Γιώργος Φούντας

Γιώργος Φούντας

Ο Γιώργος Φούντας γεννήθηκε το 1925 και πέθανε στις 28 Νοεμβρίου 2010, ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1925 στο Μαυρολιθάρι της Παρνασσίδας στην Φωκίδα. Μετά το θάνατο στενού του φίλου, αποφάσισε να ασχοληθεί με την ηθοποιία. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών. Έπαιξε για κάποια χρόνια ποδόσφαιρο στην ΑΕΚ.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στο "Νυφιάτικο τραγούδι" και στον κινηματογράφο στην ταινία "Τα Χειροκροτήματα" το 1944. Βραβεύτηκε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τις χρονιές 1966 και 1967 για την ερμηνεία του στις ταινίες Με τη λάμψη στα μάτια και Πυρετός στην άσφαλτο.

Έμεινε ιδιαίτερα γνωστή στον κόσμο η τελευταία σκηνή από την ταινία Στέλλα με τη Μελίνα Μερκούρη, όταν εκφωνούσε την περίφημη ατάκα: "Φύγε, Στέλλα, κρατάω μαχαίρι!" (σκηνή που σατιρίστηκε στην ταινία Straight Story του 2006), ενώ συμμετείχε και στο Ποτέ την Κυριακή.

Εμφανίστηκε και στην τηλεόραση το 1975, στην τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ν. Καζαντζάκη "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται".

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έπασχε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Aπεβίωσε στις 28 Νοεμβρίου 2010 σε ηλικία 85 ετών.

Συμμετοχές

Κινηματογράφος

Λεβέντες της Θάλασσας (1997)

Μολυσμένα ύδατα (1987)

Το κορίτσι της Μάνης (1986)

17 Σφαίρες για έναν Άγγελο (1981)

Έξοδος Κινδύνου (1980)

Ο μεγάλος Ένοχος (1970)

Η Λεωφορος της Προδοσιας (1969)

Ο Αντάρτης του Βάλτου (1969)

Ο Πρόσφυγας (1969)

Πολύ αργά για Δάκρυα (1968)

Πυρετός στην Άσφαλτο (1967)

Τρούμπα `67 (1967)

Με τη Λάμψη στα Μάτια (1966)

Ο Ψαρόγιαννος (1966)

Οι Στιγματισμένοι (1966)

Επαναστάτης (1965)

Αλέξης Ζορμπάς (1964)

Ανεμοστρόβιλος (1964)

Κραυγή (1964)

Ο Κράχτης (1964)

Το Κορίτσι της Κυριακής (1964)

Αμέρικα Αμέρικα (1963)

Ζήλεια (1963)

Κάθαρμα (1963)

Πολιορκία (1963)

Τα κόκκινα Φανάρια (1963)

Η μεγάλη Θυσία (1962)

Προδομένη Αγαπη (1962)

Η Κατάρα της Μάνας (1961)

Αν ήξερες Παιδί μου (1960)

Αντίο Ζωή (1960)

Η Αυγή του Θριάμβου (1960)

Λύτρωσέ με Αγάπη μου (1960)

Πόθοι στα Στάχυα (1960)

Ποτέ την Κυριακή (1960)

Η Ζαβολιάρα (1959)

Γαλήνη (1958)

Γερακίνα (1958)

Η Λίμνη των Πόθων (1958)

Μόνο για μια Νύχτα (1958)

Άσσοι του Γηπέδου (1956)

Το Κορίτσι με τα Μαύρα (1956)

Μαγική πόλη (1955)

Στέλλα (1955)

Ανοιχτή Θάλασσα (1954)

Γυναίκες δίχως Άντρες (1954)

Ο Άνεμος του Μίσους (1954)

Το Κορίτσι της Γειτονιάς (1954)

Η μαύρη Γη (1952)

Νεκρή Πολιτεία (1951)

Καταδρομή στο Αιγαίον (1946)

Χειροκροτήματα (1944)

Τηλεόραση

Γόβα στιλέτο (1993)

Κούρσα του θανάτου (1982)

Έξοδος κινδύνου (1978)

Γαλήνη (1976)

Κατοχή (1973)

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1975)

Στον αργαλειό του φεγγαριού (1985)

De Siris

27 Νοεμβρίου Σαν Σήμερα

27 Νοεμβρίου Σαν Σήμερα

27 Νοεμβρίου 1942 - Αποσπάστηκαν από την 335 Βασιλική Ελληνική Μοίρα Διώξεως εννέα χειριστές) : Υποσμηναγοί Δ. Θεοδοσιάδης, Ε. Καραμολέγκος, Κ. Παναγόπουλος, Ι. Παπακώστας και Γ. Μουζόπουλος, Ανθυποσμηναγός Ηλ. Καρταλαμάκης, Αρχισμηνίας Γ. Παπαϊωάννου και Επισμηνίες Δ. Σπυρίδωνος και Μ. Σκλήρη και αποτέλεσαν τη βάση της 336 Μοίρα που συγκροτήθηκε τρεις μήνες αργότερα.

Γεγονότα

1095 - Στο Συμβούλιο του Κλερμόν στη Γαλλία, ο Πάπας Ουρβανός Β' ανακηρύσσει την Α' Σταυροφορία.

1582 - Ο θεατρικός συγγραφέας Γουίλιαμ Σαίξπηρ παντρεύεται την ηθοποιό Αν Χάθαγουεϊ.

1868 - Ο παλαίμαχος αγωνιστής Δημήτριος Πετροπουλάκης, αρχηγός εθελοντικού σώματος Μανιατών 1.000 ανδρών, συνοδευόμενος και από το γιο του Λεωνίδα, από το Γύθειο, αποβιβάζεται στον όρμο κοντά στα χωράφια Μυλοποτάμου Κρήτης, για να ενισχύσει τον αγώνα στο νησί.

1895 - Στο χωριό Βρύσες του Αποκορώνου γίνεται πρώτη σύγκρουση των επαναστατών της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής εναντίον δυνάμεως του Τουρκικού Στρατού 3.000 αντρών υπό τον Ταγιάρ Πασά. Μετά από σκληρή μάχη, που κράτησε όλη την ημέρα, οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, εγκαταλείποντας 200 νεκρούς και τραυματίες.

1895 - Ο επιχειρηματίας Άλφρεντ Νόμπελ ανακοινώνει τη θεσμοθέτηση επιστημονικών βραβείων, που θα φέρουν το επώνυμό του.

1912 - Η Αλβανία παρουσιάζει τη νέα σημαία της, τον δικέφαλο αετό σε φόντο κόκκινο. Πρόκειται για την πολεμική σημαία των Βυζαντινών.

1914 - Καταστρεπτικός σεισμός πλήττει τη Λευκάδα αφήνοντας 16 νεκρούς. Ακολούθησε τσουνάμι.

