό της Αντάντ. - Την ίδια ημέρα η Γερμανία κηρύσσει το πόλεμο κατά της Ρουμανίας.

1922 - Παραιτείται η κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη. Νέα κυβέρνηση Τριανταφυλλάκου.

1922 - Μικρασιατική Εκστρατεία. Οι Τούρκοι ανακαταλαμβάνουν τη Σμύρνη και επιδίδονται στην εξόντωση του Ελληνικού στοιχείου. Μαρτυρικός θάνατος του Χρυσοστόμου Σμύρνης.

1949 - Αρχίζει η σύμπτυξη των ανταρτικών δυνάμεων και η υποχώρησή τους προς την Αλβανία.

1995 - Ένας όλμος προερχόμενος από την πλευρά των σερβοβοσνίων πέφτει στην αγορά του Σαράγεβο και σκοτώνει 38 ανθρώπους. Ήταν η αφορμή για τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς εναντίον των Σερβοβοσνίων.

1999 - Η Μιρέλα Μανιάνι Τζελίλη κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό με 67.09, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Σεβίλλης.

2001 - Ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ανακοινώνει ότι 3.000.000 πολίτες ψήφισαν υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, στο άτυπο δημοψήφισμα που διενήργησε η Εκκλησία της Ελλάδος.

Γεννήσεις

1476 - Κανό Μοτονόμπου, Ιάπωνας ζωγράφος.

1749 - Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Γερμανός ποιητής, νομικός και πεζογράφος.

1801 - Αντουάν Ωζυστέν Κουρνό, Γάλλος μαθηματικός.

1814 - Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού Ιρλανδός συγγραφέας ιστοριών για τα υπερφυσικά φαινόμενα.

1878 - Τζορτζ Χουίπλ, Αμερικανός επιστήμονας, τιμημένος με βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1934.

1912 - Αλίκη Διπλαράκου, καλλονή του μεσοπολέμου και η πρώτη Ελληνίδα που αναδείχθηκε «Μις Ευρώπη».

1925 - Ντόναλντ Ο Κόνορ ηθοποιός, τραγουδιστής και χορευτής.

1941 - Μαριάννα Κουράκου Ελληνίδα ηθοποιός.

1962 - Ντέιβιντ Φίντσερ, Αμερικανός σκηνοθέτης.

1964 - Κάι Λέο Γιοχάνεσεν, πρωθυπουργός των Φερόε (2008-).

Θάνατοι

476 - Ορέστης, Ρωμαίος στρατιωτικός και πολιτικός

1645 - Ούγκο Γκρότιους, Ολλανδός λόγιος, ο "Πατέρας του Διεθνούς Δικαίου"

1818 - Ζαν Μπατίστι Πουάν ντι Σάμπλ. ο ιδρυτής του Σικάγο.

1823 - Ζυγούρης Τζαβέλλας, Έλληνας οπλαρχηγός.

1839 - Ουίλιαμ Σμιθ, Βρετανός γεωλόγος που θεωρείται ο πατέρας της βρετανικής γεωλογίας.

1903 - Μπρούνο Μπέτελχαϊμ, Αυστριακός ψυχολόγος.

1946 - Γεώργιος Καφαντάρης, Έλληνας πολιτικός

1960- Σταυρούλα Γκουβούση, η πρώτη Ελληνίδα που εκτελέσθηκε για ποινικό αδίκημα

1987 - Τζόν Χιούστον, σκηνοθέτης κινηματογράφου, και πατέρας της ηθοποιού Αντζέλικα Χιούστον.

2010- Αυγουστίνος Καντιώτης (κατά κόσμον Ανδρέας Καντιώτης), Επίσκοπος Φλωρίνης.

Συναξαριστής

Μαρτύρων Δάμωνος πρεσβυτέρου, Διομήδους και Λαυρεντίου.

Μάρτυρος Εζεκίου του δικαίου βασιλέως. Ο δίκαιος Βασιλιά Εζεκίας, ήταν γιος του αποστάτη βασιλιά του Ιούδα Αχάζ, που υποστήριζε με μεγάλη θέρμη τα είδωλα. Ο Εζεκίας όμως, ακολούθησε εντελώς διαφορετικό δρόμο από τον πατέρα του. Καταπολέμησε την ειδωλολατρία, έδωσε στην γιορτή του Ιουδαϊκού Πάσχα περισσότερη μεγαλοπρέπεια και υποστήριξε με το προσωπικό του παράδειγμα αλλά και το βασιλικό του κύρος τον αληθινό Θεό. Αλλά και ο Θεός τον υποστήριξε ανάλογα. Ο Εζεκίας λοιπόν όχι μόνο κατόρθωσε να νικήσει τούς Φιλισταίους, αλλά ξέφυγε και από τον ζυγό των Ασσυρίων, κατατροπώνοντας τον Βασιλιά τους, Σεναχερείμ. Οι σύμβουλοι του Εζεκία ήταν οι προφήτες Ησαΐας και Μιχαίας. Ακόμα υποστήριξε πολύ την γεωργία και το εμπόριο, οχύρωσε την Ιερουσαλήμ και στόλισε τον ναό της πόλης. Πέθανε το 696 και τάφηκε με μεγάλη πομπή, στον υψηλότερο τάφο των υιών του Δαυίδ. Υπήρξε ένας από τούς καλύτερους βασιλείς του Ιούδα.

Οσίου Μωϋσέως του Αιθίοπος (†δ΄αι.).

Εορτολόγιο

Δάμων, Δάμωνας

De Siris

Γεώργιος Καφαντάρης

Γεώργιος Καφαντάρης

Ο Γεώργιος Καφαντάρης γεννήθηκε το 1873 και πέθανε στις 28 Αυγούστου 1946, ήταν Έλληνας πολιτικός, πρωθυπουργός κατά το 1924, και πολλές φορές υπουργός, ενεργός στην πολιτική από το 1905 μέχρι το 1945.

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1873 στη Φραγκίστα Ευρυτανίας. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τη δικηγορία στο Καρπενήσι και το Μεσολόγγι ενώ το 1905 εκλέχτηκε βουλευτής.

Το 1915 διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου ενώ το 1919 έγινε υπουργός Γεωργίας (Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917).

Τον Ιανουάριο του 1924 έγινε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Βενιζέλου του 1924 και αμέσως μετά πρωθυπουργός για ένα μήνα (Κυβέρνηση Γεωργίου Καφαντάρη 1924).

Στη συνέχεια ίδρυσε το Κόμμα των Προοδευτικών Φιλελευθέρων. Στη δικτατορία του Μεταξά εξορίστηκε ενώ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο έγινε αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση Σοφούλη. Επίσης είχε χρηματίσει πολλές φορές υπουργός Οικονομικών, αντιμετωπίζοντας επιτυχημένα το προσφυγικό ζήτημα.

Απεβίωσε στις 28 Αυγούστου 1946. Εγγονή του είναι η Λίλα Καφαντάρη, βουλευτής του Κ.Κ.Ε..

