Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Νίκος Τζόγιας


Νίκος Τζόγιας

Ο Νίκος Τζόγιας του Κωνσταντίνου γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1921 και πέθανε την 1η Απριλίου 1996, ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1921 και ήταν αριστούχος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Είχε επίσης παρακολουθήσει μαθήματα στη Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών καθώς και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Εργάσθηκε κυρίως στο Εθνικό θέατρο από το 1944-1946 καθώς και στο ελεύθερο θέατρο με τον θίασο του Γ. Μουσούρη, Κουν, Λογοθετίδη - Κατερίνας (1947-1957) και στο δικό του θίασο Χατζηαργύρη-Τζόγια (1955). Το 1957 εντάχθηκε στο δυναμικό του Εθνικού Θεάτρου και πρωταγωνίστησε σε πολλά έργα του κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου, καθηγητής του μαθήματος της Υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του (1968-1983 και 1989-1995) και διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1977-1982).

Μεταξύ των ρόλων που υποδύθηκε ήταν του Τσιμισκή στη "Θεοφανώ" του Τερζάκη, του Καποδίστριας στο ομώνυμο έργο του Καζαντζάκη, του Μαρκήσιου Πόζα στο "Δον Κάρλο" του Σίλερ, του Διονύσου και του Πενθέα στις Βάκχες του Ευριπίδη, του Μπέκετ στο ομώνυμο έργο του Ανούι, του Δούκα του Κλάρενς στο "Ριχάρδος Γ’" του Σαίξπηρ, το ρόλο του Πετρούκου στο "Ημέρωμα της στρίγγλας" του Σαίξπηρ και του Κρέοντα στην "Αντιγόνη" του Σοφοκλή. Πρωταγωνίστησε επίσης σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές σειρές ενώ πάμπολλες ήταν οι ραδιοφωνικές του συμμετοχές.

Ο Νίκος Τζόγιας πέθανε στην Αθήνα, της οποίας ήταν μόνιμος κάτοικος την 1η Απριλίου του 1996.

Φιλμογραφία

Απουσίες (1987) (πατέρας)
Άνθρωπος για όλες τις δουλειές (1966) (Στέφανος)
Μια γυναίκα κατηγορείται (1966), του Γρηγόρη Γρηγορίου
Λαφίνα (1962) (Δημητρός Ζάρβας)
Οι 900 της Μαρίνας (1960) (Ντίνος Δενδράκης)
Επιστροφή από το μέτωπο (1959), του Γιάννη Πετροπουλάκη
Το μυστικό του πατέρα (1958), του Νίκου Τερζή
Μέλπω (1958), του Φρίξου Ηλιάδη
Το μυστικό της κατηγορουμένης (1958), του Μαυρίκιου Νόβακ
Το κορίτσι της φτωχογειτονιάς (1957) (Δημήτρης)
Η μοίρα γράφει την ιστορία (1957) (Τώνης Σπύρου)
Νυχτερινή περιπέτεια (1954), του Άγγελου Τερζάκη
Το παιδί μου πρέπει να ζήσει (1951), του Νίκου Τσιφόρου
Νεκρή Πολιτεία (1951), του [Φρίξου Ηλιάδη]
Τα αρραβωνιάσματα (1950), της Μαρίας Πλυτά-Χατζηνάκου
Δύο κόσμοι (1949)
Τελευταία αποστολή (1947), του Νίκου Τσιφόρου

De Siris