1942 - Αποσπάστηκαν από την 335 Βασιλική Ελληνική Μοίρα Διώξεως εννέα χειριστές) : Υποσμηναγοί Δ. Θεοδοσιάδης, Ε. Καραμολέγκος, Κ. Παναγόπουλος, Ι. Παπακώστας και Γ. Μουζόπουλος, Ανθυποσμηναγός Ηλ. Καρταλαμάκης, Αρχισμηνίας Γ. Παπαϊωάννου και Επισμηνίες Δ. Σπυρίδωνος και Μ. Σκλήρη και αποτέλεσαν τη βάση της 336 Μοίρα που συγκροτήθηκε τρεις μήνες αργότερα.

1950 - Προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Νάχα της Οκινάουα το 13ο Σμήνος Μεταφορών με αεροσκάφη C-47 Dakota, που είχε αναχωρήσει από την Ελλάδα στις 11 του μήνα. Αυτός ήταν ο τελευταίος σταθμός της διαδρομής του για την μακρινή Κορέα.

1965 - Η Γαλλία εκτοξεύει τον πρώτο δορυφόρο της και γίνεται η τρίτη διαστημική χώρα, μετά τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ

1967 - Οι Beatles κυκλοφορούν το άλμπουμ τους «Magical Mystery Tour».

1971 - Το σοβιετικό διαστημόπλοιο Mars 2 προσεδαφίζεται στον πλανήτη Άρη.

1996 - Η ελληνική κυβέρνηση αντιδρά στην έκθεση του ΟΗΕ για τις θρησκευτικές ελευθερίες στην Ελλάδα, η οποία αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και οι μουσουλμάνοι της Θράκης.

2005 - Η πρώτη μερική μεταμόσχευση προσώπου σε άνθρωπο ολοκληρώνεται με επιτυχία στην Αμιένη.

2007 - Ολοκληρώνεται το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, με οκτώ βραβεία για την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Ελ Γκρέκο».

Γεννήσεις

1701 - Άντερς Κέλσιος, Σουηδός αστρονόμος.

1874 - Χαΐμ Βάισμαν, ο πρώτος πρόεδρος του κράτους του Ισραήλ.

1903 - Λαρς Ονσάγκερ, Νορβηγός χημικός (τιμημένος με βραβείο Νόμπελ 1968).

1928 - Αλέκος Αλεξανδράκης, Έλληνας ηθοποιός.

1940 - Μπρους Λι, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Λιου Γιουέν Καμ, κινεζικής καταγωγής αμερικανού ηθοποιού, που διακρίθηκε σε ταινίες καράτε.

1942 - Τζίμι Χέντριξ, Αμερικανός κιθαρίστας.

1947 - Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ, Πρόεδρος του Τζιμπουτί.

1951 - Τζέιν Κένεντι, Αμερικανίδα ηθοποιός, η πρώτη Αφροαμερικανή που κόσμησε το εξώφυλλο του ανδρικού περιοδικού Playboy, τον Ιούλιο του 1981.

1960 - Γιούλια Τιμοσένκο, πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας.

1973 - Έβαν Καράτζιας, ελληνικής καταγωγής αμερικανός κατσέρ.

Θάνατοι

602 - Μαυρίκιος, Βυζαντινός αυτοκράτορας

1895 - Αλέξανδρος Δουμάς (υιός), Γάλλος συγγραφέας.

1936 - ΒασίλειοςΖαχάρωφ, Έλληνας επιχειρηματίας

1953 - Ευγένιος O'Nηλ, Αμερικανός συγγραφέας βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1936.

1977 - Επαμεινώνδας Πετραλιάς, μία από τις κυρίαρχες φυσιογνωμίες του Διεθνούς Ολυμπιακού κινήματος.

1983 - Κώστας Μεντής, Έλληνας ηθοποιός.

1984 - Στέλιος Ξεφλούδας, Έλληνας συγγραφέας και κριτικός.

1984 - Μανόλης Μπαντουβάς, Κρητικός αγωνιστής, σε βαθιά γεράματα.

1987 - Γρηγόριος Κασιμάτης, ακαδημαϊκός και σύμβουλος του πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ανδρέα Παπανδρέου.

1990 - ΒασίληςΞανθόπουλος, Έλληνας φυσικός

1996 - Γιάννης Μαυροειδάκος, Έλληνας αθλητικογράφος, από καρδιακή προσβολή.

2000 - Άγγελος Ηλιόπουλος, Έλληνας δημοσιογράφος.

2003 - Γιάγκος Πεσμαζόγλου, Υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση της εθνικής ενότητας (1974), ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος ΚΟΔΗΣΟ.

2011 - Βαγγέλης Λιβαδάς, Έλληνας θεατρικός επιχειρηματίας. 

Συναξαριστής

Μεγαλομάρτυρος Ιακώβου του Πέρσου († 421). Ο άγιος Ιάκωβος έζησε τον 4ο αι. επί βασιλέως Αρκαδίου. Ζούσε στη Βηθλαδά της Περσίας και καταγόταν από επιφανές γένος. Ήταν φίλος με το βασιλιά των Περσών, Ισδιγέρδη. Παρασυρμένος από αυτή τη φιλία του, ο Ιάκωβος απαρνήθηκε την πίστη του στο Χριστό. Για να ευχαριστήσει τον Ισδιγέρδη, άφησε τον εαυτό του να χαθεί μέσα στην ψευδαίσθηση του πλούτου των ανακτόρων. Όταν το έμαθαν αυτό η μητέρα και η γυναίκα του, οι οποίες ήταν ευσεβείς και πιστές χριστιανές λυπήθηκαν και εξοργίστηκαν. Και οι δύο λοιπόν τον επιπλήξανε για τη στάση του και του δήλωσαν ότι δεν ήθελαν καμία σχέση μαζί του. Αυτό το πλήγμα, επανέφερε τον Ιάκωβο στον ίσιο δρόμο. Τον έκανε να διαπιστώσει το χάσμα το οποίο δημιούργησε. Έτσι ο Ιάκωβος αποφάσισε να εξαγνίσει το ατόπημά του και να επανέλθει στον δρόμο του Θεού. Μετά από την απόφαση αυτή, πήγε στον βασιλιά και ομολόγησε μπροστά του την μία και αληθινή πίστη στον Χριστό. Ο Ισδιγέρδης εξεπλάγη γι` αυτή την αλλαγή του Ιακώβου και προσπάθησε να τον μεταπείσει. Ο Ιάκωβος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του και γι` αυτό διατάχθηκε να τον βασανίσουν. Μαρτύρησε με ακρωτηριασμό των άκρων του και κατόπιν με αποκεφαλισμό.

Οσίων Μωυσέως, Ναθαναήλ, Πινουφρίου και Ιακώβου του Ρώσου.

De Siris

Γιάγκος Πεσμαζόγλου

Γιάγκος Πεσμαζόγλου

Ο Γιάγκος (Ιωάννης) Πεσμαζόγλου γεννήθηκε το 1918 και πέθανε στις 27 Νοεμβρίου 2003. Ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, οικονομολόγος και πολιτικός.