De Siris

Αυγουστίνος Καντιώτης

Αυγουστίνος Καντιώτης

Ο Αυγουστίνος Καντιώτης ήταν Έλληνας Ορθόδοξος επίσκοπος που διετέλεσε Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας από το 1967 έως και το 2000.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις Λεύκες Πάρου στις 20 Απριλίου του 1907. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ανδρέας. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1929.

Διάκονος χειροτονήθηκε το 1935 και Πρεσβύτερος το 1942. Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος στη Μητρόπολη Αιτωλίας, ως στρατιωτικός ιερέας και ως Ιεροκήρυκας στην Αθήνα. Εξέδωσε δεκάδα περιοδικών, ίδρυσε οικοτροφεία φοιτητών και μαθητών, ηγήθηκε της Ιεραποστολικής αδελφότητος Θεολόγων «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ», εκφώνησε κηρύγματα και συνέγραψε πολλά βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου. Ήταν πολύ ελεήμων. Δεν κρατούσε ποτέ χρήματα. Όλα πήγαιναν σε φτωχούς. Ασυμβίβαστος ιεροκήρυκας και επίσκοπος. Στις 25 Ιουνίου του 1967 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, μετά από απαίτηση, όπως ισχυρίζεται ο Χρήστος Γιανναράς, της δικτατορίας των συνταγματαρχών προς τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο

Στις 14 Ιανουαρίου του 2000 παραιτήθηκε λόγω γήρατος. Διέμενε στην Φλώρινα, εργαζόμενος πνευματικά. Στις 2 Αυγούστου 2010 υπέστη αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλευόταν σε κρίσιμη αλλά σταθερή κατάσταση στο Νοσοκομείο Φλωρίνης. Στις 27 Αυγούστου 2010 παρουσίασε νεφρική ανεπάρκεια και στις 5 το πρωί της 28 Αυγούστου πέθανε σε ηλικία 103 ετών.

Αντιδράσεις

Κατά καιρούς ως Μητροπολίτης, ο Καντιώτης πολέμησε το καρναβάλι ως θεσμό και τάχτηκε κατά εκπροσώπων του πολιτισμού. Χαρακτηριστικά, το 1991 αφόρισε το σκηνοθέτη Θόδωρο Αγγελόπουλο με αφορμή την ταινία του Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού, της οποίας την προβολή προσπάθησε να απαγορεύσει.

De Siris

Αλίκη Διπλαράκου

Αλίκη Διπλαράκου

Η Αλίκη Διπλαράκου ήταν καλλονή του μεσοπολέμου και η πρώτη Ελληνίδα που αναδείχθηκε «Μις Ευρώπη». Με καταγωγή από τη Μάνη, γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1912 στην Αθήνα. Ήταν μία από τις τρεις κόρες του δικηγόρου Γεωργίου Διπλαράκου και της Έλενας Νικολέση. Το πραγματικό επίθετο του πατέρα της ήταν Βαβούλης, αλλά για οικογενειακούς λόγους υιοθέτησε το επίθετο της μητέρας του.

Η Αλίκη Διπλαράκου μάλλον κατά τύχη βρέθηκε υποψήφια στα καλλιστεία του 1930, που εκείνα τα δύσκολα χρόνια για την Ελλάδα τύγχαναν μεγάλης επισημότητας και τα διοργάνωνε η Ένωση Συντακτών. Ένα χειμωνιάτικο κυριακάτικο απόγευμα του Γενάρη κι ενώ παρακολουθούσε με την οικογένειά της τον διαγωνισμό στο θέατρο «Ολύμπια», άκουσε ξαφνικά το όνομά της από ένα μέλος της κριτικής επιτροπής, που την κάλεσε στη σκηνή για να διαγωνισθεί. Κάποιος γνωστός της την είχε δηλώσει χωρίς η ίδια να το γνωρίζει.

Όπως δήλωσε αργότερα στους Τάιμς του Λονδίνου, όταν προσπάθησε να αρνηθεί, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Αλέξανδρος Ζαΐμης, που παρευρισκόταν στην εκδήλωση, της είπε ότι η συμμετοχή της στον διαγωνισμό ήταν εθνική υπόθεση. Η δεκαοκτάχρονη Αλίκη κέρδισε τον τίτλο της «Μις Ελλάς», αν και είχε ισχυρό ανταγωνισμό από τη θεσσαλονικιά Ρωξάνη Στεργίου, που κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Η βασίλισσα της ομορφιάς ήταν καστανή, μεγαλομάτα, με χείλη λεπτά και καλογραμμένα, ύψος 1,68 και αδύνατη για τα μέτρα της εποχής.

Να πως περιγράφει την εμφάνισή της η «Βραδυνή» της 14ης Ιανουαρίου 1930: «...φοράει ένα γαλάζιο πενουάρ με μια γουνίτσα λευκή στο λαιμό που κυματίζει αρμονικά, σύμφωνα με τις κινήσεις του φειδίσιου κορμού, που όλο μαζί είναι ένα ποίημα. Ηγεμονικό παράστημα, χάρις και αρμονία κινήσεων, βάδισμα μεγαλοπρεπές, ελαφρότης νεράιδας. Τα δυο υπογάλανα μάτια της σπινθηροβολούν ασυνήθιστα, δείχνουν ένα πάθος ακαθόριστο, μια μελαγχολική διάθεση, που είναι αποτέλεσμα υπερβολικής αισθηματικότητας.(...) Κι έπειτα τα λεπτότατα χείλη που υπομειδιούν διαρκώς, με μια ανείπωτη γλυκύτητα.(...) Λαιμός χυτός, χέρια λεπτά, μπράτσα τορνευτά, που λεπταίνουν όσο ανεβαίνουν και απολήγουν σε λεπτότατα δάκτυλα, όπως μια μελωδία που σβήνει. Και το φινάλε, τα μακριά υπόξανθα μαλλιά, που κυματίζουν πάνω στους ώμους».

Στις 6 Φεβρουαρίου 1930 η Αλίκη Διπλαράκου εκπροσώπησε τη χώρα μας στον διαγωνισμό ομορφιάς «Μις Ευρώπη», που έγινε στο Παρίσι. Επιβεβαιώνοντας τα προγνωστικά, αναδείχθηκε η ομορφότερη γυναίκα της Ευρώπης για το 1930.

Η «Καθημερινή» της επομένης ανάγει τη νίκη της σε εθνικό θρίαμβο: «…Ολόκληρος η ελληνική παροικία των Παρισίων πανηγυρίζει από της χθες τον ωραίον θρίαμβον της ελληνικής καλλονής. Η εκλογή της ελληνίδος υποψηφίας ως «Μις Ευρώπη» αποτελεί το θέμα όλων των συζητήσεων, ιδίως μεταξύ των καλλιτεχνικών κύκλων, οι οποίοι αποδίδουν εις την θριαμβευτικήν νίκην της «Μις Ευρώπη» την σημασίαν αισθητικού γεγονότος, συμβολίζοντος την επάνοδον της συγχρόνου τέχνης εις τα αιώνια και άφθαστα πρότυπα της αρχαίας ελληνικής παραδόσεως. Γενικώς τονίζεται ότι η χθεσινή νίκη της ωραίας Ελληνίδας αποτελεί δια την Ελλάδα, την ωραιοτέραν διαφήμισιν και πανηγυρικήν αναγνώρισιν της ελληνικής ευγενίας και συγχρόνως την λαπροτέραν εισαγωγήν εις τας προσεχείς εορτάς της Εθνικής εκατονταερτηρίδος...»