Γεννήθηκε στη Χίο και ήταν γιος του Στέφανου Πεσμαζόγλου και εγγονός του Ιωάννη Πεσμαζόγλου. Αποπεράτωσε τις σπουδές του στο Βαρβάκειο και σπούδασε νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου πήρε και το διδακτορικό του. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στην Αγγλία όπου έκανε το διδακτορικό του στα οικονομικά. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εκλέχτηκε υφηγητής της πολιτικής οικονομίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια καθηγητής για να τεθεί σε διαθεσιμότητα το 1968 απο το διδακτορικό καθεστώς της Χούντας που επικρατούσε εκείνη την εποχή.

Την περίοδο 1951-1955 διετέλεσε γενικός διευθυντής του υπουργείου συντονισμού στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου ενώ απο το 1955 εργαζόταν ως οικονομικός σύμβουλος στην τράπεζα της Ελλάδος, απ'όπου όμως παραιτήθηκε, έχοντας την θέση του υποδιοικητή, το 1967 εξαιτίας της Χούντας. Το 1958 ηγήθηκε της ελληνικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ. Το 1972 εξορίστηκε απο το δικτατορικό καθεστώς στη Δεσκάτη Γρεβενών και στο Θέρμο Τριχωνίδος ενώ τον επόμενο χρόνο συνελήφθη και φυλακίστηκε.

Με την κατάρρευση της Χούντας, το 1974, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου οικονομικών στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας και έλαβε συμμετοχή στις εκλογές του 1974 με το ψηφοδέλτιο της Ένωσης Κέντρου, με το οποίο και εκλέχτηκε βουλευτής. Το 1975 διορίστηκε απο την βουλή των Ελλήνων πρόεδρος της επιτροπής ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Επανεκλέχτηκε το 1977 με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου ενώ το 1979 ίδρυσε το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, με το οποίο συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 1981, οπότε και εξελέγη ευρωβουλευτής. Αποχώρησε το 1984 απο το κόμμα, καθώς απέτυχε να εκλεγεί ευρωβουλευτής, για να εκλεγεί βουλευτής το 1985 ως ανεξάρτητος στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Το 1989 ηγήθηκε του ευρωψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας εκλεγόμενος για άλλη μια φορά ευρωβουλευτής. Το 1994 εκπροσώπησε την Ελλάδα για τελευταία φορά στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Ο Πεσμαζόγλου έχει τιμηθεί πολλάκις απο την πολιτεία και απο άλλους φορείς. Το 1992 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποία το 1996 χρημάτισε πρόεδρος. Το 1977 τιμήθηκε από την ελληνική πολιτεία με το Μεγαλόσταυρο του Φοίνικος και το ίδιο έτος αναγορεύθηκε Άρχων μέγας ρήτωρ του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Επίσης ήταν πρόεδρος της εταιρείας μελέτης ελληνικών προβλημάτων, η οποία διαλύθηκε το 1972 απο τη Χούντα. Το 1975 έλαβε μέρος σε συγκέντρωση της λέσχης Bilderberg.

Απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου 2003 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών. Ο επικήδιός του εκφωνήθηκε απο τον ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Δρακάτο. Ήταν παντρεμένος με την Μιράντα Οικονόμου και είχε δύο γιους, τον Στέφανο και το Βασίλη Πεσμαζόγλου.

De Siris

Στέλιος Ξεφλούδας

Στέλιος Ξεφλούδας

Ο Στέλιος Ξεφλούδας γεννήθηκε το 1902 και πέθανε στις 27 Νοεμβρίου 1984. Ήταν Έλληνας συγγραφέας.

Βιογραφία

Γεννημένος στην Άμφισσα, το 1902, ο Στέλιος Ξεφλούδας πολιτογραφήθηκε εξαρχής ως ένας από τους πεζογράφους της Θεσσαλονίκης, αυτούς που συσπειρώθηκαν γύρω από το περιοδικό της πόλης, Μακεδονικές Ημέρες και καλλιέργησαν την αφηγηματική τεχνική του "εσωτερικού μονολόγου".

Ο Ξεφλούδας ξεκίνησε τις φιλολογικές σπουδές του στην Αθήνα και την περίοδο 1928-1930 βρίσκεται στο Παρίσι για να τις ολοκληρώσει. To 1930 έρχεται στη Θεσσαλονίκη για να εργαστεί ως καθηγητής και την ίδια χρονιά εκδίδει το πρώτο βιβλίο, Τα τετράδια του Παύλου Φωτεινού, το οποίο θα θεωρηθεί από την κριτική ως αντιπροσωπευτικό και πρώτο δείγμα της τεχνικής που είναι γνωστή ως "εσωτερικός μονόλογος".

Πλοκή χαλαρή ως ανύπαρκτη, αδιάκοπη και ανεξέλεγκτη καταγραφή σκέψεων και αναμνήσεων με τη ροή που οι ίδιες έχουν, αποστασιοποιήσει μ΄ένα λόγο από τις τεχνικές του "αστικού μυθιστορήματος¨ που καλλιέργησε η αθηναϊκή "γενιά του ΄30¨ είναι τα χαρακτηριστικά που εν γένει σηματοδοτούν τη νεοτερική γραφή, που αντικατοπτρίζεται όντως στο βιβλίο του Ξεφλούδα, με θεματικό υλικό την περίοδο που έμεινε στο Παρίσι.

Δύο χρόνια μετά, το 1932, εκδίδεται στην Θεσσαλονίκη το περιοδικό Μακεδονικές Ημέρες, στις σελίδες του οποίου θα φιλοξενηθούν έκτοτε ακόμη πιο αντιπροσωπευτικά, αλλά και αξιόλογα, δείγμα γραφής αυτού του είδους. Στους βασικούς συνεργάτες το συγκαταλέγεται και ο Ξεφλούδας, ο οποίος την ίδια χρονιά (1932) θα εκδώσει το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο Εσωτερική Συμφωνία, όπου η αφήγηση εμπλέκει συνειδητό και υποσυνειδητό, ενώ μια ρέουσα ποιητική γλώσσα και η διαφαινόμενη ευαισθησία καθιστούν το βιβλίο ένα από τα καλύτερα επιτεύγματα του συγγραφέα.