Και συνεχίζει το άρθρο, που δεν φείδεται υπερθετικών χαρακτηρισμών για την ωραία Αλίκη: «…Η Αλίκη είναι ο τέλειος τύπος μιας θρυλικής θεάς. Η κορμοστασιά της είναι συγχρόνως αθλητική και χαρίεσσα. Είναι υψηλή με μακράν καστανήν κόμη, με καθαρόν μελαχροινόν χρώμα, με μάτια καστανόμαυρα… Αναμφισβήτως η εκλεγείσα «Μις Ευρώπη» είνε ο κλασικός Ελληνικός τύπος, και η νίκη της, της οποίας ήτο αξία, της επιδαψίλευσε τα ομόθυμα χειροκροτήματα και της ελλανοδίκου επιτροπής και όλων των παρισταμένων… Η νικήσασα εις τα Ευρωπαϊκά καλλιστεία Ελληνίς συνενώνει τας λαμπράς και σοβαράς εκείνας ωραιότητας αι οποίαι την κάμνουν ένα ζωντανόν άγαλμα ελθόν θα έλεγέ τις εις τον κόσμον δια να αναστήση τον αιώνα του Φειδίου… Η δις Διπλαράκου συνδυάζει μόρφωσιν, ευφυϊαν και ωραιότητα, προ πάντων θεσπεσίαν ωραιότητα».

Η επιτυχία της πανηγυρίστηκε δεόντως και στην Αθήνα. Χιλιάδες κόσμου συνωστίσθηκαν στην οδό Ερμού στις 9 Ιουνίου για να την επευφημήσουν και να τη θαυμάσουν από κοντά. Επόμενος σταθμός για την ωραία Αλίκη το Ρίο Ντε Ζανέιρο, όπου έλαβε μέρος στις 13 Οκτωβρίου 1930 στον διαγωνισμό για την ανάδειξη της «Μις Υφήλιος». Τα πήγε πολύ καλά και αναδείχθηκε δεύτερη μετά τη «Μις Βραζιλία» Γιολάντα Περέιρα, που κατέκτησε τον τίτλο της ομορφότερης γυναίκας του κόσμου. Στη συνέχεια, αφού δοκίμασε την τύχη της για λίγο στο θέατρο, περιόδευσε στις ΗΠΑ, όπου έδωσε διαλέξεις για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, καταρρίπτοντας τον μύθο ότι οι όμορφες δεν είναι έξυπνες. Μιλούσε, άλλωστε, με ευφράδεια Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Τη δεκαετία του '30 έγινε και πάλι πρωτοσέλιδο, όταν ντυμένη άνδρας παραβίασε το άβατο του Αγίου Όρους για να γνωρίσει την απαγορευμένη για τις γυναίκες Αθωνική Πολιτεία.

Η Αλίκη Διπλαράκου καλοπαντρεύτηκε δύο φορές. Την πρώτη φορά στις 31 Οκτωβρίου 1932 με τον γάλλο αεροπόρο και επιχειρηματία Πολ - Λουίς Βεγιέρ, με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί, τον Πολ Ανίκ (1933-1998). Ο δεύτερος γάμος της έγινε στις 15 Δεκεμβρίου 1945 με τον άγγλο σερ Τζον Ράσελ, απόγονο του 6ου Δούκα του Μπέντφορντ. Η ελληνίδα καλλονή, που έλαβε τον τίτλο της Λαίδης, απέκτησε μαζί του δύο παιδιά, την Τζορτζιάνα - Αλεξάνδρα (1947) και τον Αλεξάντερ Τσαρλς Τόμας (1950).

Η Αλίκη Διπλαράκου έφυγε από τη ζωή στις 30 Οκτωβρίου 2002.

Από: www.sansimera.gr

De Siris

Μαριάννα Κουράκου

Μαριάννα Κουράκου

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Αυγούστου 1941. Είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια που μεσουράνησε στις δεκαετίες 50-60.

Φιλμογραφία

Η Επιστροφη της Μηδειας (1968)

Θύελλα στο Σπίτι των Ανέμων (1968) [Έλενα]

Ο αλύγιστος (1968)

5 γυναίκες για έναν άνδρα (1967) [Αλέκα Λιακοπούλου] Η κοροϊδάρα (1967) [Μαριάννα Κουράκου]

Σαπίλα και Αριστοκρατία (1967) [Χριστίνα]

Η Αρτίστα (1966) [Χριστίνα]

Ο εξυπνάκιας (1966) [Τζούλια Πανά]

Χαμένη Ευτυχία (1966) [Ελένη]

Επιχείρησις Δούρειος Ιππος (1966)

Αφήστε με να ζήσω (1965) [Άννα]

Κάνε με πρωθυπουργό (1965) [Λίλα Σακοπούλου]

Κατάρα με Δέρνει Βαρειά (1965)

Αδικημένη (1964) [Αγγελική Ανδρέου]

Νυχτοπερπατήματα (1964)

Σε Ποιον να Πω τον Πόνο μου (1964) [Μαρίνα Μαρή]

Ο Δρόμος με τα Κόκκινα Φώτα (1963)

Πολιορκία (1963) [Μυρτώ]

Τα Παλιόπαιδα (1963) [Μαρία]

Τερέζα (1963) [Τερέζα]

Το Μεγάλο Αμάρτημα (1963)

Κλαψε Φτωχη μου Καρδια (1962) [Ρενα]

Ο Γερο-Δήμος (1962) [Χρυσαυγή]

Οιδιπους Τυραννος (1958) [Χορος]

De Siris

27 Αυγούστου Σαν Σήμερα

27 Αυγούστου Σαν Σήμερα

27 Αυγούστου 1998 - Αποφράδα Πέμπτη για το ελληνικό χρηματιστήριο. Η κατάρρευση της ρωσικής οικονομίας και η αδυναμία ανόρθωσης της ιαπωνικής οδηγούν σε ρευστοποιήσεις τους ξένους επενδυτές, με αποτέλεσμα ο γενικός δείκτης να πέσει κατά 7,7%. Αρνητικό ρεκόρ όλων των εποχών στη Σοφοκλέους.

Γεγονότα

479 π.Χ. – Η Μάχη των Πλαταιών: 100.000 Έλληνες υπό τον Σπαρτιάτη στρατηγό Παυσανία συντρίβουν 300.000 Πέρσες υπό τον στρατηγό Μαρδόνιο. Την ίδια μέρα διεξάγεται και η Ναυμαχία της Μυκάλης όπου ο Ελληνικός στόλος καταστρέφει τον Περσικό.