Σε ένα παρόμοιο αναμνησιολογικό κλίμα θα κινηθούν τα επόμενα δύο βιβλία του Ξεφλούδα, Εύα (1834) και Κύκλος (1940). Κατά την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου ο συγγραφέας υπηρετεί ως αξιωματικός στο μέτωπο. Η εμπειρία του πολέμου θα τον σημαδέψει βαθιά και θα αποτελέσει το θεματικό υλικό για τα μεταπολεμικά βίβλια τον Άνθρωποι του μύθου (1944) αλλά και (εν μέρει) για το Οδυσσέας χωρίς Ιθάκη (1957), το οποίο θα αποσπάσει και το Β΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος της επόμενης χρονιάς. Θα ακολουθήσουν τα "μυθιστορήματα" (ο όρος επιβάλλεται να μπει σε εισαγωγικά λόγω των σταθερών τεχνικών προτιμήσεων του συγγραφέα) Εσύ ο κύριος Χ κι ένας μικρός πρίγκιπας (1960, Α΄ Κρατικό Βραβείο) Μέρες μέσα στο σκοτάδι (1982). Όσο περνά ο καιρός, ο Ξεφλούδας αλλάζει θεματική, αντλεί από σύγχρονα βιώματα και γεγονότα, τα οποία προσπαθεί να συμβιβάσει με τη αφηγηματική τεχνική που έχει υιοθετήσει, μέχρις ενός σημείου βέβαια. Μολονότι τα ύστερα βιβλία του παρουσιάζουν ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον μέσο αναγνώστη, διαθέτοντας άλλωστε σοβαρές αξιώσεις, η προπολεμική παραγωγή του, με τον μελαγχολικό και εσωστρεφή της χαρακτήρα, ασκεί μια ιδιαίτερη γοητεία.

Ο Στέλιος Ξεφλούδας συνέγραψε επίσης τα μελετήματα Νιρβάνας, Χρηστομάνος και άλλοι (1953), Το νεοελληνικό μυθιστόρημα (γραμμένο στα Γαλλικά, 1953), Το σύγχρονο μυθιστόρημα (1955). Απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου του 1984.

Επιλεγμένα έργα

Τα τετράδια του Παύλου Φωτεινού (1930)

Εσωτερική συμφωνία (1932)

Εύα (1934)

Κύκλος (1940)

Άνθρωποι του μύθου (1944)

Οδυσσέας χωρίς Ιθάκη ( 1957)

Εσύ ο κύριος Χ κι ένας μικρός πρίγκιπας ( 1960, Α΄ Κρατικό βραβείο μυθιστορήματος), *Νιρβάνας, Χρηστομάνος και άλλοι ( 1953)

Το σύγχρονο μυθιστόρημα ( 1955)

Ταξιδιωτικά ( 1956).

De Siris

Επαμεινώνδας Πετραλιάς

Επαμεινώνδας Πετραλιάς

Ο Επαμεινώνδας Πετραλιάς γεννήθηκε το 1908 και πέθανε στις 27 Νοεμβρίου 1977, ήταν αθλητής, παράγοντας και ιδρυτής πολλών συλλόγων στην Ελλάδα.

Υπήρξε πρωταθλητής της κολύμβησης, και της χιονοδρομίας στο 1ο πρωτάθλημα το 1928. Αθλητής πόλο στον ΝΟ Πατρών και αθλητής στίβου στον Πανελλήνιο. Υπήρξε ιδρυτής των περισσότερων ελληνικών ομοσπονδιών αθλητισμού και μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του αθλητισμού και του Ολυμπιακού κινήματος σε διεθνές επίπεδο. Καταγόταν από την ευρύτερη περιφέρεια της Αρχαίας Ολυμπίας (Δίβρη - Λαμπεία Ηλείας) και ήταν γόνος της ιστορικής οικογενείας των Πετραλιάδων με πολιτική και πνευματική παρουσία από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους έως σήμερα. Το 1927 ίδρυσε τον Αχιλλέα Πατρών Σωματείο Υδατοσφαίρισης στην Πάτρα. Σε ηλικία 20 χρονών ίδρυσε τον Ναυτικό Όμιλο Πατρών και υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Ν.Ο.Π., της Παναχαικής αλλά και πολλών άλλων ελληνικών συλλόγων και αθλητικών οργανισμών. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ορειβατικού και Χιονοδρομικού Συλλόγου, που χάραξε τις πρώτες διαδρομές στην Ελλάδα. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού στο Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως (1961-1963) και Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής των Μεσογειακών Αγώνων επί 15 έτη.

Υπήρξε μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Δ.Ο.Ε.) για την Ελλάδα κατά τα έτη 1975 - 1977, καθώς επίσης και πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας. Επίσης έχει διατελέσει Γραμματέας της Διεθνούς Ένωσης Μεσογειακών Αγώνων. Κόρη του Επαμεινώνδα Πετραλιά είναι η Φάνη Πετραλιά, η οποία είχε και την κυβερνητική ευθύνη για την οργάνωση και τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, ως αναπληρώτρια υπουργός Πολιτισμού.

Το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α) διοργάνωσε την έκθεση «Ολυμπισμός και Αθλητισμός», στο Μέγαρο Μελά, από τις 27 Φεβρουαρίου μέχρι τις 21 Μαρτίου 2003, στην οποία παρουσίασε στιγμές από τη διαδρομή του νεώτερου ελληνικού αθλητισμού, μέσα από το αρχείο του Επαμεινώνδα Πετραλιά. Επίσης από το 2007 το Κολυμβητήριο του Ναυτικού Ομίλου Πατρών φέρει την ονομασία "Επαμεινώνδας Πετραλιάς". Τέλος στην Σκόπελο, τόπο καταγωγής της συζύγου του, πραγματοποιούνται αγώνες υπό την ονομασία "Πετράλεια".

De Siris

26 Νοεμβρίου Σαν Σήμερα

26 Νοεμβρίου Σαν Σήμερα

26 Νοεμβρίου 1943 - Τα Γερμανικά στρατεύματα εκτελούν στο Μονοδένδρι Λακωνίας 118 Έλληνες ομήρους. Μεταξύ των εκτελεσθέντων ήταν και ο ιατρός Χρίστος Καρβούνης, ο οποίος δεν δέχθηκε να φύγει, όπως τού επρότειναν οι Γερμανοί (είχε σπουδάσει στην Γερμανία), αλλά τοποθετήθηκε μόνος του εμπρός στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Γεγονότα

1778 -  Ο καπετάνιος Τζέιμς Κουκ γίνεται ο πρώτος Ευρωπαίος που πατάει το πόδι του στο νησί Maui, της Χαβάη .

1789 – Καθιερώνεται η Ημέρα των Ευχαριστιών, από το Αμερικανικό Κογκρέσο, μετά από πρόταση του Τζορτζ Ουάσινγκτον.

1922 - Εισέρχεται στον τάφο του Τουταγχαμών στην Αίγυπτο, ο βρετανός αρχαιολόγος Χάουαρντ Κάρτερ .

1941 - Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούζβελτ καθιερώνει την τέταρτη Πέμπτη του μήνα Νοεμβρίου ως «Ημέρα των Ευχαριστιών» στις ΗΠΑ.

1942 - Πρεμιέρα της θρυλικής ταινίας του Μάικλ Κέρτιζ «Καζαμπλάνκα», με πρωταγωνιστές τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν.