443 - Τα Βυζαντινά στρατεύματα ηττώνται στην Φιλιππούπολη από τους Ούννους του Αττίλα.

1660 - Τα βιβλία του άγγλου φιλόσοφου Τζον Μίλτον καίγονται στην πυρά στο Λονδίνο, επειδή ο συγγραφέας άσκησε κριτική στο βασιλιά Κάρολο Β'.

1906 - Φονεύεται από Κομιτατζήδες ο Οπλαρχηγός Παπασταύρος Τσάμης κοντά στα Καλύβια Λάκκου (περιοχή όρους Βιτσίου).

1912 - Ο αμερικανός συγγραφέας Έντγκαρ Ράις Μπάροους δημοσιεύει την πρώτη περιπέτεια με ήρωα τον Ταρζάν. Τίτλος της «Ο Ταρζάν των Πιθήκων».

1912 - Ο φόβος του πολέμου πλανιέται στα Βαλκάνια. Το φιλοπόλεμο ρεύμα στη Βουλγαρία ανησυχεί Γαλλία και Ρωσία. Η Τουρκία ζήτα την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων.

1919 - Οι αντιπροσωπείες της Ελλάδας, της Σερβίας και της Ρουμανίας διαμαρτύρονται στη Διάσκεψη της Ειρήνης για την εύνοια της Αμερικής υπέρ της Βουλγαρίας.

1920 - Η Βουλή τιμά τη μνήμη του Ίωνα Δραγούμη, ο οποίος δολοφονήθηκε στις αρχές του μήνα στην Αθήνα.

1922 - Τα τελευταία ελληνικά τμήματα εγκαταλείπουν την Σμύρνη. Στις 11 π.μ. εμπροσθοφυλακή του τουρκικού ιππικού, εισέρχεται στην Σμύρνη, ενώ τις βραδυνές ώρες φθάνει και μια μεραρχία πεζικού. Οι Τούρκοι πυρπολούν την πόλη και προβαίνουν σε σφαγές του ελληνικού πληθυσμού της. Μεταξύ των σφαγιασθέντων ήταν και ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος. Η πυρκαϊά συνεχίζεται μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου, μεταβάλλοντας την πόλη σε σωρό ερειπίων.

1949 - Πέφτει ο Γράμμος. Τέλος του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα.

1960 - Υπογράφεται στην Αθήνα συμφωνία με τη γαλλική Πεσινέ, που προβλέπει τη δημιουργία μιας μεγάλης βιομηχανίας για παραγωγή 100.000 τόνων αλουμίνας. Η συμφωνία αυτή αφορά στην πρώτη μεγάλη ξένη επένδυση στη χώρα.

1993 - Με σύσταση του Υπουργείου Υγείας, σε επιφυλακή βρίσκονται όλες οι υγειονομικές μονάδες σε Αττική, Λάρισα και Αιτωλοακαρνανία λόγω του καύσωνα.

1994 - Η Βουλή του καθεστώτος Ντενκτάς ανακαλεί τις προηγούμενες αποφάσεις της, που προβλέπουν ομοσπονδιακή λύση στο Κυπριακό.

1998 - Αποφράδα Πέμπτη για το ελληνικό χρηματιστήριο. Η κατάρρευση της ρωσικής οικονομίας και η αδυναμία ανόρθωσης της ιαπωνικής οδηγούν σε ρευστοποιήσεις τους ξένους επενδυτές, με αποτέλεσμα ο γενικός δείκτης να πέσει κατά 7,7%. Αρνητικό ρεκόρ όλων των εποχών στη Σοφοκλέους.

2004 - Η Μιρέλα Μανιάνι κατακτά το χάλκινο μετάλλιο στον ακοντισμό στους Ολυμπιακούς αγωνές του 2004 στην Αθήνα.

Γεννήσεις

1770 - Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ ή Έγελος, Γερμανός φιλόσοφος

1858 - Γκιουζέπε Πεάνο, Ιταλός μαθηματικός

1874 - Καρλ Μπος, Γερμανός χημικός και μηχανικός, βραβείο Νόμπελ

1905 - Άρης Βελουχιώτης , Έλληνας ηγέτης της αντιστασιακής οργάνωσης Απελευθέρωση ελληνική Λαϊκός Στρατός

1908 - Λύντον Τζόνσον, Αμερικανός πολιτικός, 36ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

1928 - Οσάμου Σιμομούρα, Ιάπωνας χημικός (βραβείο Νόμπελ 2008)

1941 - Σεζάρια Έβορα, τραγουδίστρια

1951 - Κρίστοφ Βακερνάγκελ, Γερμανός ηθοποιός και συγγραφέας

1977 - Άντερσον Λουί ντε Σούσα «Ντέκο», Πορτογάλος ποδοσφαιριστής

1986 - Ελ Ζαρ, ποδοσφαιριστής από το Μαρόκο

Θάνατοι

1576 - Τιτσιάνο, Ιταλός ζωγράφος

1922 - Χρυσόστομος Σμύρνης

1965 - Λε Κορμπυζιέ, Ελβετός αρχιτέκτονας του μοντερνισμού

1967 - Μπράιαν Εμπσταϊν, ο μάνατζερ των Beatles.

1981 - Σοφία Μινέικο, σύζυγος του Γεωργίου Παπανδρέου

1990 - Στίβι Ρέι Βον, Αμερικανός μουσικός.

1997 - Σωτηρία Μπέλλου, Ελληνίδα τραγουδίστρια

2001 - Μιχάλης Δερτούζος, ελληνικής καταγωγής «προφήτης» της Πληροφορικής

2005 - Γιώργος Μουζάκης, Έλληνας μουσικοσυνθέτης

2011 - Νίκος Μινάρδος, Έλληνας ηθοποιός.

Συναξαριστής

Μάρτυρος Ανθούσης της νέας.

Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου του θαυματουργού.

Οσίου Ποιμένος επισκόπου Κορδούης (†450) και Λιβερίου πάπα Ρώμης, του ομολογητού.

Εορτολόγιο

Αρκαδία, Αρκάδα, Αρκάδιος, Αρκάδης, Λυμπέρης, Λιμπέρης, Λιμπέριος, Λιβέριος, Λιβέρης, Φανούριος, Φανούρης, Φάνης, Φανή, Φανουρία, Νούρης, Οσιος, Οσία

De Siris

Tarzan

Ταρζάν 

Ο Ταρζάν είναι μυθιστορηματικός ήρωας, που γεννήθηκε από τη πέννα του αμερικανού συγγραφέα Έντγκαρ Λι Μπάροους (1875 - 1950). Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1912 στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού All Story, αλλά έγινε παγκοσμίως γνωστός από τον κινηματογράφο και τον ολυμπιονίκη της κολύμβησης Τζόνι Βαϊσμίλερ, που τον ενσάρκωσε στη μεγάλη οθόνη.

Σύμφωνα με τον Μπάροους, ο Ταρζάν ήταν γιος του βρετανού λόρδου και της λαίδης Γκρέιστοκ, που αιχμαλωτίστηκαν από πειρατές σ' ένα ταξίδι τους στη Δυτική Αφρική. Οι γονείς του πέθαναν όταν ήταν μωρό και την ανατροφή του ανέλαβαν οι Μανγκάνι, μια φυλή γοριλλών. Του έδωσαν το όνομα Ταρζάν, που στη γλώσσα τους σημαίνει λευκός άνθρωπος. Το πραγματικό του όνομα ήταν Τζον Κλέιτον, λόρδος του Γκρέιστοκ.

Ως νεαρός, ο Ταρζάν γνώρισε την Τζέιν Πόρτερ και την οικογένειά της, που είχαν μια ανάλογη περιπέτεια με αυτή των γονιών του. Η καρδιά του σκίρτησε για τη νεαρή αμερικανίδα και όταν αυτή επέστρεψε στην πατρίδα της, ο Ταρζάν άφησε τη ζούγκλα για να αναζητήσει την πρώτη και μοναδική του αγάπη. Παντρεύτηκαν και έζησαν για ένα διάστημα στην Αγγλία, όπου γεννήθηκε και ο μοναχογιός τους Κόρακ. Ο Ταρζάν, απογοητευμένος από την υποκρισία του πολιτισμένου κόσμου, αναζήτησε το νόημα της ζωής, επιστρέφοντας με την οικογένειά του στη ζούγκλα.

Ο Μπάροους προίκισε τον ήρωά του με ασυνήθιστες ικανότητες για έναν κανονικό άνθρωπο. Ο Ταρζάν μπορούσε να σκαρφαλώνει και να στέκεται στα δέντρα, όπως ένας πίθηκος. Με αισθήσεις εξαιρετικές, μπορούσε να μυρίσει τις τροφές από απόσταση ενός μιλίου και να ακούσει και τον παραμικρότερο ήχο από τα δύο μίλια. Η δύναμή του, η ταχύτητά του, τα αντανακλαστικά του και οι κολυμβητικές του ικανότητες ξεπερνούσαν κατά πολύ αυτές του μέσου ανθρώπου.

Αντιμετώπιζε με επιτυχία γορίλες, ρινόκερους, κροκόδειλους, δεινόσαυρους και άλλα μεγάλα ζώα, ενώ λύγιζε με επιτυχία σίδερα και σήκωνε μεγάλα φορτία με το ένα χέρι. Γνώριζε πολύ καλά τη γλώσσα του σώματος και η συνεννόηση με τα ζώα ήταν παχνιδάκι γι' αυτόν. Μπορούσε να γιάνει μόνος τις πληγές του, που άλλους ανθρώπους θα τους είχαν στείλει στον τάφο. Τελικά, έγινε αθάνατος, χάρη στο ματζούνι που του έδωσε ένας μάγος.

Ο Μπάροους έπλασε ένα σχεδόν αψεγάδιαστο ήρωα. Ο Ταρζάν εμφανισιακά ήταν αθλητικός, ψηλός, όμορφος, ηλιοκαμμένος, με γκρι μάτια. Συναισθηματικά ήταν θαρραλέος, σταθερός και πιστός στη σύντροφό του. Διακρινόταν για την εξυπνάδα και το ηθικό του υπόβαθρο, ενώ σε κάθε περίσταση ήταν προστάτης των αδυνάτων. Η φιλοσοφία του μονοδιάστατη: επιστροφή στη φύση. Φορούσε ένα απλό ρούχο από δέρμα πεθαμένου ζώου, που κάλυπτε μόνο τα γεννητικά του όργανα και ήταν ζωσμένος μ' ένα μαχαίρι. Του αρκούσε ένα κλαδί δένδρου για να κοιμηθεί, ενώ έτρωγε ωμό κρέας από ζώα που σκότωνε ο ίδιος. Αν και ήταν ικανός να ζήσει σε μία πολιτισμένη κοινωνία, αυτός προτιμούσε να «αφαιρεί το ισχνό επίχρισμα του πολιτισμού», όπως έγραφε ο Μπάροους.

Ο Ταρζάν, όλα αυτά τα χρόνια, είναι ένας από τους δημοφιλέστερους λογοτεχνικούς ήρωες. Εκτός από τις δεκάδες ιστορίες που έγραψε ο Μπάροους και μετά τον θάνατό του άλλοι συγγραφείς με την άδεια του ιδρύματος Μπάροους, ο Ταρζάν έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο, το θέατρο, την τηλεόραση, τα κόμικς, ενώ έχει παρουσιαστεί σε βιντεοπαιγνίδια και βιου-μάστερ.

Η κριτική αποδοχή δεν συμβάδισε με τη μεγάλη του επιτυχία. Οι κριτικοί δεν συγχώρησαν στον Ταρζάν ότι προερχόταν από τον χώρο της «φτηνής λογοτεχνίας» (pulp fiction), της λεγόμενης και παραλογοτεχνίας. Επιπλέον, ο συγγραφέας του κατηγορήθηκε ότι αναπαρήγαγε στα πρώτα του βιβλία σεξιστικά και ρατσιστικά στερεότυπα για τις γυναίκες και τους μαύρους. Μόνο όταν ο Μπάροους μετακινήθηκε στο Χόλιγουντ έγινε πιο φιλελεύθερος και στα τελευταία βιβλία του Ταρζάν σατίρισε τον σεξισμό και τον ρατσισμό.

Στον κινηματογράφο, ο Ταρζάν έκανε την εμφάνισή του στις 27 Ιανουαρίου 1918, όταν ο σκηνοθέτης Σκοτ Σίντνεϊ μετέφερε στη μεγάλη οθόνη το πρώτο βιβλίο του Μπάροους «Ο Ταρζάν των πιθήκων» (εκδόσεις «Λιβάνη»), με πρωταγωνιστή τον Έλμο Λίνκολν. Μέχρι σήμερα έχουν γυριστεί άλλες 87 ταινίες με ήρωα τον Ταρζάν, που δόξασε και σχεδόν ταυτίστηκε μαζί του ο αμερικανός ολυμπιονίκης της κολύμβησης Τζόνι Βαϊσμίλερ τη δεκαετία του '30.

De Sirs

Σοφία Μινέικο

Σοφία Μινέικο

Η Σοφία Μινέικο γεννήθηκε στην Πάτρα το 1887 και ήταν κόρη του Πολωνού Ζίγκμουντ Μινέικο και της Ελληνίδας Περσεφόνης Μανάρη. Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής (1910).

Παντρεύτηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου, μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας, το 1913 και απέκτησαν μαζί έναν γιο, τον Ανδρέα, επίσης μετέπειτα πρωθυπουργό. Τελικά με τον Γεώργιο Παπανδρέου χώρισε για να παντρευτεί ο πρώτος την διάσημη ηθοποιό της εποχής Κυβέλη.