1943 - Τα Γερμανικά στρατεύματα εκτελούν στο Μονοδένδρι Λακωνίας 118 Έλληνες ομήρους. Μεταξύ των εκτελεσθέντων ήταν και ο ιατρός Χρίστος Καρβούνης, ο οποίος δεν δέχθηκε να φύγει, όπως τού επρότειναν οι Γερμανοί (είχε σπουδάσει στην Γερμανία), αλλά τοποθετήθηκε μόνος του εμπρός στο εκτελεστικό απόσπασμα.

1950 - Στρατεύματα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ξεκινούν μαζική αντεπίθεση στη Βόρεια Κορέα κατά της Νότιας Κορέας και των δυνάμεων των Ηνωμένων Εθνών, τερματίζοντας έτσι τις ελπίδες για ένα γρήγορο τέλος στη σύγκρουση.

1956 - Ο επικοντιστής Θόδωρος Ρουμπάνης κατακτά το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μελβούρνης με επίδοση 4,50 μ.

1976 - Με τον τίτλο «Anarchy in the UK». οι Sex Pistols κυκλοφορούν το πρώτο τους σινγκλ

1983 - Η μεγαλύτερη κλοπή του κόσμου. Ράβδοι χρυσού, αξίας 40 εκατομμυρίων δολαρίων, «κάνουν φτερά» από το αεροδρόμιο Χίθροου του Λονδίνου.

1998 - Ο Τόνι Μπλερ γίνεται ο πρώτος πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου που απευθύνεται στην κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας.

2003 - Το αεροπλάνο Κονκόρντ πραγματοποιεί την τελευταία του πτήση πάνω από το Μπρίστολ της Μεγάλης Βρετανίας.

Γεννήσεις

1909 - Ευγένιος Ιονέσκο, Γαλλο-Ρουμάνος θεατρικός συγγραφέας.

1927- Νίκος Φώσκολος, Έλληνας σεναριογράφος και συγγραφέας ("Η λάμψη").

1931- Αντόλφο Περές Εσκιβέλ, Νομπελίστας (Νόμπελ Ειρήνης, 1980) Αργεντινός πολιτικός.

1939 - Τίνα Τάρνερ, Αμερικανίδα τραγουδίστρια.

1951 - Τσιτσιολίνα, Ιταλίδα ηθοποιός και πολιτικός.

1970 - Χρήστος Αντωνιάδης, Έλληνας τραγουδιστής.

1973 - Γιώργος Καπελλάκης, Έλληνας Παραολυμπιονίκης της κολύμβησης (2008).

1974 - Αλέξης Σέρκος, Έλληνας μουσικοσυνθέτης.

1986 - Κώστας Φιλιππίδης, πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ.

1987 - Γιώργος Τζαβέλλας, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1801 - Ντιεντονέ Ντολομιέ, Γάλλος γεωλόγος και ορυκτολόγος, το όνομα του οποίου δόθηκε στο δολομίτη και στις Δολομιτικές Άλπεις.

1807- Γεώργιος, νεομάρτυρας από τη Χίο, αποκεφαλίζεται από τους Τούρκους.

1912 - Ιωακείμ Γ΄, Οικουμενικός πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

1979 - Χρήστος Αγγελομάτης, δημοσιογράφος και ιστορικός, συγγραφέας θεατρικών και ιστορικών έργων.

1983 - Απόστολος Γεραλής, Έλληνας ζωγράφος.

1990 - Θεόδωρος Σαουλίδης, δημοσιογράφος, από έμφραγμα την ώρα που μιλάει σε ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή.

1999 - Δημήτρης Γιανναράκος,  Έλληνας δημοσιογράφος.

2001- Νίκος Γαβριηλίδης,  Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου.

2004 - Στέλιος A. Γ. Παπαδόπουλος, εκ των πρωτοπόρων της μουσειολογίας και της πολιτισμικής διαχείρισης στην Ελλάδα.

2008 - Γιώργης Παυλόπουλος, Έλληνας ποιητής από τον Πύργο Ηλείας.

Συναξαριστής

Οσίων Ακακίου του «εν Κλίμακι»,

Αλυπίου του «Κιονίτου» († ζ΄ αι.), Ο όσιος Αλύπιος, γεννήθηκε στην Ανδριανούπολη της Παφλαγονίας όταν αυτοκράτορας ήταν ο Ηράκλειος. Ανετράφει από ευσεβείς χριστιανούς, οι οποίοι φρόντισαν να διαμορφώσει ο Αλύπιος χριστιανικό ήθος. Από νεαρή ηλικία επιθυμούσε να αφιερωθεί στον ασκητικό βίο. Έτσι, μοίρασε όλη την περιουσία που είχε στους φτωχούς και αποσύρθηκε στην έρημο. Στον όσιο προσέτρεχαν πολλοί άνθρωποι που αναζητούσαν τη γαλήνη, τους οποίους ο Αλύπιος καθοδηγούσε με σύνεση. Έζησε εκατό χρόνια, από τα οποία τα εξήντα έξι τα πέρασε πάνω σε κίονα.

Ιακώβου του «αναχωρητού», Νίκωνος του «μετανοείτε» (προστάτη Λακωνίας), Σίλου επισκόπου Περσίδας,

Στυλιανού του Παφλαγώνος, Ο όσιος Στυλιανός ανατράφηκε από πλούσια και ενάρετη οικογένεια, που του εμφύσησε την φιλανθρωπία, ώστε μα διαθέτει τα χρήματα του στους έχοντες ανάγκη. Όταν οι γονείς του απεβίωσαν, ο Στυλιανός μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και έκανε πραγματικότητα τη μεγαλύτερη επιθυμία του: αποσύρθηκε στην έρημο όπου κλείστηκε σε ένα σπήλαιο. Ο όσιος καλλιέργησε σε βάθος κάθε χριστιανική αρετή και ασκήθηκε στην εγκράτεια. Αξιώθηκε μάλιστα από το Θεό να θεραπεύει τις γυναίκες που δεν μπορούσαν να τεκνοποιήσουν, καθώς και τα άρρωστα παιδιά.

Χαιρέμονος.

Πέτρου «πατριάρχου Ιεροσολύμων».

Προκοπίου του Πέρσου και Ιννοκεντίου επισκόπου, του Ρώσου.

Νεομάρτυρος Γεωργίου του Χιοπολίτου (†1807).

Εορτολόγιο

Κυπαρισσία, Σίσσυ, Παρέσια, Παρεσίνα, Παρεσσία, Παρέσσα, Νίκων, Στέργιος, Στέργης, Στέργος, Στεργία, Στεργιανή, Στεργιούλα, Στεργιούδα, Στυλιανός, Στυλιανή, Στέλιος, Στελής, Τέλης, Τέλιος, Στελίτσα, Στέλα, Στέλλα, Στέλια, Τέλα, Τελία, Τελίτσα

De Siris

Γιώργης Παυλόπουλος

Γιώργης Παυλόπουλος

Ο Γιώργης Παυλόπουλος γεννήθηκε στο Πύργο Ηλείας στις 22 Ιουνίου 1924 και πέθανε στον Πύργο Ηλείας στις 26 Νοεμβρίου 2008. Ήταν Έλληνας ποιητής της μεταπολεμικής γενιάς.

Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στην γενέτειρά του. Ξεκίνησε να σπουδάζει νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Για βιοποριστικές ανάγκες, εργάστηκε για πολλά χρόνια ως λογιστής και γραμματέας στο ΚΤΕΛ Ηλείας.

Άρχισε να γράφει ποιήματα από το 1941. Οι πρώτες του δημοσιεύσεις έγιναν το 1943 στο περιοδικό Οδυσσέας, που εξέδιδε ο ίδιος με φίλους του στον Πύργο. Ήταν στενός φίλος με τον Τάκη Σινόπουλο και συνεργάστηκε μαζί του σε μια πειραματική γραφή κοινών ποιημάτων, τα οποία συμπεριέλαβε ο Σινόπουλος στο έργο του. Ήταν επίσης φίλος με τους πεζογράφους Νίκο Καχτίτση και Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο, καθώς και με τον ποιητή Γιώργο Σεφέρη.

Η πρώτη του ολοκληρωμένη συλλογή ποιημάτων με τίτλο Το κατώγι κυκλοφόρησε το 1971. Είχαν ωστόσο προηγηθεί πολλές δημοσιεύσεις ποιημάτων του σε λογοτεχνικά περιοδικά του Πύργου και της Αθήνας, καθώς και σε έναν τόμο Για το Σεφέρη, που κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1962. Ακολούθησαν οι συλλογές: Το σακί (1980), Τα αντικλείδια (1988), Τριάντα τρία χαϊκού (1990), Λίγος άμμος (1997), Ποιήματα 1943–1997 (2001), Πού είναι τα πουλιά (2004) και Να μην τους ξεχάσω (2008, κυκλοφόρησε λίγες ημέρες μετά τον θάνατο του ποιητή). Επίσης το 2008, κυκλοφόρησαν σε έναν μικρό τόμο με τίτλο Γράμματα από την Αμερική οι επιστολές που έστειλε από τις ΗΠΑ σε φίλο του ψυχίατρο το 1985.

Τα ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες και μπήκαν και σε σχολικά βιβλία. Ο ίδιος συμμετείχε σε συνέδρια και παρουσιάσεις ποιητών στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Πέρα από την ποίηση, ασχολήθηκε ερασιτεχνικά και με την ζωγραφική. Με την φροντίδα μερικών φίλων του, πίνακές του εκτέθηκαν στην ΙΘ΄ Πανελλήνια Έκθεση Ζωγραφικής το 1977.

Τα ποιήματα του, όλα σε ελεύθερο στίχο, έχουν έντονο βιωματικό χαρακτήρα. «Αυτό που γράφω το έχω ζήσει», είχε πει ο ίδιος. Στα πρώτα του ποιήματα σκιαγραφούνται οι τραυματικές εμπειρίες της Κατοχής και του Εμφυλίου. Στα τελευταία του ποιήματα, ο λόγος του επικεντρώνεται στις υπαρξιακές αγωνίες του ανθρώπου: τον έρωτα και τον θάνατο.

De Siris

Χρήστος Αγγελομάτης

Χρήστος Αγγελομάτης

Ο Χρήστος Αγγελομάτης γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1899 και πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 1979.

Σπούδασε στο ελληνογαλλικό Λύκειο Αρώνη στη Σμύρνη. Από το 1918 εργάσθηκε σε διάφορες εφημερίδες στην Αθήνα , αλλά και στην Τουρκία, στη Βουλγαρία ,στη Ρουμανία.

Αρχισυντάκτης των αθηναϊκών εφημερίδων «Σκρίπ», «Νέα Ημέρα», «Νέα Ελλάς»και «Εστία».Δημοσίευσε ιστορικές, φιλολογικές και θεατρικές μελέτες. και διηγήματα σε αθηναϊκές εφημερίδες.

Από τα Αγγλικά μετέφρασε το «Το τριζόνι» του Καρόλου Ντίκενς και από τα ρώσικα το διήγημα του «Η αγωνία, μια σελίδα από τη ζωή ενός μυλωνά» του Μαξίμ Γκόρκυ. Μετέφρασε πολλά ξένα θεατρικά έργα και όλα τα σονέτα του Σαίξπηρ. Εξέδωσε τα «Άπαντα» του Κρυστάλλη.

Έργα του:

Ο δημοτικισμός στο βυζάντιο,

Ο αναγεννόμενος Φοίνιξ, 1949.

Χρονικό μεγάλης τραγωδίας[το έπος της Μικράς Ασίας], 1963

Ιστορία των Ελλήνων από του 1826 μέχρι του 1966.

Ελληνικά ρομαντικά χρόνια.

De Siris

Νίκος Φώσκολος

Νίκος Φώσκολος

Ο Νίκος Φώσκολος του Ροβέρτου είναι σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, σεναριογράφος και κριτικός του ραδιοφώνου και του θεάτρου και σκηνοθέτης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Νοεμβρίου του 1927. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς όμως να λάβει πτυχίο. Αρχικά δούλεψε ως δημοσιογράφος, (στη δεκαετία 1950-1960), στις εφημερίδες "Εμπρός" και "Ανεξάρτητος Τύπος". Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με τη συγγραφή αστυνομικού μυθιστορήματος. H ραδιοφωνική εκπομπή «Αστυνομικές ιστορίες του Νίκου Φώσκολου» αποτέλεσαν το πρώτο του ραδιοφωνικό σήριαλ που είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και όταν εκδόθηκε ήταν το μπεστ-σέλερ της εποχής.

Στη δεκαετία του 1960 ξεκινά ως θεατρικός συγγραφέας και κριτικός συγγράφοντας περισσότερα από 10 θεατρικά έργα και πολλά ραδιοφωνικά. Στη συνέχεια μετακινείται στον κινηματογράφο όπου και σεναριογραφεί περισσότερες από 70 ταινίες, κυρίως με τη Φίνος Φιλμ. Το 1971 ασχολείται με επιτυχία με την τηλεόραση, με την ιστορική τηλεοπτική σειρά (δράμα) «Άγνωστος Πόλεμος» που σημείωσε το παγκόσμιο ρεκόρ 92% θεαματικότητας, μετά την οποία ακολούθησαν διάφορα ιστορικά και κοινωνικά δράματα όπως τα «Εν Τούτω Νίκα», «Κραυγή των λύκων», «Ρωμανός Διογένης» κ.ά.

Μετά το 1991 όπου αρχίζει την εμφάνισή της η ιδιωτική τηλεόραση, συγγράφει τη μεγάλης διάρκειας τηλεοπτική σειρά «Λάμψη» της οποίας η προβολή κράτησε περισσότερο από 10 χρόνια, καταλαμβάνοντας θέση ρεκόρ στο βιβλίο Γκίνες (1995).