Στην ιδιοκτησία της βρισκόταν μια μονοκατοικία στο Παλαιό Ψυχικό, στο οποίο διέμεινε η οικογένεια Παπανδρέου μέχρι το 1967 αλλά και ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεώτερος την περίοδο 1986-1990. Το 1991 ο Ανδρέας Παπανδρέου πούλησε την μονοκατοικία στον επιχειρηματία Βλαχουτσίκο.

Το 1997 βρέθηκε μια ιδιόχειρη διαθήκη της Σοφίας Μινέικο με την οποία κληροδοτούσε το σπίτι στα εγγόνια της και όχι στον γιο της. Από τότε η υπόθεση έχει καταλήξει στα δικαστήρια.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 27 Αυγούστου του 1981. Το πατρικό της σπίτι στην Πάτρα βρισκόταν στην πλατεία των Υψηλών Αλωνίων.

De Siris

Stevie Ray Vaughan

Στίβι Ρει Βον

Ο Στίβι Ρει Βον  συχνά αναφερόμενος και με τα αρχικά του SRV, γεννήθηκε στο Ντάλας του Τέξας στις 3 Οκτωβρίου 1954 και σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στο Σικάγο στις 27 Αυγούστου 1990.

Βιογραφία

Στις 3 Οκτωβρίου ή στις 25 Δεκεμβρίου του 1961 (δεν είναι ξεκάθαρο), ο Στιβ παίρνει δώρο μια κιθάρα. Ανάμεσα στα πρώτα τραγούδια που μαθαίνει είναι το Wine, wine, wine και το Thunderbird των Nightcaps. Δύο περίπου χρόνια αργότερα ο Στιβ αγοράζει τον πρώτο του δίσκο. Το Wham Of That Memphis Man του Lonnie Mack και τον παίζει τόσες πολλές φορές που ο πατέρας του τον σπάει από τα νεύρα του. Εκείνη την εποχή ο Στιβ παίρνει και την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα, την παλιά κιθάρα του αδελφού του Jimmie. Τρία χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 1966, ο Doyle Bramhall ακούει για πρώτη φορά τον SRV να παίζει. Την επόμενη χρονιά το γκρουπ του Στιβ εμφανίζεται στο Lee Park στο Ντάλας και ξεκινά να δραστηριοποιείται πέρα σχολικών εκδηλώσεων και πάρτι.

Έως το 1969 έχει καθιερωθεί στη μουσική σκηνή του Όστιν και το καλοκαίρι του 1970, μετά από ένα ατύχημα σε ένα φαστ φούντ όπου εργαζόταν, παραιτείται και αφιερώνει τη ζωή του στη μουσική. Δημιουργεί το πρώτο του ουσιαστικά γκρουπ που άντεξε αρκετό καιρό, με το όνομα Blackbird με τους Stevie & Kim Davis (κιθάρες), Christian dePlicque (φωνητικά), Roddy Colonna & John Huff (τύμπανα), Noel Deis (πλήκτρα) και David Frame (μπάσο). Στις 31 Δεκεμβρίου του 1971, ο Στιβ εγκαταλείπει το σχολείο και μετακομίζει με το συγκρότημά του στο Όστιν, όπου και εμφανίζονται στο μπαρ “Rolling Hills Country Club”, αργότερα μετονομάστηκε “Soap Creek Saloon”, για τα επόμενα επτά χρόνια.

Στα τέλη του 1972, ο Στιβ συμμετέχει στο συγκρότημα Krackerjack για μερικούς μήνες όπου και παίζει με τον μελλοντικό μπασίστα των Double Trouble, Tommy Shannon για πρώτη φορά. Στις 14 Μαρτίου του 1973, ο Στιβ ενώνεται με το συγκρότημα του Marc Benno, Nightcrawlers, το οποίο εκείνο τον καιρό ηχογραφούσε για την δισκογραφική A&M Records. Το άλμπουμ όμως δεν κυκλοφορεί ποτέ. Στο συγκρότημα συμμετείχε επίσης ο Doyle Bramhall που ξεκινά μια συνεργασία 17 ετών με τον Στιβ γράφοντας του τραγούδια. Το 1974 ο Στιβ αποκτά την θρυλική φθαρμένη Stratocaster γνωστή ως “Number One” (νούμερο ένα), την κιθάρα σήμα κατατεθέν του Στιβ για την υπόλοιπη καριέρα του. Στις 31 Δεκεμβρίου του 1974 ο Στιβ γίνεται μέλος των Paul Ray & the Cobras, ενός πολύ δημοφιλούς γκρουπ από το Όστιν και εμφανίζονται κατά μέσον όρο πέντε φορές την εβδομάδα για τα επόμενα δυόμισι περίπου χρόνια.

Στις 7 Φεβρουαρίου του 1977 κυκλοφορούν ένα 45άρι, η πρώτη ουσιαστικά εμφάνιση του Στιβ στη δισκογραφία. (Στα 17 του είχε συμμετάσχει σε μια σχολική παραγωγή με τίτλο "A New Hi") ενώ τον Μάρτιο την ίδιας χρονιάς οι Cobras ψηφίζονται συγκρότημα της χρονιάς στο Όστιν. Τον Σεπτέμβριο του 1977 ο Στιβ εγκαταλείπει τους Cobras για να δημιουργήσει τους Triple Threat Revue με τους: Lou Ann Barton (φωνητικά), W.C. Clark (μπάσο & φωνητικά), Mike Kindred (πλήκτρα) και Fredde Pharoah (τύμπανα). Το Μάιο της επόμενης χρονιάς οι Johnny Reno (σαξόφωνο) και Jackie Newhouse (μπάσο) ενώνονται με τον Στιβ και δημιουργούν τους Double Trouble. Το όνομα είναι εμπνευσμένο από ένα τραγούδι του Otis Rush. Το Σεπτέμβριο του ’78 ο Chris Layton προσχωρεί στις τάξεις του συγκροτήματος και στις 19 Αυγούστου 1979 συμμετέχουν σε μία από τις πρώτες εκτός συνόρων της πολιτείας του Τέξας συναυλία, στο San Francisco Blues Festival. Την επόμενη χρονιά ηχογραφούν το άλμπουμ In the Beginning, από ζωντανή τους εμφάνιση στο Steamboat 1874 στο Όστιν. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1992.