Ο Νίκος Φώσκολος είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου, καθώς και της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Έχει λάβει τρία βραβεία και ένα κρατικό Βραβείο Σεναρίου για την ταινία «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1968). Από τις ταινίες του έχουν βραβευθεί επίσης οι «Οι αδίστακτοι», «Πυρετός στην άσφαλτο» και «Κοινωνία ώρα μηδέν», ενώ η ταινία «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη, της οποίας έγραψε το σενάριο, προτάθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών για Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας (1965). Επίσης έχει τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας (2007), από την Ιερά Σύνοδο για την ταινία «Εν Τούτω Νίκα», από την ΕΡΤ, από την οργάνωση Λάιονς, από διάφορους Δήμους, Καλλιτεχνικές Λέσχες, μεταξύ των οποίων και της Αθήνας, Σωματεία και άλλες οργανώσεις.

Απεβίωσε στις 30 Οκτωβρίου 2013. Ο Νίκος Φώσκολος ομιλούσε την Αγγλική Γλώσσα και ήταν μόνιμος κάτοικος Δήμου Ηλιούπολης Αττικής.

De Siris

25 Νοεμβρίου Σαν Σήμερα

25 Νοεμβρίου Σαν Σήμερα

25 Νοεμβρίου 1940 - Ο Γούντι ο Τρυποκάρυδος, το συμπαθέστατο, αλλά σκανδαλιάρικο πτηνό, που «γεννήθηκε» από το πεννάκι του Γουόλτερ Λαντζ, κάνει το τηλεοπτικό του ντεμπούτο.

Γεγονότα

1343 - Τσουνάμι , που προκλήθηκε από σεισμό στην Τυρρηνική Θάλασσα , καταστρέφει τη Νάπολη της Ιταλίας.

1783 - Αμερικανική Επανάσταση : Οι τελευταίοι Βρετανοί στρατιώτες εγκαταλείπουν τη Νέα Υόρκη, τρεις μήνες μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Παρισιού

1826 - Η φρεγάτα «Ελλάς», η ναυαρχίδα του ελληνικού επαναστατικού στόλου, φθάνει στο Ναύπλιο από τις Η.Π.Α.

1867 - Ο Άλφρεντ Νόμπελ πατεντάρει τον δυναμίτη .

1916 - Επιβάλλεται από τους Συμμάχους αποκλεισμός της Παλιάς Ελλάδας, που αναγκάζεται να αποδεχτεί τελεσίγραφο για να αποσύρει όλες τις στρατιωτικές δυνάμεις από την Πελοπόννησο και να εγκαταστήσει έλεγχο στον Ισθμό και στην Πάτρα.

1936 - Υπογράφεται μεταξύ Γερμανίας και Ιαπωνίας σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας, γνωστό ως «σύμφωνο κατά της Κομμουνιστικής Διεθνούς».

1940 -  Ο Γούντι ο Τρυποκάρυδος, το συμπαθέστατο, αλλά σκανδαλιάρικο πτηνό, που «γεννήθηκε» από το πεννάκι του Γουόλτερ Λαντζ, κάνει το τηλεοπτικό του ντεμπούτο.

1942 - Τη νύχτα 25/26 Νοεμβρίου ανατινάζεται η μεγάλη γέφυρα του Γοργοποτάμου από ομάδες Ελλήνων ανταρτών του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ και Βρετανών δολιοφθορέων. Αποτέλεσμα αυτού του σημαντικού γεγονότος ήταν η διακοπή του ανεφοδιασμού των γερμανικών δυνάμεων Β. Αφρικής για έξι (6) κρίσιμες εβδομάδες.

1947 - Αποβάλλει από τις τάξεις της δέκα σεναριογράφους και σκηνοθέτες, ως συμπαθούντες τον κομμουνισμό, η αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία.

1947 - Η Νέα Ζηλανδία επικυρώνει το Καταστατικό του Γουέστμινστερ και γίνεται έτσι ανεξάρτητο κράτος από το Ηνωμένο Βασίλειο .

1952 - Η «Ποντικοπαγίδα», το θεατρικό έργο της Αγκάθα Κρίστι, κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο, με πρωταγωνιστές τους Ρίτσαρντ Ατένμπορο και Σίλα Σιμ. Πρόκειται για τη μακροβιότερη θεατρική παράσταση, αφού παίζεται μέχρι σήμερα.

1973 - Ανατρέπεται η κυβέρνηση Μαρκεζίνη και ο ίδιος ο δικτάτορας Παπαδόπουλος. Νέος ισχυρός άνδρας του απριλιανού καθεστώτος, ο ταξίαρχος Ιωαννίδης.

1984 - 36 κορυφαίοι μουσικοί συγκεντρώθηκαν σε στούντιο στο Notting Hill και ηχογράφησαν το τραγούδι Do They Know It's Christmas, προκειμένου να συγκεντρώσουν χρήματα για την ανακούφιση της πείνας στην Αιθιοπία .

1992 - Η Ομοσπονδιακή Συνέλευση της Τσεχοσλοβακίας υπερψηφίζει την διαίρεση της χώρας σε Δημοκρατία της Τσεχίας και Δημοκρατία της Σλοβακίας από την 1η Ιανουαρίου 1993.

2007 - Στην Αθήνα ο Στίβεν Λάλας, έπειτα από 14 χρόνια στις αμερικανικές φυλακές για κατασκοπία υπέρ της Ελλάδας.

Γεννήσεις

1454 - Κατερίνα Κορνάρο, βασίλισσα της Κύπρου.

1835 - Άντριου Κάρνεγκι, σκοτσέζος επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος.

1900 - Ρούντολφ Ες, Γερμανός στρατιωτικός και και διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου.

1914 - Τζo Ντι Μάτζιο, θρύλος του μπέιζμπολ κι ένας από τους συζύγους της Μέριλιν Μονρόε.

1915 - Αουγκούστο Πινοτσέτ, χιλιανός δικτάτορας

1922 - Κώστας Νικολόπουλος, δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας «Έθνος» από το 1950 έως το 1970.

1939 - Ελένη Καραΐνδρου, ελληνίδα συνθέτρια, γνωστή από τη μουσική της για τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

1941 - Χρήστος Παπανικολάου, Έλληνας επικοντιστής και παγκόσμιος ρέκορντμαν.

1949 - Γιάννης Στέφας, ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα σε Κόρινθο και ΠΑΟΚ

1960 - Τζον Κένεντι Τζούνιορ, γνωστός και ως Τζον Τζον, γιος του δολοφονηθέντος Προέδρου Κένεντι και της Τζάκυ Κέννεντι.