Τον Ιούλιο του 1981, το συγκρότημα εμφανίζεται σε ένα φεστιβάλ έξω από το Όστιν και δημιουργείται ένα βίντεο, το οποίο ο μάνατζερ του συγκροτήματος θα δώσει στον Μικ Τζάγκερ περίπου ένα χρόνο αργότερα. Το αποτέλεσμα ήταν το συγκρότημα να εμφανιστεί ζωντανά σε ένα ιδιωτικό πάρτι των Ρόλινγκ Στόουνς, στις 22 Απριλίου του 1982. Στις 17 Ιουλίου του 1982, ο Στιβ και η παρέα του γίνονται το πρώτο συγκρότημα που εμφανίζεται στο Montreux International Jazz Festival στην Ελβετία, χωρίς δισκογραφική δουλειά ή συμβόλαιο με οποιαδήποτε δισκογραφική εταιρία. Το πλήθος αποδοκιμάζει, ειρωνικά όμως, τo γκρουπ κερδίζει Grammy για την εκτέλεση του κομματιού Texas Flood σε αυτή την εμφάνιση. Σε αυτό το φεστιβάλ ο Στιβ γνώρισε τον David Bowie και τον Jackson Browne. Το Νοέμβριο του 1982, το συγκρότημα ηχογραφεί, αυτό που αργότερα θα κυκλοφορήσει με τον τίτλο «Texas Flood», ύστερα από πρόσκληση του Jackson Browne, ενώ ταυτόχρονα ο Στιβ συμμετέχει (ηχογραφεί την κιθάρα) κατόπιν παράκλησης του David Bowie στο άλμπουμ Let’s Dance, και συμφωνεί να συνοδεύσει τον Bowie στην παγκόσμια περιοδεία του. Αποφασίζει να εγκαταλείψει τελικά, κατά τη διάρκεια των ετοιμασιών, για να ασχοληθεί με το δικό του σχήμα.

Την άνοιξη του 1983, ο διάσημος παραγωγός John Hammond ακούει μια κασέτα από ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος στο Montreux International Jazz Festival του 1982 και επιτυγχάνει τη συμφωνία μεταξύ του γκρουπ και της δισκογραφικής Epic Records. Στις 13 Ιουνίου του 1983 κυκλοφορεί το πρώτο άλμπουμ του Στιβ, με τίτλο Texas Flood. Το Μάιο του 1984 κυκλοφορεί το δεύτερο στούντιο άλμπουμ με τίτλο Couldn’t Stand The Weather παίρνοντας πολύ καλές κριτικές. Την ίδια χρονιά κερδίζει δύο W.C. Handy National Blues Awards, στις κατηγορίες Καλλιτέχνη της χρονιάς και Καλύτερου Μπλουζ Μουσικού της χρονιάς και το 1985 έρχεται η σειρά του Soul to Soul, με τη συμμετοχή ενός καινούργιου μέλους, του Reese Wynans στα πλήκτρα. Τον Ιούλιο του 1986, ηχογραφώντας μια σειρά εμφανίσεων στο ‘Οστιν και το Ντάλας, κυκλοφορεί το άλμπουμ Live Alive τον Νοέμβριο της επόμενης χρονιάς. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1985, κατά τη διάρκεια παγκόσμιας περιοδείας, ο Στιβ καταρρέει στο Ludwigshafen της Γερμανίας από παρατεταμένη χρήση ουσιών.

Ο Στιβ δίνει δύο ακόμη συναυλίες, αλλά οι τελευταίες 13 εμφανίσεις της περιοδείας ακυρώνονται και ο Στιβ μπαίνει σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Ο Στιβ μένει «καθαρός» από τις 13 Οκτωβρίου μέχρι τον πρόωρο θάνατό του το 1990. Στις 6 Ιουνίου του 1989, κυκλοφορεί, κατά πολλούς το καλύτερο άλμπουμ της καριέρας του, το In Step. Η αναγνώριση έρχεται άμεσα, με την απονομή βραβείου Grammy για τον καλύτερο σύγχρονο μπλουζ δίσκο. Ο Στιβ με την μπάντα του περιοδεύουν μαζί με τους Jeff Beck και Joe Cocker. Στις 30 Ιανουαρίου του 1990, ο Στιβ εμφανίζεται στην γνωστή τηλεοπτική εκπομπή του Mtv, Mtv Unplugged, όπου παρουσιάζει τις ακουστικές εκδόσεις των Pride And Joy, Testify και Rude Mood με μια 12-χορδη ακουστική κιθάρα. Την άνοιξη του ’90 ηχογραφεί με τον αδελφό του Τζίμι Βον τον δίσκο Family Style, που κυκλοφορεί στις 25 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Στις 13 Αυγούστου όλα τα άλμπουμ του Στιβ, γίνονται «χρυσά» (500.000 πωλήσεις). Στις 26 Αυγούστου, στο Alpine Village του Γουισκόνσιν, η γνωστότερη συναυλία του Στιβ (“sold out” - 30.000 εισιτήρια), με συμμετοχές των Έρικ Κλάπτον, Μπάντι Γκάι, Τζίμι Βον και Ρόμπερτ Κρέι. Γυρνώντας από τη συναυλία στο Σικάγο, στις 27 Αυγούστου λίγο πριν τη 01:00 π.μ., το ελικόπτερο που μεταφέρει τον Στιβ πέφτει δευτερόλεπτα μετά την απογείωση, σκοτώνοντας τον ίδιο και άλλους τέσσερις επιβαίνοντες. Η έρευνα για την πτώση του ελικοπτέρου απέδωσε την ευθύνη σε λάθη του χειριστή. Στις 11 Μαΐου 1995, ο αδελφός του Τζίμι, μαζί με τους Double Trouble και την αφρόκρεμα της μπλουζ σκηνής (BB King, Eric Clapton, Robert Cray, Buddy Guy, Dr. John, Art Neville, and Bonnie Raitt), δίνουν μια συναυλία προς τιμήν του. Στις 22 Φεβρουαρίου του 2000, ο Στιβ εκλέγεται για να συμπεριληφθεί στο Blues Hall Of Fame όλων των εποχών, και γίνεται ένας από τους μόλις 79 καλλιτέχνες στην λίστα.

Δισκογραφία

Texas Flood (1983)

Couldn’t Stand The Weather (1984)

Soul To Soul (1985)

Live Alive (1986)

In Step (1989)

Family Style (1990)

The Sky Is Crying (1991)

In The Beginning (1992)

Greatest Hits (1995)

Live At Carnegie Hall (1997)

The Real Deal: Greatest Hits Vol. 2 (1999)

Blues At Sunrise (2000)

SRV The Box Set (2000)

Live At Montreux 1982 & 1985 (2001)

The Essential Stevie Ray Vaughan (2002)

Martin Scorsese Presents the Blues: Stevie Ray Vaughan (2003)

Stevie Ray Vaughan & Double Trouble: The Collection (2004)

De Siris

26 Αυγούστου Σαν Σήμερα

26 Αυγούστου Σαν Σήμερα

26 Αυγούστου 2004 - Η εθνική της υδατοσφαίρισης γυναικών κατακτά το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Γεγονότα

1071 - Ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ρωμανός Δ' Διογένης γνωρίζει καταστροφική ήττα στο Μαντζικέρτ της Αρμενίας από τους Σελτζούκους Τούρκους του σουλτάνου Αλπ Αρσλάν.

1346 - Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου οι Άγγλοι νικούν τους Γάλλους στη Μάχη του Κρεσύ.

1789 - Γαλλική Επανάσταση. Η Εθνοσυνέλευση υιοθέτησε τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

1821 - Αγώνας Ανεξαρτησίας. Μάχη Βασιλικών - Φθιώτιδα (2η μέρα), ο Πανουργιάς και ο Γκούρας με 1000 άνδρες νικούν τον Μπαϊράμ Πασά που κατέβαινε από Μακεδονία επί κεφαλής 8.000 ανδρών προκειμένου να ενωθεί με τον Ομέρ Βρυώνη.

1883 - Έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα στο νησί Ρακάτα της Ινδονησίας.

1915 - Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν το Μπρεστ Λιτόφσκ.

1920 - Με τη 19η τροπολογία, που ενσωματώνεται στο Αμερικάνικο Σύνταγμα, δίδεται το δικαίωμα ψήφου στις Αμερικανίδες.

1926 - Έκρηξη κινήματος: ο Γεώργιος Κονδύλης ανατρέπει το δικτατορικό καθεστώς του Θ. Πάγκαλου.

1940 - Η RAF βομβαρδίζει το Βερολίνο σε αντίποινα των αεροπορικών επιθέσεων της ναζιστικής Γερμανίας στο Λονδίνο.

1949 - Η 9η Μεραρχία Πεζικού υπερκεράζει τη γραμμή άμυνας των ανταρτών, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και εισχωρεί στο μετόπισθεν κατά μήκος των αλβανικών συνόρων.

1959 - Η British Motor Corpration παρουσιάζει το αυτοκίνητο Mini Cooper, που σχεδίασε ο ελληνικής καταγωγής βρετανός Άλεκ Ισιγκόνις.

1978 - Ο καρδινάλιος της Βενετίας Αλμπίνο Λουτσιάνι (Albino Luciani) εκλέγεται Πάπας Ιωάννης Παύλος Α'. Η Παποσύνη του θα διαρκέσει μόλις 33 ημέρες, καθώς θα αποβιώσει από καρδιακή προσβολή.

1982 - Η κυβέρνηση της Αργεντινής ήρε την απαγόρευση των πολιτικών κομμάτων της χώρας.

2003 - Δημοσιοποιείται ότι ο αριθμός των Αμερικανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στο Ιράκ από την ημέρα που ο Πρόεδρος Τζώρτζ Μπούς των ΗΠΑ κήρυξε το τέλος του πολέμου, 1 Μαΐου 2003, ξεπέρασε τον αριθμό των νεκρών εκείνου κατά τη διάρκεια του πολέμου.

2004 - Η εθνική της υδατοσφαίρισης γυναικών κατακτά το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

2007 - Για τρίτη ημέρα συνεχίζονται οι πυρκαγιές σε όλη την επικράτεια της Ελλάδας. Οι νεκροί υπερέβησαν τους 50.

Γεννήσεις

1743 - Αντουάν Λαβουαζιέ, Γάλλος χημικός, επονομαζόμενος και «πατέρας της Χημείας»

1850 - Σαρλ Ρομπέρ Ρισέ, Γάλλος φυσιολόγος βραβευμένος με Νόμπελ

1882 - Τζέιμς Φρανκ, Γερμανοαμερικανός φυσικός βραβευμένος με Νόμπελ

1910 - Μητέρα Τερέζα, φιλάνθρωπος

1933 - Ρόμπερτ Τσάρτοφ, Αμερικανός παραγωγός ταινιών

1943 - Δάκης, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Βρασίδα Χαραλαπίδη, ποπ τραγουδιστής.

1951 - Έντουαρντ Βίτεν, Αμερικανός φυσικός

1980 - Μανόλης Παπαμακάριος, Έλληνας καλαθοσφαιριστής

1981 - Βαγγέλης Μόρας , Έλληνας ποδοσφαιριστής

1981 - Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Έλληνας καλαθοσφαιριστής

Θάνατοι

1212 - Μιχαήλ Δ΄ Αυτωρειανός, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

1865 - Γιόχαν Φραντς Ένκε, Γερμανός αστρονόμος

1974 - Τσαρλς Λίντμπεργκ, Αμερικανός πρωτοπόρος αεροπόρος

1975 - Χαϊλέ Σελασιέ, αυτοκράτορας της Αιθιοπίας.

1980 - Τεξ Έιβερι, Αμερικανός σχεδιαστής κινουμένων σχεδίων

1986 - Τεντ Νάιτ , Αμερικανός ηθοποιός

1987 - Γκέοργκ Γουίτιγκ , Γερμανός χημικός, βραβευμένος με Νόμπελ

1989 - Ίρβινγκ Στόουν, Αμερικανός συγγραφέας, γνωστός για τις μυθιστορηματικές του βιογραφίες

1990 - Μινόρου Χόντα, Ιάπωνας ερασιτέχνης αστρονόμος με πολλές ανακαλύψεις

1998 - Φρέντερικ Ρέινς , Αμερικανός φυσικός, Βραβείο Νόμπελ δαφνοστεφής

Συναξαριστής

Των εν Νικομήδεια δια ξίφους τελειωθέντων Αδριανού και Ναταλίας (†δ΄αι.). Ο άγιος Αδριανός, ο οποίος έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, ήταν παντρεμένος με την Ναταλία. Μία μέρα λοιπόν είδε 23 χριστιανούς, να είναι έτοιμοι να μαρτυρήσουν για την πίστη τους. Ο Αδριανός εντυπωσιάστηκε από αυτά πού άκουσε και δήλωσε στους ειδωλολάτρες ότι είναι κι αυτός χριστιανός. Αμέσως τον έπιασαν και τον έκλεισαν στην φυλακή. Εκεί πήγε η Ναταλία να του συμπαρασταθεί και να του πει να μην λυγίσει. Στην συνέχεια, αφού υπέμεινε πολλά και φρικτά βασανιστήρια παρέδωσε το πνεύμα του. Αξιοσημείωτο είναι, ότι όταν οι ειδωλολάτρες επιχείρησαν να του κάψουν το σώμα, ξέσπασε μία δυνατή νεροποντή η οποία έσβησε τη φωτιά. Το σώμα του ενταφιάστηκε από την γυναίκα του την Ναταλία, η οποία μετά από λίγο καιρό κηδεύτηκε δίπλα του, αφού μαρτύρησε και αυτή για τον Χριστό.

Ανατολίου, Ανθίμου, Αντιόχου, Γεντηλίου, Ελευθερίου, Ερμογένους, Ευηθίου, Ευρετού, Ευτυχίου, Θεαγώνη, Θεοδώρου, Θύρσου, Ιωάννου, Καρτερίου, Κλαυδίου, Κυριάκου, Μαρδωνίου, Μαρίνου, Μηνωδίου, Πλάτωνος, Συνετού, Τρωαδίου και Φαρετρίου. Μαρτύρων Αδριανού, Αττικού και Σισινίου.

Οσίων Ιβιστίωνος, Ιωάσαφ υιού βασιλέως Αιθιοπίας Αβενίρ. Τιθόη, του εν τω «Ευεργετινώ».

Εορτολόγιο

Αδριανή, Αδριάνα, Αντριάνα, Ανδριάννα, Ανδριαννή, Αδριανός, Ναταλία, Ναταλίνα, Ναταλή, Νάταλι

De Siris