Θάνατοι

1517 - Μάρκος Μουσούρος, Έλληνας λόγιος και φιλόσοφος

1560 - Αντρέα Ντόρια, γενοβέζος ναύαρχος και πολιτικός. Το επίθετό του αποτέλεσε το δεύτερο συνθετικό της ποδοσφαιρικής ομάδας της γενέτειράς του, Σαμπντόρια.

1884 - Άντολφ Κόλμπε, γερμανός χημικός

1920 - Γκαστόν Σεβρολέ, Γαλλοαμερικανός οδηγός αγώνων και πρωτοπόρος του αυτοκινήτου

1956 - Αλεξάντρ Ντοβζένκο, ουκρανός σκηνοθέτης, από τους σημαντικότερου του σοβιετικού κινηματογράφου.

1957 - Πρίγκιπας Γεώργιος της Ελλάδας

1968 - Άπτον Σινκλέρ, αμερικανός συγγραφέας.

1970 - Άλμπερτ Άιλερ, αμερικανός σαξοφωνίστας της τζαζ.

2005 - Τζωρτζ Μπεστ, Βρετανός ποδοσφαιριστής

2006 - Αντώνης Βρατσάνος , σαμποτέρ του ΕΛΑΣ

Συναξαριστής

Απόδοσης της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Μεγαλομαρτύρων Αικατερίνης της πανσόφου (†313) Η αγία Αικατερίνη καταγόταν από αλεξανδρινή οικογένεια ευγενών και μαρτύρησε στις αρχές του 4ου αιώνα. Ήταν ευφυέστατη και φιλομαθής. Ήδη σε ηλικία δέκα οκτώ χρονών είχε σπουδάσει ελληνική φιλολογία και φιλοσοφία, ενώ ταυτόχρονα ήταν άρτια καταρτισμένη και στα δόγματα της χριστιανικής πίστης. Όταν επί Μαξεντίου διεξαγόταν διωγμός εναντίον των χριστιανών, η Αικατερίνη δε φοβήθηκε, αλλά με παρρησία κήρυττε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Έτσι συνελήφθη από τον έπαρχο της περιοχής, ο οποίος προσπάθησε με συζητήσεις να την πείσει να αρνηθεί την πίστη της. Όταν ο έπαρχος διαπίστωσε την ανωτερότητά των λόγων της Αικατερίνης, συγκάλεσε δημόσια συζήτηση με τους πιο άξιους ρήτορες της Αλεξάνδρειας, τους οποίους όμως η Αικατερίνη αποστόμωσε. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κάποιοι από τους συνομιλητές της Αικατερίνης πείσθηκαν για τους λόγους της και ασπάστηκαν την χριστιανική πίστη. Μπροστά σε αυτή την έκβαση, ο έπαρχος διέταξε να τη βασανίσουν σκληρά με την ελπίδα πώς η αγία θα λύγιζε και θα αρνιόταν τον Χριστό. Όμως η Αικατερίνη έμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Πέθανε στον τροχό, ύστερα από διαταγή του έπαρχου

Μερκουρίου μεγαλομάρτυρος († γ΄ αι.).

Πορφυρίου του στρατηλάτου και Βασιλίσσης, συζύγου βασιλέως Μαξεντίου.

Πέτρου οσίου, του ησυχαστού.

Εορτολόγιο

Αικατερίνα, Κατερίνα, Αικατερίνη, Καίτη, Κατίνα, Κατερινιώ, Κατινιώ, Κατίνγκω, Κατίγκα, Τίγκα, Κάτια, Ρίνα, Καλοτίνα, Κάρεν, Μερκούριος, Μερκούρης, Μέρκουρας, Μάρκορας, Μερκουρία.

De Siris

Αντώνης Βρατσάνος

Αντώνης Βρατσάνος

Ο Αντώνης Βρατσάνος, πραγματικό επίθετο Αγγελούλης, γεννήθηκε στη Λάρισα το 1919 και πέθανε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 2008, ήταν κορυφαία φυσιογνωμία του ΕΛΑΣ, ο επιφανέστερος σαμποτέρ της Εθνικής Αντίστασης. Αργότερα έγινε αξιωματικός του ΔΣΕ.

Βιογραφικό

Ο Βρατσάνος γεννήθηκε στη Λάρισα. Στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο συμμετείχε στο αλβανικό μέτωπο ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Μετά την πτώση της Ελλάδας στους ναζιστές κατακτητές, ο Βρατσάνος πέρασε στις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης, ως μέλος του ΕΑΜ.

Στον ΕΛΑΣ αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος σαμποτέρ της Εθνικής Αντίστασης, συμμετέχοντας στα πλέον σημαντικά σαμποτάζ εις βάρος των κατακτητών. Στη δράση του συμπεριλαμβάνεται η ανατίναξη τραίνου στην κοιλάδα των Τεμπών που κατευθυνόταν στο Ανατολικό Μέτωπο γεμάτο γερμανούς το Φλεβάρη του 1944. Σκοτώθηκαν 450 Γερμανοί, εκ των οποίων οι 150 ήταν αξιωματικοί.

Στη δράση του περιλαμβάνονται:

48.900 μέτρα ανατιναγμένων γεφυρών

Ανατίναξη 36 σιδηροδρομικών γεφυρών

Ανατίναξη 47 σιδηροδρομικών εγκαταστάσεων

Καταστροφή 20 αμαξοστοιχιών

Καταστροφή 12 ατμομηχανών

Απώλειες εχθρού 3066 νεκροί

Διακοπή συγκοινωνίας 1.324 ώρες

Η σαμποταριστική του δράση συνεχίστηκε και στον Εμφύλιο και στην επέμβαση των Αμερικανών στην Ελλάδα.

Με την υποχώρηση του ΔΣΕ ο Βρατσάνος βρέθηκε πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν και στη Ρουμανία.

Το 1956 διαφώνησε με την επέμβαση των ξένων Κομμουνιστικών Κομμάτων στα εσωτερικά του ΚΚΕ και η νέα καθοδήγηση του κόμματος προχώρησε στη διαγραφή του.

Κατά τη διάρκεια της Χούντας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και συνεργάστηκε μεταξύ άλλων και με το σημερινό Έλληνα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια.

Μετά την αναγνώριση από την Πολιτεία της Εθνικής Αντίστασης, ο Βρατσάνος αρνήθηκε να υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το ότι άλλοι συναγωνιστές του δεν είχαν παρόμοια προνόμια.

Το 2007 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας τον παρασημοφόρησε για τη Αντιστασιακή του δράση.

Πέθανε το Νοέμβριο του 2008, και κηδεύτηκε με πολιτική κηδεία. Ο Πρόεδρος Κάρολος Παπούλιας, χαρακτήρισε τον Αντώνη Βρατσάνο εμβληματική φυσιογνωμία της Εθνικής Αντίστασης ενώ τόνισε πως ο Βρατσάνος προσέφερε στην Πατρίδα πολύ περισσότερα από αυτά που του επιστράφηκαν.

De Siris